Definicja hasła: obława
- obława
w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.
Obława to termin związany z dawnymi polskimi obyczajami łowieckimi, oznaczający dużą liczbę naganiaczy podczas polowań. Współcześnie termin ten kojarzy się głównie z historycznymi praktykami łowieckimi, jednak nadal używany jest w kontekście tradycyjnych polskich łowisk. Obława była organizowana w celu zwiększenia efektywności polowania poprzez możliwość skutecznego obejścia większego obszaru lasu lub pola.
Ponadto, obława stanowiła nie tylko formę rozrywki, ale również ważny element integracji społeczności szlacheckiej i podtrzymywania tradycji rycerskiej. Jednocześnie, uczestnictwo w obławie stanowiło okazję do wykazania się umiejętnościami polowania oraz sprawnością fizyczną przez szlacheckich uczestników.
Współcześnie obława jest w dużej mierze zapomnianym zwyczajem, jednak pozostaje istotnym elementem kulturowym i historycznym, ściśle związanym z tradycją polskiego myślistwa i dziedzictwem łowieckim. Termin ten niesie ze sobą bogatą historię oraz wartościowe informacje dotyczące dawnej kultury i obyczajów polskiej szlachty.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj obława w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- obkładanie, obkładanie, okładanie -
przeszukiwanie pola przez psa myśliwskiego w celu znalezienia i wystawienia (legawce) lub wypłoszenia (płochacze) ptactwa.
- oślada
trop kuny na śniegu.
- otok
długi rzemień służący do prowadzenia psa myśliwskiego podczas układania oraz dochodzenia postrzałka.
- odstrzał sanitarny
usunięcie z łowiska sztuki wyraźnie chorej. Można, a nawet należy, wykonać go bez względu na posiadanie odstrzału czy okres ochronny. Po dokonaniu odstrzału sztukę należy dostarczyć do (...)
- obwód łowiecki
obszar wystarczający do prowadzenia samodzielnej gospodarki łowieckiej (przeważnie około 5000 ha) wydzielony jako jednostka administracyjna. Obszary łowieckie dzielimy na: polne, polno-leśne, (...)
- ósmak
jeleń byk noszący wieniec o czterech odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).
- oczniak
pierwsza (licząc od róży) odnoga wieńca jelenia lub łopaty daniela.
- otropić
ustalić za pomocą tropów miejsce zalegania zwierzyny.
- odtylcówka
broń myśliwska ładowana od tyłu. Nazwa ta została wprowadzona dla odróżnienia tych strzelb od wcześniej produkowanych odprzodówek.
- ostatni kęs
tradycja wkładania strzelonej zwierzynie złomu z jedliny do pyska ( przed wręczeniem złomu myśliwemu).