Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: gęś białoczelna, białoczółka

gęś białoczelna, białoczółka, gęś białoczelna, białoczółka (Anser albifrons Scop)

gęś mniejsza od gęgawy, długość ciała 66-75 cm, rozpiętość skrzydeł 115 cm, ciężar w granicach 2-3 kg. Na czole posiada charakterystyczną białą plamę, otaczającą nasadową część dzioba i zachodzącą między oczy. Ptak łowny.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj gęś białoczelna, białoczółka w wyszukiwarce Google

Komentarze użytkowników

Podziel się informacjami z innymi użytkownikami strony.
Jeśli znasz lepszą definicję lub ciekawostki dotyczące hasła gęś białoczelna, białoczółka, napisz tutaj:

Inne hasła na literę G

zobacz pełną listę haseł

gołębiarka

broń śrutowa przeznaczona do strzelania sportowego (przeważnie kaliber 12mm). Dawniej na zawodach strzelano do wypuszczonych z budek gołębi i stąd pochodzi nazwa tej broni. Szyna gołębiarki (...)

grzywa

gęsta długa sierść na szyi i karku byków żubra, łosia, jelenia oraz grzbiecie kozicy.

górować

o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije powyżej celu.

grzebień

długa, gęsta sierść na grzbiecie kozicy.

gniazdowy

inaczej lęgowy.

gubić

1) o myśliwym: nie znaleźć strzelonej zwierzyny;
2) o psie: zgubić trop lub wiatr.

gniazdo

miejsce lęgowe wszystkich ptaków oraz niektórych ssaków, np. wilka czy lisa.

głosić

o psie myśliwskim: oznajmiać za pomocą głosu myśliwemu znalezienie tropu zwierza lub jego osaczenie.

gomóła

jeleń byk po zrzuceniu wieńca.

gęba

pysk żubra, muflona, kozicy i zwierzyny płowej.