Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: borsuk

borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).

gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. Wierzch ciała srebrzystoszary, spód czarny, na bokach głowy, widoczna z daleka, szeroka czarna pręga. Zamieszkuje lasy i remizy śródpolne. Występuje w górach do 3000 m npm. Kopie obszerne nory, w których przesypia dzień, całą zimę oraz rozmnaża się. B. odżywia się pokarmem roślinnym i zwierzęcym (zjada drobne kręgowce, jaja ptaków, owady, ślimaki, jagody, nasiona, kłącza itp.). W marcu lub kwietniu samica, po trwającej około roku ciąży (początkowo po zapłodnieniu rozwój zarodkowy jest zatrzymany), rodzi 3-4 młode. B. jest zwierzęciem łownym. Poluje się na niego w jesieni.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj borsuk w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła borsuk, napisz tutaj:

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bródka

krótkie piórka ułożone w płaską szczoteczkę, wyrastającą z jednej stosiny tuż przy nasadzie ogona słonki (trofeum).

bekowisko

okres godowy danieli, przypadający na przełom października i listopada (zob. daniel).

bieleć

o gronostaju, zającu bielaku i pardwie: zmieniać sierść lub pióra na zimę (na białe).

buchtowanie

rycie gleby przez dziki w poszukiwaniu pożywienia.

bałykowanie

czołganie się, pełzanie na brzuchu psa myśliwskiego.

białozór

inaczej sokół białozór.

baranek

inaczej kszyk.

babrzysko, babrzysko, brochowisko

błotniste miejsce, najczęściej w lesie, w którym chętnie tarzają się jelenie lub dziki.

bielactwo

inaczej albinizm.

bębnienie

zachowanie zajęcy w celu odstraszenia wroga; siadają wtedy na zadzie i przednimi skokami biją o ziemię.