Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: borsuk

borsuk, borsuk, jaźwiec (Mcles meles L).

gatunek łowny z rodziny łasicowatych. Długość ciała 61-72 cm, wysokość 30 cm, ciężar 10- 16 kg, kończyny silne - przednie zakończone długimi pazurami służącymi do kopania nor. Wierzch ciała srebrzystoszary, spód czarny, na bokach głowy, widoczna z daleka, szeroka czarna pręga. Zamieszkuje lasy i remizy śródpolne. Występuje w górach do 3000 m npm. Kopie obszerne nory, w których przesypia dzień, całą zimę oraz rozmnaża się. B. odżywia się pokarmem roślinnym i zwierzęcym (zjada drobne kręgowce, jaja ptaków, owady, ślimaki, jagody, nasiona, kłącza itp.). W marcu lub kwietniu samica, po trwającej około roku ciąży (początkowo po zapłodnieniu rozwój zarodkowy jest zatrzymany), rodzi 3-4 młode. B. jest zwierzęciem łownym. Poluje się na niego w jesieni.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj borsuk w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła borsuk, napisz tutaj:

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

burknięcie

charakterystyczny odgłos zrywającego się z ziemi jarząbka.

bij!

rozkaz wydawany przez sokolnika ptakowi łowczemu, aby zaatakował zwierzynę.

bekas funtowy

gwarowe określenie dubella.

białozór

inaczej sokół białozór.

babrzysko, babrzysko, brochowisko

błotniste miejsce, najczęściej w lesie, w którym chętnie tarzają się jelenie lub dziki.

bałamut

pies gończy gubiący trop, biegający po starym tropie lub głoszący ptaka, przez co wprowadza w błąd resztę psów.

barłóg

legowisko dzika lub niedźwiedzia.

baka

inaczej poduszka. balistyka - nauka o ruchu pocisków badająca zjawiska zachodzące w lufie po zapaleniu prochu (b. wewnętrzna), ruch pocisku (...)

bekas dubelt

inaczej dubelt.

biegi

nazwa nóg łosia, jelenia, daniela, kozicy, muflona i dzika. Jest to określenie ogólne, nie eliminujące nazw odnoszących się do poszczególnych gatunków.