Definicja hasła: obowiązek stanu
- obowiązek stanu
najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.
Obowiązek stanu to najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód. Jest to szczególnie ważne, ponieważ łowcy często odbywają długie i niebezpieczne wyprawy, aby zdobyć zwierzynę. Władcy muszą więc zapewnić im bezpieczne schronienie i odpowiednie warunki do odpoczynku po trudach polowania. W dawnych czasach obowiązek stanu był bardzo istotnym elementem kultury łowieckiej; władcy musieli przyjmować łowców i ich gości, a także zapewnić im wszelkie udogodnienia, takie jak posiłki, napoje i miejsce do spania.
W niektórych przypadkach władcy byli nawet zobowiązani do udostępniania swoich myśliwych gościom, aby mogli polować na swoim terytorium. Obecnie obowiązek stanu nadal istnieje, jednak jest mniej uciążliwy niż kiedyś. Współcześni myśliwi mają dostęp do lepszych warunków i udogodnień, dzięki czemu mogą polować bezpieczniej i skuteczniej. Mimo to obowiązek stanu pozostaje ważnym elementem kultury łowieckiej i wymaga od władców szacunku dla myśliwych oraz ich gości.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj obowiązek stanu w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- organista
młody jeleń byk, który pierwszy zaczyna ryczeć wieczorem.
- oszczenić się
o suce psa, liszce i wilczycy: urodzić młode.
- odznaczenia łowieckie
nadawane myśliwym: 1) medale: brązowy, srebrny i złoty;
2) najwyższe odznaczenie łowieckie „Złom";
3) Medal za Zasługi dla Łowiectwa (nadawany niemyśliwym).
- objezdnik
inaczej dojetdżacz.
- oszczepnik
dawniej myśliwy polujący z oszczepem.
- ostatni miot
żartobliwie - myśliwska biesiada w terenie, organizowana bezpośrednio po polowaniu.
- obcierka, obcierka, ocierka
strzał raniący zwierza tylko powierzchownie.
- odkapturzyć
zdjąć kaptur z głowy ptaka łowczego.
- Order Złotego Jelenia
myśliwski order ustanowiony w 1672 r. przez księcia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma, ostatniego piasta śląskiego.