Internetowy Słownik Łowiecki

Strona główna

Łowiectwo towarzyszy człowiekowi od początku jego istnienia. Przez wiele lat rozwijania tej aktywności, wykształcił się odrębny język środowiskowy, własna gwara myśliwska ułatwiająca wzajemne porozumiewanie się społeczności myśliwych.

Niniejszy słownik internetowy to obszerna baza określeń myśliwskich i kynologicznych oraz zwrotów gwary łowieckiej. Opracowana została na podstawie materiałów ogólnodostępnych w internecie oraz książki "1000 słów o łowiectwie" autorstwa M. P. Krzemienia.


Hasła łowieckie na dzisiaj:

jałowa

samica, która nie może mieć potomstwa.

polowanie

tropienie, ściganie, strzelanie i łowienie zwierzyny sposobami zgodnymi z prawem. Poloewanie stanowiło zajęcie ludzi od czasów pierwotnych aż do dziś. Na przestrzeni wieków ulegało i ulega ciągle ewolucji. Pierwotni myśliwi polowali za pomocą maczug, później oszczepów i luków, na ogół gromadnie. Starali się osaczyć lub zapędzić zwierzę w pułapkę. Z walki, zwłaszcza z grubą zwierzyną, pierwotny myśliwy nie zawsze wychodził zwycięsko. W średniowieczu polowanie zostaje określone już przepisami. Rozróżniamy wówczas polowania na zwierzynę drobną (venatio parva) i na zwierzynę grubą (venatio magna). Pierwsze polegało na zastawieniu sideł i pułapek na pearhpo i drobne ssaki i do XV w. było dozwolone nawet dla poddanych. Następnie jednak po połączeniu prawa polowania z własnością ziemi stało się przywilejem szlachty. Drugie natomiast, będące początkowo wyłączną domeną księcia, od XIII w. stało się również udziałem wielmożów. Na zwierzynę grubą polowano zbiorowo organizując obławy i zabijając ją początkowo oszczepami, następnie strzelając z kusz, a od XIV w. również i broni palnej. W wieki krajach pojawiły się wówczas (w Anglii popularne do dziś) polowania konne (par force) na jelenie, lisy i zające. W średniowieczu rozwinęła się również sztuka układania ptaków drapieżnych i p. z nimi (sokolnictwo), później zanikające, dziś reaktywowane w wielu krajach. Pod koniec XIX w. i na początku XX zaczęło kształtować się współczesne polowanie, które z niewielkimi zmianami uprawiane jest do dziś. Współczesne sposoby to: zasiadka, podjazd, na deptaka, z psami myśliwskimi (legawcami, płochaczami, gończymi, norowcami) na wab, na tokach, na brodzonego, polowanie z naganką oraz z fladrami na wilki. Dzisiejsze polowania można podzielić na indywidualne i zbiorowe; wykonywać je mogą wyłącznie członkowie PZŁ.