Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: otropić

otropić

ustalić za pomocą tropów miejsce zalegania zwierzyny.

Otropić to czynność polegająca na ustaleniu za pomocą tropów miejsca zalegania zwierzyny. Jest to umiejętność czytania śladów pozostawionych przez zwierzęta na ziemi, co pozwala myśliwym określić miejsce przebywania i poruszania się zwierzyny. Otropienie jest nieodłącznym elementem polowania, ponieważ umożliwia znalezienie zwierzyny i skuteczne jej namierzenie.

Aby otropić zwierzynę, myśliwy musi posiadać rozwinięte umiejętności obserwacji oraz znajomość charakterystycznych znaków pozostawianych przez różne gatunki zwierząt. Należy być w stanie rozpoznać odciski kopyt, odchody, ślady żerowania i inne tropiki, aby zinterpretować ruchy zwierzyny.

Zdolność do otropienia wykazuje się też przydatna w kontekście ochrony dzikiej przyrody oraz badaniach naukowych nad zachowaniem zwierząt. Dzięki umiejętnościom otropienia można zbierać dane dotyczące terytorialności i migracji poszczególnych gatunków.

Otropienie wymaga cierpliwości, doświadczenia oraz wiedzy o zachowaniu i ekologii zwierząt leśnych. Jest to umiejętność ceniona zarówno w tradycyjnym łowiectwie, jak i w dzisiejszych badaniach naukowych związanych z zachowaniem dzikich zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj otropić w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

okocić się

o samicach rysia, żbika, sarny, kozicy, muflona, zająca i królika: urodzić potomstwo.

opierak

środkowa odnoga (trzecia licząc od róży) wieńca jelenia.

odstrzał sanitarny

usunięcie z łowiska sztuki wyraźnie chorej. Można, a nawet należy, wykonać go bez względu na posiadanie odstrzału czy okres ochronny. Po dokonaniu odstrzału sztukę należy dostarczyć do (...)

okręg łowiecki

jednostka administracyjna Polskiego Związku Łowieckiego.

otrąbić

ogłosić trąbieniem koniec polowania.

okresy polowań

terminy, w których, na podstawie rozporządzenia ministra leśnictwa i przemysłu drzewnego, wolno polować na zwierzęta łowne.

odświeżyć krew

zabieg hodowlany polegający na wpuszczeniu do łowiska osobników obcych, sprowadzonych z innych terenów bytującego w nim gatunku, w celu polepszenia formy zwierzyny miejscowej.

okno

otwór wejściowy do lisiej nory.

odznaczenia łowieckie

nadawane myśliwym: 1) medale: brązowy, srebrny i złoty;
2) najwyższe odznaczenie łowieckie „Złom";
3) Medal za Zasługi dla Łowiectwa (nadawany niemyśliwym).

opiekun stażysty

doświadczony myśliwy, wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego, sprawujący pieczę nad stażystą, kandydatem na myśliwego.