Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ogorzałka

ogorzałka, ogorzałka (Aythya marila L.)

ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. W Polsce nielicznie, chociaż regularnie, pojawia się na przelotach.

Ogorzałka (Anas querquedula) – ptak łowny z rzędu blaszkodziobych, należący do rodziny kaczkowatych. Jest to stosunkowo mały gatunek kaczki, charakteryzujący się wyraźnie zaznaczonym dymorfizmem płciowym. Samiec ogorzałki w okresie godowym posiada intensywne barwy, z głównie brązowo-pomarańczowym ubarwieniem głowy i ciała, natomiast samica jest bardziej stonowana w kolorystyce, co ułatwia maskowanie się podczas lęgów.

Ogorzałka to gatunek wędrowny, zamieszkujący obszary Europy i Azji. W Polsce występuje nielicznie, przelotnie, głównie na wybrzeżach morskich oraz na terenach bagien i mokradeł. Jej naturalnym środowiskiem są wilgotne łąki oraz niewielkie zbiorniki wodne.

Ze względu na degradację i utratę siedlisk naturalnych ogorzałka znajduje się pod ochroną prawną. Polowania na te ptaki są regulowane przez prawo łowieckie Państwa Polskiego, co ma na celu zachowanie stabilnej populacji tego gatunku. Ogorzałka jest także przedmiotem badań ekologicznych oraz działań mających na celu ochronę i zachowanie różnorodności biologicznej obszarów jej występowania.

W kontekście polowania ogorzałka stanowi atrakcyjny obiekt dla miłośników myślistwa ze względu na swoje walory estetyczne oraz smaczne mięso. Jednocześnie jednak polowania muszą odbywać się z poszanowaniem przepisów dotyczących ochrony przyrody, aby zapewnić zachowanie równowagi ekosystemów naturalnych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ogorzałka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

obława

w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.

osmużać

ściągać skórę z zająca lub królika.

oręż

trofeum myśliwskie z dzika (szable, fajki lub wieniec jelenia).

ostatni miot

żartobliwie - myśliwska biesiada w terenie, organizowana bezpośrednio po polowaniu.

Okręgowa Rada Łowiecka
(...)

ostoja

teren, na którym zwierzyna najchętniej przebywa.

odtylcówka

broń myśliwska ładowana od tyłu. Nazwa ta została wprowadzona dla odróżnienia tych strzelb od wcześniej produkowanych odprzodówek.

odwiatr

specyficzna woń, którą wydziela strzelona zwierzyna. Pozostaje przez pewien czas na tropie zwierzyny, co umożliwia psu myśliwskiemu odnalezienie jej.

obroża

skórzana lub metalowa opaska zakładana psu na szyję, umożliwiająca prowadzenie go na smyczy lub otoku.

opolować

odbyć polowanie na części terenu.