Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: obława

obława

w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.

Obława to termin związany z dawnymi polskimi obyczajami łowieckimi, oznaczający dużą liczbę naganiaczy podczas polowań. Współcześnie termin ten kojarzy się głównie z historycznymi praktykami łowieckimi, jednak nadal używany jest w kontekście tradycyjnych polskich łowisk. Obława była organizowana w celu zwiększenia efektywności polowania poprzez możliwość skutecznego obejścia większego obszaru lasu lub pola.

Ponadto, obława stanowiła nie tylko formę rozrywki, ale również ważny element integracji społeczności szlacheckiej i podtrzymywania tradycji rycerskiej. Jednocześnie, uczestnictwo w obławie stanowiło okazję do wykazania się umiejętnościami polowania oraz sprawnością fizyczną przez szlacheckich uczestników.

Współcześnie obława jest w dużej mierze zapomnianym zwyczajem, jednak pozostaje istotnym elementem kulturowym i historycznym, ściśle związanym z tradycją polskiego myślistwa i dziedzictwem łowieckim. Termin ten niesie ze sobą bogatą historię oraz wartościowe informacje dotyczące dawnej kultury i obyczajów polskiej szlachty.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj obława w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

obławnik

uczestnik obławy.

obkładanie, obkładanie, okładanie -

przeszukiwanie pola przez psa myśliwskiego w celu znalezienia i wystawienia (legawce) lub wypłoszenia (płochacze) ptactwa.

oślada

trop kuny na śniegu.

oddać, oddać (strzał)

strzelić.

okresy polowań

terminy, w których, na podstawie rozporządzenia ministra leśnictwa i przemysłu drzewnego, wolno polować na zwierzęta łowne.

odstrzał

1) odstrzeliwanie zwierzyny zgodnie z planem hodowlanym;
2) popularna nazwa zezwolenia na odstrzeliwanie zwierzyny (zob. (...)

osiemnastak

jeleń byk posiadający wieniec o dziewięciu odnogach na obu tykach (o. regularny) lub na jednej z tyk (o. nieregularny).

oblatywać

ćwiczyć ptaka łowczego w swobodnym lataniu.

osiadły

o zwierzynie, która nie zmienia swojej ostoi.

oczyć

o zwierzynie: rozglądać się uważnie.