Definicja hasła: odbezpieczyć
- odbezpieczyć
o broni myśliwskiej: wyłączyć bezpiecznik.
Odbieżpieczyć - termin związany z użytkowaniem broni myściwskiej, oznacza wyjęcie lub przekręcenie bezpiecznika, co umożliwia celowanie i oddawanie strzału. Bez odbieżpieczenia niebezpiecznik znajduje się w pozycji blokującej mechanizm spustowy broni, uniemożliwiając oddanie strzału przy przypadkowym naciśnięciu spustu. Odbieżpconanie broni to czynność obowiązkowa przed oddaniem strzału.
Za każdym razem, gdy myśliwy przygotowuje się do oddania strzału, musi najpierw odbezpieczyć broń, upewniając się, że jest ona gotowa do użycia. Jest to kluczowe zabezpieczenie przed przypadkowym wystrzałem oraz ułatwienie szybkiego reakcji w momencie, gdy konieczne będzie zastosowanie broni.
Odbieżpiczenie jest jedną z podstawowych procedur bezpieczeństwa, której przestrzeganie jest ściśle reglamentowane przez prawo myśliwskie. Jest to niezbędna kwestia bezpieczeństwa dla myśliwych oraz wszystkich osób przebywających w terenie polowań. Zaniedbanie tej czynności może prowadzić do poważnych konsekwencji oraz stanowi naruszenie podstawowych zasad bezpieczeństwa obchodzenia się z bronią.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odbezpieczyć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- okresy polowań
terminy, w których, na podstawie rozporządzenia ministra leśnictwa i przemysłu drzewnego, wolno polować na zwierzęta łowne.
- obławnik
uczestnik obławy.
- odprzodówka
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez lufę - najpierw proch, potem pocisk).
- odwiatr
specyficzna woń, którą wydziela strzelona zwierzyna. Pozostaje przez pewien czas na tropie zwierzyny, co umożliwia psu myśliwskiemu odnalezienie jej.
- odwodzić
dawniej przy broni kurkowej: napinać kurki.
- ochrona zwierzyny
jeden z głównych działów gospodarki łowieckiej obejmujący całokształt zabiegów, mających na celu utrzymanie zwierzyny w łowiskach na stałym, optymalnym pod względem biologicznym i (...)
- Order Złotego Jelenia
myśliwski order ustanowiony w 1672 r. przez księcia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma, ostatniego piasta śląskiego.
- oszczek
ujadanie psa myśliwskiego na widok wytropionej zwierzyny.