Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: odstrzał selekcyjny

odstrzał selekcyjny

usuwanie z łowiska za pomocą odstrzału niepożądanych z punktu widzenia hodowli osobników zwierzyny płowej (zob. kryteria odstrzału selekcyjnego oraz selekcja).

Odstrzał selekcyjny to proces mający na celu usunięcie z łowiska osobników zwierzyny płowej, które nie spełniają określonych kryteriów hodowlanych. Może być wykonywany zarówno w sposób naturalny, jak i sztuczny. Naturalny odstrzał selekcyjny polega na eliminowaniu słabych i chorych osobników przez drapieżniki oraz w wyniku działania czynników atmosferycznych. Jest to proces, który odbywa się naturalnie i nie wymaga interwencji człowieka.

Sztuczny odstrzał selekcyjny z kolei polega na usuwaniu z łowiska przez odstrzał sztuk nieprzydatnych do hodowli. W przypadku jeleniowatych, selekcja następuje na podstawie oceny poroża danego osobnika, biorąc pod uwagę jego wiek i warunki środowiskowe (zob. kryteria odstrzału selekcyjnego). Dla tego typu odstrzału stosuje się różne metody, takie jak obserwacja, fotografia lub oznaczanie DNA.

Odstrzał selekcyjny jest ważną częścią hodowli zwierzyny płowej, mającą na celu poprawienie jakości populacji. Jego celem jest usunięcie z łowiska osobników niespełniających określonych kryteriów hodowlanych. Dlatego też jest istotnym elementem zarządzania populacją zwierzyny płowej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odstrzał selekcyjny w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

ochrona zwierzyny

jeden z głównych działów gospodarki łowieckiej obejmujący całokształt zabiegów, mających na celu utrzymanie zwierzyny w łowiskach na stałym, optymalnym pod względem biologicznym i (...)

oszczepnik

dawniej myśliwy polujący z oszczepem.

odyniec

stary samiec dzika (powyżej 4 lat) prowadzący samotny tryb życia (z wyjątkiem okresu huczki).

ogar polski

pies gończy średniej wielkości (60 cm), o silnej budowie, dużej głowie z wiszącymi uszami, szerokiej klatce piersiowej i długim ogonie. Maść o. p. jest czarna żółto podpalana, sierść (...)

oszczep

biała broń myśliwska używana od najdawniejszych czasów do pocz. XIX w. Składa się z grubego drzewca (dł. 2-2,5 m) i szerokiego, płaskiego, wydłużonego grotu o liściastym kształcie z (...)

otok

długi rzemień służący do prowadzenia psa myśliwskiego podczas układania oraz dochodzenia postrzałka.

oblatany

ptak łowczy wyćwiczony w swobodnym lataniu.

odwodzić

dawniej przy broni kurkowej: napinać kurki.

osacznik

staropolska nazwa naganiacza.

okresy polowań

terminy, w których, na podstawie rozporządzenia ministra leśnictwa i przemysłu drzewnego, wolno polować na zwierzęta łowne.