Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: broń myśliwska

broń myśliwska

broń biała lub palna, wyrabiana lub przystosowana do celów myśliwskich. Pierwszą bronią myśliwską pierwotnego człowieka były pałki i maczugi, później oszczepy, topory, proce, łuki i kusze. Broni palnej do polowań użyto po raz pierwszy w XV w. (zob. arkebuz). Obecnie b.m. dzielimy ogólnie na śrutową i kulową; śrutowa posiada lufy gładkie, natomiast kulowa gwintowane. Może być również kombinowana - śrutowo-kulowa, np. kniejówka: jedna lufa gładka i jedna gwintowana, lub dryling: dwie lufy gładkie i jedna gwintowana (albo odwrotnie). Broń śrutową dzielimy na łamaną (pojedynki, dubeltówki i nadlufki) oraz powtarzalną wielostrzałową: re- petowaną ręcznie, tzw. repetiery, i samoczynnie, tzw. automaty. Podział b. kulowej jest analogiczny. Do b. łamanej należą sztucery pojedyncze (jedna lufa) i podwójne, tzw. ekspresy (dwie lufy ułożone pionowo lub poziomo). B. powtarzalna to sztucery, repetowane ręcznie, tzw. repetiery i samoczynnie, tzw. automaty.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj broń myśliwska w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła broń myśliwska, napisz tutaj:

Inne hasła na literę B

zobacz pełną listę haseł

bezpieczeństwo na polowaniu

środki ostrożności, które należy I przestrzegać podczas polowania. Trzeba pamiętać, że broń na polowanie i z polowania przenosimy rozładowaną w futerale. Broń ładujemy po zajęciu (...)

bezoar, bezoar, Izy jelenia

oleista ciecz wydzielająca się w dołkach łzowych przeżuwaczy, zwłaszcza jeleni.

biegi

nazwa nóg łosia, jelenia, daniela, kozicy, muflona i dzika. Jest to określenie ogólne, nie eliminujące nazw odnoszących się do poszczególnych gatunków.

brzemienna

jedynie o niedźwiedzicy noszącej płód.

butelka

postawa zaniepokojonego koguta głuszca z wyciągniętą ku górze szyją.

bekas dubelt

inaczej dubelt.

blaski

inaczej trzeszcze.

bytować

o zwierzynie żyjącej w łowisku.

bobrowniczy, bobrowniczy (castorarius)
(...)

bekiesza

okrycie z sukna podbite futrem używane na polowaniach w zimie, wprowadzone za czasów króla Stefana Batorego.