Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ostatni kęs

ostatni kęs

tradycja wkładania strzelonej zwierzynie złomu z jedliny do pyska ( przed wręczeniem złomu myśliwemu).

Ostatni kęs to tradycja związana z łowiectwem, polegająca na wkładaniu do pyska strzelonej zwierzyny fragmentu jedliny, jako symbolicznego gestu uczczenia i podziękowania za dostarczenie pożywienia. Ten sprawowany rytuał ma pierwszeństwo w folklorze myśliwskim i jest traktowany jako wyraz szacunku dla zwierzyny oraz natury. Źródła tej praktyki możemy odnaleźć w dawnych wierzeniach, gdzie ludzie utrzymywali, że duch strzelonej zwierzyny powraca do nieba po jej śmierci. Wkładanie ostatniego kęsa miało symbolicznie umożliwić tej istocie powrót do swojego domu.

Należy pamiętać, że owa tradycja ma również aspekt religijny, gdyż w niektórych kulturach ludzie ofiarowywali ostatni kęs bogom, aby uzyskać ich łaskę oraz błogosławieństwo. Obecnie obyczaj ten jest nadal praktykowany przez myśliwych na całym świecie. Współcześnie wielu myśliwych uważa go za znaczący element ceremonii polowania, a także symbol szacunku dla zdobyczy oraz całego środowiska naturalnego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ostatni kęs w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

odbić

odłączyć się od stada,

odstrzał redukcyjny

odstrzał mający na celu zredukowanie nadmiaru osobników danego gatunku w łowisku. Stosuje się go wówczas, gdy w wyniku zlej gospodarki nastąpiło przekroczenie pojemności łowiska. Przy (...)

oślada

trop kuny na śniegu.

obława

w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.

oczniak

pierwsza (licząc od róży) odnoga wieńca jelenia lub łopaty daniela.

okładać

inaczej obkładać.

odwiatr

specyficzna woń, którą wydziela strzelona zwierzyna. Pozostaje przez pewien czas na tropie zwierzyny, co umożliwia psu myśliwskiemu odnalezienie jej.

odprawa

nagroda dla psów gończych w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny.

obowiązek stanu

najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.

opolować

odbyć polowanie na części terenu.