Definicja hasła: ogorzałka
- ogorzałka, ogorzałka (Aythya marila L.)
ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. W Polsce nielicznie, chociaż regularnie, pojawia się na przelotach.
Ogorzałka (Anas querquedula) – ptak łowny z rzędu blaszkodziobych, należący do rodziny kaczkowatych. Jest to stosunkowo mały gatunek kaczki, charakteryzujący się wyraźnie zaznaczonym dymorfizmem płciowym. Samiec ogorzałki w okresie godowym posiada intensywne barwy, z głównie brązowo-pomarańczowym ubarwieniem głowy i ciała, natomiast samica jest bardziej stonowana w kolorystyce, co ułatwia maskowanie się podczas lęgów.
Ogorzałka to gatunek wędrowny, zamieszkujący obszary Europy i Azji. W Polsce występuje nielicznie, przelotnie, głównie na wybrzeżach morskich oraz na terenach bagien i mokradeł. Jej naturalnym środowiskiem są wilgotne łąki oraz niewielkie zbiorniki wodne.
Ze względu na degradację i utratę siedlisk naturalnych ogorzałka znajduje się pod ochroną prawną. Polowania na te ptaki są regulowane przez prawo łowieckie Państwa Polskiego, co ma na celu zachowanie stabilnej populacji tego gatunku. Ogorzałka jest także przedmiotem badań ekologicznych oraz działań mających na celu ochronę i zachowanie różnorodności biologicznej obszarów jej występowania.
W kontekście polowania ogorzałka stanowi atrakcyjny obiekt dla miłośników myślistwa ze względu na swoje walory estetyczne oraz smaczne mięso. Jednocześnie jednak polowania muszą odbywać się z poszanowaniem przepisów dotyczących ochrony przyrody, aby zapewnić zachowanie równowagi ekosystemów naturalnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ogorzałka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- owca
samica muflona.
- otrąbić
ogłosić trąbieniem koniec polowania.
- ohar, ohar (Tadorna tadorna L.)
ptak łowny łączący cechy g(si i kaczek, należący do blaszkodziobych. Długość ok. 56 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 96 cm, ciężar do 1000 g. Upierzenie czarno-białe, na skrzydłach (...)
- odtrąbić
grać na trąbce myśliwskiej sygnały zakończenia miotu, polowania, lub też na śmierć ubitej zwierzyny.
- odwodzić
dawniej przy broni kurkowej: napinać kurki.
- obkładanie, obkładanie, okładanie -
przeszukiwanie pola przez psa myśliwskiego w celu znalezienia i wystawienia (legawce) lub wypłoszenia (płochacze) ptactwa.
- Order Złotego Jelenia
myśliwski order ustanowiony w 1672 r. przez księcia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma, ostatniego piasta śląskiego.
- osmużać
ściągać skórę z zająca lub królika.
- odznaczenia łowieckie
nadawane myśliwym: 1) medale: brązowy, srebrny i złoty;
2) najwyższe odznaczenie łowieckie „Złom";
3) Medal za Zasługi dla Łowiectwa (nadawany niemyśliwym).