Definicja hasła: odbezpieczyć
- odbezpieczyć
o broni myśliwskiej: wyłączyć bezpiecznik.
Odbieżpieczyć - termin związany z użytkowaniem broni myściwskiej, oznacza wyjęcie lub przekręcenie bezpiecznika, co umożliwia celowanie i oddawanie strzału. Bez odbieżpieczenia niebezpiecznik znajduje się w pozycji blokującej mechanizm spustowy broni, uniemożliwiając oddanie strzału przy przypadkowym naciśnięciu spustu. Odbieżpconanie broni to czynność obowiązkowa przed oddaniem strzału.
Za każdym razem, gdy myśliwy przygotowuje się do oddania strzału, musi najpierw odbezpieczyć broń, upewniając się, że jest ona gotowa do użycia. Jest to kluczowe zabezpieczenie przed przypadkowym wystrzałem oraz ułatwienie szybkiego reakcji w momencie, gdy konieczne będzie zastosowanie broni.
Odbieżpiczenie jest jedną z podstawowych procedur bezpieczeństwa, której przestrzeganie jest ściśle reglamentowane przez prawo myśliwskie. Jest to niezbędna kwestia bezpieczeństwa dla myśliwych oraz wszystkich osób przebywających w terenie polowań. Zaniedbanie tej czynności może prowadzić do poważnych konsekwencji oraz stanowi naruszenie podstawowych zasad bezpieczeństwa obchodzenia się z bronią.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odbezpieczyć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- omyk
ogon zająca.
- oganiać
o jeleniu byku: obiegać chmarę w czasie rykowiska; zapobiega to oddalaniu się łań.
- oślada
trop kuny na śniegu.
- oczniak
pierwsza (licząc od róży) odnoga wieńca jelenia lub łopaty daniela.
- odświeżyć krew
zabieg hodowlany polegający na wpuszczeniu do łowiska osobników obcych, sprowadzonych z innych terenów bytującego w nim gatunku, w celu polepszenia formy zwierzyny miejscowej.
- odstrzał selekcyjny
usuwanie z łowiska za pomocą odstrzału niepożądanych z punktu widzenia hodowli osobników zwierzyny płowej (zob. kryteria odstrzału selekcyjnego oraz (...)
- Order Złotego Jelenia
myśliwski order ustanowiony w 1672 r. przez księcia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma, ostatniego piasta śląskiego.
- osiadła
zwierzyna, która nie zmienia swojej ostoi,
- obława
w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.
- ogar polski
pies gończy średniej wielkości (60 cm), o silnej budowie, dużej głowie z wiszącymi uszami, szerokiej klatce piersiowej i długim ogonie. Maść o. p. jest czarna żółto podpalana, sierść (...)