Definicja hasła: ostatni kęs
- ostatni kęs
tradycja wkładania strzelonej zwierzynie złomu z jedliny do pyska ( przed wręczeniem złomu myśliwemu).
Ostatni kęs to tradycja związana z łowiectwem, polegająca na wkładaniu do pyska strzelonej zwierzyny fragmentu jedliny, jako symbolicznego gestu uczczenia i podziękowania za dostarczenie pożywienia. Ten sprawowany rytuał ma pierwszeństwo w folklorze myśliwskim i jest traktowany jako wyraz szacunku dla zwierzyny oraz natury. Źródła tej praktyki możemy odnaleźć w dawnych wierzeniach, gdzie ludzie utrzymywali, że duch strzelonej zwierzyny powraca do nieba po jej śmierci. Wkładanie ostatniego kęsa miało symbolicznie umożliwić tej istocie powrót do swojego domu.
Należy pamiętać, że owa tradycja ma również aspekt religijny, gdyż w niektórych kulturach ludzie ofiarowywali ostatni kęs bogom, aby uzyskać ich łaskę oraz błogosławieństwo. Obecnie obyczaj ten jest nadal praktykowany przez myśliwych na całym świecie. Współcześnie wielu myśliwych uważa go za znaczący element ceremonii polowania, a także symbol szacunku dla zdobyczy oraz całego środowiska naturalnego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ostatni kęs w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- ostatni miot
żartobliwie - myśliwska biesiada w terenie, organizowana bezpośrednio po polowaniu.
- oszczenić się
o suce psa, liszce i wilczycy: urodzić młode.
- okresy polowań
terminy, w których, na podstawie rozporządzenia ministra leśnictwa i przemysłu drzewnego, wolno polować na zwierzęta łowne.
- osiadła
zwierzyna, która nie zmienia swojej ostoi,
- ochrona przyrody
działalność mająca na celu zachowanie, restytuowanie oraz zapewnienie trwałości użytkowania zasobów przyrody. Polega to m.in. na ochronie pomników przyrody, tworzeniu rezerwatów przyrody, (...)
- okręg łowiecki
jednostka administracyjna Polskiego Związku Łowieckiego.
- odłowy
łowienie żywej zwierzyny za pomocą sieci, łowni itp. Wykonuje się je w celach naukowych lub przesiedlenia zwierzyny na inny teren.
- osiadły
o zwierzynie, która nie zmienia swojej ostoi.
- okno
otwór wejściowy do lisiej nory.
- oczyć
o zwierzynie: rozglądać się uważnie.