Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: oszczek

oszczek

ujadanie psa myśliwskiego na widok wytropionej zwierzyny.

Oszczek to termin używany w łowiectwie, określający ujadanie psa myśliwskiego na widok wytropionej zwierzyny. Jest to istotny element pracy psa myśliwskiego, polegający na informowaniu myśliwego o obecności zwierzęcia. Odpowiednio wyszkolony pies może wykonywać oszczek poprzez ujadanie, warczenie, a także poprzez skakanie i szczekanie. Niezwykle istotne jest właściwe wykształcenie psa w celu skutecznej i poprawnej realizacji oszczeku, której celem jest ostrzeżenie myśliwego o położeniu zwierzyny oraz umożliwienie mu właściwej reakcji w czasie polowania. Oszczek pełni szczególnie ważną rolę w przypadku dzikich zwierząt, takich jak jelenie, daniele czy lisy, które są trudne do wytropienia.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj oszczek w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

objazd

polowanie polegające na objeżdżaniu znajdującej się na polu zwierzyny (np. lisa) w celu zbliżenia się na odległość strzału.

odświeżyć krew

zabieg hodowlany polegający na wpuszczeniu do łowiska osobników obcych, sprowadzonych z innych terenów bytującego w nim gatunku, w celu polepszenia formy zwierzyny miejscowej.

obcierka, obcierka, ocierka

strzał raniący zwierza tylko powierzchownie.

odznaczenia łowieckie

nadawane myśliwym: 1) medale: brązowy, srebrny i złoty;
2) najwyższe odznaczenie łowieckie „Złom";
3) Medal za Zasługi dla Łowiectwa (nadawany niemyśliwym).

ostęp

część lasu z ostoją zwierzyny (na ogół trudno dostępna).

osiadły

o zwierzynie, która nie zmienia swojej ostoi.

ogar polski

pies gończy średniej wielkości (60 cm), o silnej budowie, dużej głowie z wiszącymi uszami, szerokiej klatce piersiowej i długim ogonie. Maść o. p. jest czarna żółto podpalana, sierść (...)

opiekun stażysty

doświadczony myśliwy, wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego, sprawujący pieczę nad stażystą, kandydatem na myśliwego.

odwodzić

dawniej przy broni kurkowej: napinać kurki.

odrzut

cofnięcie się broni po strzale spowodowane działaniem gazów prochowych, odczuwalne jako uderzenie w dołek strzelecki.