Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: otropić

otropić

ustalić za pomocą tropów miejsce zalegania zwierzyny.

Otropić to czynność polegająca na ustaleniu za pomocą tropów miejsca zalegania zwierzyny. Jest to umiejętność czytania śladów pozostawionych przez zwierzęta na ziemi, co pozwala myśliwym określić miejsce przebywania i poruszania się zwierzyny. Otropienie jest nieodłącznym elementem polowania, ponieważ umożliwia znalezienie zwierzyny i skuteczne jej namierzenie.

Aby otropić zwierzynę, myśliwy musi posiadać rozwinięte umiejętności obserwacji oraz znajomość charakterystycznych znaków pozostawianych przez różne gatunki zwierząt. Należy być w stanie rozpoznać odciski kopyt, odchody, ślady żerowania i inne tropiki, aby zinterpretować ruchy zwierzyny.

Zdolność do otropienia wykazuje się też przydatna w kontekście ochrony dzikiej przyrody oraz badaniach naukowych nad zachowaniem zwierząt. Dzięki umiejętnościom otropienia można zbierać dane dotyczące terytorialności i migracji poszczególnych gatunków.

Otropienie wymaga cierpliwości, doświadczenia oraz wiedzy o zachowaniu i ekologii zwierząt leśnych. Jest to umiejętność ceniona zarówno w tradycyjnym łowiectwie, jak i w dzisiejszych badaniach naukowych związanych z zachowaniem dzikich zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj otropić w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

osiadła

zwierzyna, która nie zmienia swojej ostoi,

odtrąbić

grać na trąbce myśliwskiej sygnały zakończenia miotu, polowania, lub też na śmierć ubitej zwierzyny.

organista

młody jeleń byk, który pierwszy zaczyna ryczeć wieczorem.

osacznik

staropolska nazwa naganiacza.

odkapturzyć

zdjąć kaptur z głowy ptaka łowczego.

otropić

ustalić za pomocą tropów miejsce zalegania zwierzyny.

odbita

sztuka odpędzana od stada.

obwód łowiecki

obszar wystarczający do prowadzenia samodzielnej gospodarki łowieckiej (przeważnie około 5000 ha) wydzielony jako jednostka administracyjna. Obszary łowieckie dzielimy na: polne, polno-leśne, (...)

obowiązek stanu

najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.

odłownia

inaczej łownia.