Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: odrzut

odrzut

cofnięcie się broni po strzale spowodowane działaniem gazów prochowych, odczuwalne jako uderzenie w dołek strzelecki.

Odrzut jest zjawiskiem fizycznym występującym podczas strzelania z broni palnej, polegającym na cofnięciu się broni po strzale spowodowanym działaniem gazów prochowych. Jest odczuwalny jako uderzenie w dołek strzelecki. Odrzut jest wynikiem reakcji chemicznej zachodzącej podczas strzelania, podczas której gazy prochowe wytwarzane przez spalanie prochu są wypychane z lufy broni w kierunku celu, jednocześnie zaś są również wypychane do tyłu, co powoduje cofanie się broni. Intensywność odrzutu zależy od masy, mocy broni oraz ilości użytego prochu. Broń o większej mocy i masie generuje większy odrzut, a większa ilość prochu wywołuje także silniejsze cofnięcie się broni.

Odrzut może być na tyle silny, że prowadzi do bolesnych uderzeń w dołek strzelecki lub nawet obrażeń ciała strzelca. Aby zminimalizować jego skutki, stosuje się różne techniki strzelania, takie jak trzymanie broni blisko ciała oraz utrzymywanie jej na linii celu przed oddaniem strzału. Można również używać specjalnych osłon na lufę, które pomagają zmniejszyć siłę odrzutu.

Oprócz wpływu na wygodę i bezpieczeństwo strzelca, właściwa znajomość i kontrola nad odrzutem ma także istotne znaczenie dla precyzji oddawanych strzałów oraz wydłużenia komfortowego czasu prowadzenia ognia.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odrzut w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

odyniec

stary samiec dzika (powyżej 4 lat) prowadzący samotny tryb życia (z wyjątkiem okresu huczki).

osiadła

zwierzyna, która nie zmienia swojej ostoi,

osmużać

ściągać skórę z zająca lub królika.

oblany

o ptakach, głównie o słonce, dubelcie i kszyku: tłusty.

ostry

inaczej cięty.

odwodzić

dawniej przy broni kurkowej: napinać kurki.

oślada

trop kuny na śniegu.

ostatni kęs

tradycja wkładania strzelonej zwierzynie złomu z jedliny do pyska ( przed wręczeniem złomu myśliwemu).

oszczep

biała broń myśliwska używana od najdawniejszych czasów do pocz. XIX w. Składa się z grubego drzewca (dł. 2-2,5 m) i szerokiego, płaskiego, wydłużonego grotu o liściastym kształcie z (...)

odrzut

cofnięcie się broni po strzale spowodowane działaniem gazów prochowych, odczuwalne jako uderzenie w dołek strzelecki.