Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: obława

obława

w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.

Obława to termin związany z dawnymi polskimi obyczajami łowieckimi, oznaczający dużą liczbę naganiaczy podczas polowań. Współcześnie termin ten kojarzy się głównie z historycznymi praktykami łowieckimi, jednak nadal używany jest w kontekście tradycyjnych polskich łowisk. Obława była organizowana w celu zwiększenia efektywności polowania poprzez możliwość skutecznego obejścia większego obszaru lasu lub pola.

Ponadto, obława stanowiła nie tylko formę rozrywki, ale również ważny element integracji społeczności szlacheckiej i podtrzymywania tradycji rycerskiej. Jednocześnie, uczestnictwo w obławie stanowiło okazję do wykazania się umiejętnościami polowania oraz sprawnością fizyczną przez szlacheckich uczestników.

Współcześnie obława jest w dużej mierze zapomnianym zwyczajem, jednak pozostaje istotnym elementem kulturowym i historycznym, ściśle związanym z tradycją polskiego myślistwa i dziedzictwem łowieckim. Termin ten niesie ze sobą bogatą historię oraz wartościowe informacje dotyczące dawnej kultury i obyczajów polskiej szlachty.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj obława w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

odłowy

łowienie żywej zwierzyny za pomocą sieci, łowni itp. Wykonuje się je w celach naukowych lub przesiedlenia zwierzyny na inny teren.

opierak

środkowa odnoga (trzecia licząc od róży) wieńca jelenia.

osmużać

ściągać skórę z zająca lub królika.

osiadły

o zwierzynie, która nie zmienia swojej ostoi.

objezdnik

inaczej dojetdżacz.

obwód łowiecki

obszar wystarczający do prowadzenia samodzielnej gospodarki łowieckiej (przeważnie około 5000 ha) wydzielony jako jednostka administracyjna. Obszary łowieckie dzielimy na: polne, polno-leśne, (...)

ostroga

1) wyrostek znajdujący się z tyłu odnóży kuraków;
2) pierwszy sęk łopaty daniela.

oszczenić się

o suce psa, liszce i wilczycy: urodzić młode.

odkapturzyć

zdjąć kaptur z głowy ptaka łowczego.

ósmak

jeleń byk noszący wieniec o czterech odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).