Definicja hasła: ogorzałka
- ogorzałka, ogorzałka (Aythya marila L.)
ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. W Polsce nielicznie, chociaż regularnie, pojawia się na przelotach.
Ogorzałka (Anas querquedula) – ptak łowny z rzędu blaszkodziobych, należący do rodziny kaczkowatych. Jest to stosunkowo mały gatunek kaczki, charakteryzujący się wyraźnie zaznaczonym dymorfizmem płciowym. Samiec ogorzałki w okresie godowym posiada intensywne barwy, z głównie brązowo-pomarańczowym ubarwieniem głowy i ciała, natomiast samica jest bardziej stonowana w kolorystyce, co ułatwia maskowanie się podczas lęgów.
Ogorzałka to gatunek wędrowny, zamieszkujący obszary Europy i Azji. W Polsce występuje nielicznie, przelotnie, głównie na wybrzeżach morskich oraz na terenach bagien i mokradeł. Jej naturalnym środowiskiem są wilgotne łąki oraz niewielkie zbiorniki wodne.
Ze względu na degradację i utratę siedlisk naturalnych ogorzałka znajduje się pod ochroną prawną. Polowania na te ptaki są regulowane przez prawo łowieckie Państwa Polskiego, co ma na celu zachowanie stabilnej populacji tego gatunku. Ogorzałka jest także przedmiotem badań ekologicznych oraz działań mających na celu ochronę i zachowanie różnorodności biologicznej obszarów jej występowania.
W kontekście polowania ogorzałka stanowi atrakcyjny obiekt dla miłośników myślistwa ze względu na swoje walory estetyczne oraz smaczne mięso. Jednocześnie jednak polowania muszą odbywać się z poszanowaniem przepisów dotyczących ochrony przyrody, aby zapewnić zachowanie równowagi ekosystemów naturalnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ogorzałka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- osacznik
staropolska nazwa naganiacza.
- odprawa
nagroda dla psów gończych w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny.
- oblatany
ptak łowczy wyćwiczony w swobodnym lataniu.
- odłowy
łowienie żywej zwierzyny za pomocą sieci, łowni itp. Wykonuje się je w celach naukowych lub przesiedlenia zwierzyny na inny teren.
- osiadła
zwierzyna, która nie zmienia swojej ostoi,
- obława
w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.
- ósmak
jeleń byk noszący wieniec o czterech odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).
- obkładanie, obkładanie, okładanie -
przeszukiwanie pola przez psa myśliwskiego w celu znalezienia i wystawienia (legawce) lub wypłoszenia (płochacze) ptactwa.
- organista
młody jeleń byk, który pierwszy zaczyna ryczeć wieczorem.
- obowiązek stanu
najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.