Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: odrzut

odrzut

cofnięcie się broni po strzale spowodowane działaniem gazów prochowych, odczuwalne jako uderzenie w dołek strzelecki.

Odrzut jest zjawiskiem fizycznym występującym podczas strzelania z broni palnej, polegającym na cofnięciu się broni po strzale spowodowanym działaniem gazów prochowych. Jest odczuwalny jako uderzenie w dołek strzelecki. Odrzut jest wynikiem reakcji chemicznej zachodzącej podczas strzelania, podczas której gazy prochowe wytwarzane przez spalanie prochu są wypychane z lufy broni w kierunku celu, jednocześnie zaś są również wypychane do tyłu, co powoduje cofanie się broni. Intensywność odrzutu zależy od masy, mocy broni oraz ilości użytego prochu. Broń o większej mocy i masie generuje większy odrzut, a większa ilość prochu wywołuje także silniejsze cofnięcie się broni.

Odrzut może być na tyle silny, że prowadzi do bolesnych uderzeń w dołek strzelecki lub nawet obrażeń ciała strzelca. Aby zminimalizować jego skutki, stosuje się różne techniki strzelania, takie jak trzymanie broni blisko ciała oraz utrzymywanie jej na linii celu przed oddaniem strzału. Można również używać specjalnych osłon na lufę, które pomagają zmniejszyć siłę odrzutu.

Oprócz wpływu na wygodę i bezpieczeństwo strzelca, właściwa znajomość i kontrola nad odrzutem ma także istotne znaczenie dla precyzji oddawanych strzałów oraz wydłużenia komfortowego czasu prowadzenia ognia.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odrzut w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

odłowy

łowienie żywej zwierzyny za pomocą sieci, łowni itp. Wykonuje się je w celach naukowych lub przesiedlenia zwierzyny na inny teren.

odwodzić

dawniej przy broni kurkowej: napinać kurki.

opolować

odbyć polowanie na części terenu.

obsada łowiska

pogłowie zwierzyny stanowiącej przedmiot gospodarki hodowlanej w łowisku.

ostatni miot

żartobliwie - myśliwska biesiada w terenie, organizowana bezpośrednio po polowaniu.

odwiatr

specyficzna woń, którą wydziela strzelona zwierzyna. Pozostaje przez pewien czas na tropie zwierzyny, co umożliwia psu myśliwskiemu odnalezienie jej.

ostęp

część lasu z ostoją zwierzyny (na ogół trudno dostępna).

odznaczenia łowieckie

nadawane myśliwym: 1) medale: brązowy, srebrny i złoty;
2) najwyższe odznaczenie łowieckie „Złom";
3) Medal za Zasługi dla Łowiectwa (nadawany niemyśliwym).

odtylcówka

broń myśliwska ładowana od tyłu. Nazwa ta została wprowadzona dla odróżnienia tych strzelb od wcześniej produkowanych odprzodówek.

Order Złotego Jelenia

myśliwski order ustanowiony w 1672 r. przez księcia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma, ostatniego piasta śląskiego.