Definicja hasła: oszczepnik
- oszczepnik
dawniej myśliwy polujący z oszczepem.
Oszczepnik, dawniej myśliwy polujący z oszczepem, stanowił niegdyś ważną postać w społeczeństwach łowieckich. Zadaniem oszczepnika było rzucanie oszczepem w kierunku zwierzęcia, które chciał upolować. Oszczep był długim przedmiotem wykonanym z drewna, kości lub metalu, z ostrzem umieszczonym na jego końcu. Stanowił jeden z najstarszych narzędzi polowania i uważany był za skuteczne narzędzie łowieckie.
Oszczepnik musiał posiadać doskonałe umiejętności rzucania oraz celowania, co sprawiało, że był ceniony w społecznościach łowieckich. Jego siła i wytrzymałość były niezbędne do precyzyjnego rzucania oszczepem na znaczną odległość. Dzięki tym umiejętnościom oszczepnik mógł efektywnie polować na dzikie zwierzęta i zapewniać żywność dla swojej społeczności.
Oszczepnicy cieszyli się szacunkiem ze względu na swoje umiejętności oraz odwagę, która była wymagana podczas polowań. W społeczeństwach łowieckich stanowili symbol siły oraz zdolności do pokonywania trudności.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj oszczepnik w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- osiemnastak
jeleń byk posiadający wieniec o dziewięciu odnogach na obu tykach (o. regularny) lub na jednej z tyk (o. nieregularny).
- odwodzić
dawniej przy broni kurkowej: napinać kurki.
- obierz myśliwska
staropolskie określenie całości sprzętu myśliwskiego.
- odprawa
nagroda dla psów gończych w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny.
- ogorzałka, ogorzałka (Aythya marila L.)
ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. W Polsce nielicznie, chociaż regularnie, pojawia się na przelotach.
- odstrzał selekcyjny
usuwanie z łowiska za pomocą odstrzału niepożądanych z punktu widzenia hodowli osobników zwierzyny płowej (zob. kryteria odstrzału selekcyjnego oraz (...)
- odyniec
stary samiec dzika (powyżej 4 lat) prowadzący samotny tryb życia (z wyjątkiem okresu huczki).
- obowiązek stanu
najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.
- ogar polski
pies gończy średniej wielkości (60 cm), o silnej budowie, dużej głowie z wiszącymi uszami, szerokiej klatce piersiowej i długim ogonie. Maść o. p. jest czarna żółto podpalana, sierść (...)