Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: conductus ferinae

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj conductus ferinae w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła conductus ferinae, napisz tutaj:

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

cieki, cieki, zgrzebła

nogi ptaków z rzędu kuraków.

cukrować

o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.

czaty

sposób polowania polegąjący na czatowaniu w czatowni, na ambonie, na przestryku lub przy norze.

czapla siwa, czapla siwa (Ardca cincrea L.)

ptak z rodziny czapli o długiej szyi, którą charakterystycznie wygina w locie. Wierzch ciała popielaty, spód biały, lotki dłoni czarne. Długość 90 cm, rozpiętość skrzydeł 160-170 cm. (...)

combrownik

lekceważące określenie myśliwego, polującego wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny.

chmara

stado żubrów, jeleni, danieli lub łosi.

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

czapliniec

miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.

cietrzew, cietrzew (Lyrurus Tetrix L.)

ptak wielkości kury domowej z rzędu kuraków. Samiec (kogut) czarny z metalicznym połyskiem i ogonem w kształcie lity, samica (cieciorki) szarobrązowa; na skrzydłach mają białe pręgi. (...)

cielę

młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).