Definicja hasła: ostatni kęs
- ostatni kęs
tradycja wkładania strzelonej zwierzynie złomu z jedliny do pyska ( przed wręczeniem złomu myśliwemu).
Ostatni kęs to tradycja związana z łowiectwem, polegająca na wkładaniu do pyska strzelonej zwierzyny fragmentu jedliny, jako symbolicznego gestu uczczenia i podziękowania za dostarczenie pożywienia. Ten sprawowany rytuał ma pierwszeństwo w folklorze myśliwskim i jest traktowany jako wyraz szacunku dla zwierzyny oraz natury. Źródła tej praktyki możemy odnaleźć w dawnych wierzeniach, gdzie ludzie utrzymywali, że duch strzelonej zwierzyny powraca do nieba po jej śmierci. Wkładanie ostatniego kęsa miało symbolicznie umożliwić tej istocie powrót do swojego domu.
Należy pamiętać, że owa tradycja ma również aspekt religijny, gdyż w niektórych kulturach ludzie ofiarowywali ostatni kęs bogom, aby uzyskać ich łaskę oraz błogosławieństwo. Obecnie obyczaj ten jest nadal praktykowany przez myśliwych na całym świecie. Współcześnie wielu myśliwych uważa go za znaczący element ceremonii polowania, a także symbol szacunku dla zdobyczy oraz całego środowiska naturalnego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ostatni kęs w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- odprzodówka
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez lufę - najpierw proch, potem pocisk).
- odtylcówka
broń myśliwska ładowana od tyłu. Nazwa ta została wprowadzona dla odróżnienia tych strzelb od wcześniej produkowanych odprzodówek.
- ostęp
część lasu z ostoją zwierzyny (na ogół trudno dostępna).
- obierz myśliwska
staropolskie określenie całości sprzętu myśliwskiego.
- otrąbić
ogłosić trąbieniem koniec polowania.
- obciąć
1) o zwierzynie: ustalić za pomocą tropienia jej obecność w miocie;
2) o dzikach atakujących i raniących doskakujące do nich psy.
- odbita
sztuka odpędzana od stada.
- ostoja
teren, na którym zwierzyna najchętniej przebywa.
- obława
w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.
- otropić
ustalić za pomocą tropów miejsce zalegania zwierzyny.