Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: bernikla obrożna

bernikla obrożna, bernikla obrożna (Branta bernikla L.)

gęś gnieżdżąca się w obrębie koła polarnego. W Polsce można spotkać b. w północnych rejonach kraju w okresie od września do kwietnia.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj bernikla obrożna w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła bernikla obrożna, napisz tutaj:

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

baranek

inaczej kszyk.

białoczółka

inaczej gęś białoczelna.

broń odtylcowa

broń myśliwska ładowana od tyłu (od strony kolby a nie przez wylot lufy), używana obecnie. Nazwę taką wprowadzono dla odróżnienia b.o. od wówczas stosowanej broni odprzodowej. Twórcą (...)

bij!

rozkaz wydawany przez sokolnika ptakowi łowczemu, aby zaatakował zwierzynę.

bydleń jeleni, bydleń jeleni (Hypoderma diana Br)

szkodliwa muchówka, której larwy pasożytują w ciele jelenia, samy i łosia.

broń odprzodowa

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez wylot lufy). Najpierw myśliwy nasypywał prochu a następnie wbijał do lufy pocisk. Broń odprzodowa stosowana była od XIV do XIX w.

budka

1) zasłona z gałęzi stosowana przy polowaniach na cietrzewie i bataliony;
2) paśnik dla kuropatw ustawiany w polu.

bałabanówka

nazwa dawnej strzelby myśliwskiej (zob. sagalasówka)

bić

1) o ptaku łowczym: uderzać na zdobycz;
2) o broni myśliwskiej: strzelać.

blaski

inaczej trzeszcze.