Definicja hasła: odtrąbić
- odtrąbić
grać na trąbce myśliwskiej sygnały zakończenia miotu, polowania, lub też na śmierć ubitej zwierzyny.
Odtrąbić - termin związany z myślistwem, oznaczający wykonanie specjalnych dźwięków na trąbce myśliwskiej w konkretnych sytuacjach podczas polowania. Jest to integralna część tradycji myśliwskiej, odgrywająca ważną rolę w organizacji i przebiegu polowania. Dźwięki wydawane przez trąbkę mają różne znaczenie i są przypisane do określonych momentów podczas polowania, spełniając funkcje komunikacyjne między myśliwymi.
W ramach definicji "odtrąbić" można rozwinąć, że wykonuje się ten akt zarówno na początku, jak i na końcu polowania. Na początku właśnie odtrąbia się sygnały rozpoczęcia polowania, informując pozostałych uczestników o planowanym działaniu oraz przygotowując psy do pracy. Natomiast na zakończenie miało ma miejsce odtrąbianie sygnałów końca polowania lub śmierci zwierzęcia, co ma swoje korzenie w tradycji myśliwskiej.
Poza tym warto zaznaczyć, że odtrąbianie pełni również istotną funkcję podczas ogłaszania zasad dotyczących etyki myśliwskiej czy komunikacji między uczestnikami polowania. Dzięki temu każdy wie, kiedy rozpoczynać i kończyć działania oraz jak reagować w różnych momentach.
W kontekście praktycznym odtrąbianie jest umiejętnością wymagającą specjalistycznej wiedzy i doświadczenia — osoba wykonująca ten gest musi bowiem dobrze znać znaczenie poszczególnych dźwięków oraz umiejętności techniczne gry na trąbce myśliwskiej. Ma to także wymiar kulturowy oraz historyczny, gdyż forma sygnałów może być uzależniona od regionalnych tradycji lub zwyczajów.
Podsumowując "odtrąbić" to czynność symboliczna i komunikacyjna wykonywana za pomocą trąbki myśliwskiej podczas polowania, mająca szczególne znaczenie zarówno praktyczne, jak i kulturowe. Pełni różnorodne funkcje w organizacji polowania oraz stanowi element łączący tradycję łowiecką z dzisiejszymi praktykami myśliwskimi.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odtrąbić w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- ogorzałka, ogorzałka (Aythya marila L.)
ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. W Polsce nielicznie, chociaż regularnie, pojawia się na przelotach.
- oszczep
biała broń myśliwska używana od najdawniejszych czasów do pocz. XIX w. Składa się z grubego drzewca (dł. 2-2,5 m) i szerokiego, płaskiego, wydłużonego grotu o liściastym kształcie z (...)
- okładać
inaczej obkładać.
- odstrzał
1) odstrzeliwanie zwierzyny zgodnie z planem hodowlanym;
2) popularna nazwa zezwolenia na odstrzeliwanie zwierzyny (zob. (...)
- ostatni miot
żartobliwie - myśliwska biesiada w terenie, organizowana bezpośrednio po polowaniu.
- obława
w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.
- obrączkowanie
znakowanie ptaków do celów naukowych przez zakładanie im na nodze obrączki z adresem stacji, która dokonała obrączkowania. W przypadku strzelania ptaka z obrączką należy wysłać ją na (...)
- oczniak
pierwsza (licząc od róży) odnoga wieńca jelenia lub łopaty daniela.
- otok
długi rzemień służący do prowadzenia psa myśliwskiego podczas układania oraz dochodzenia postrzałka.
- obwód łowiecki
obszar wystarczający do prowadzenia samodzielnej gospodarki łowieckiej (przeważnie około 5000 ha) wydzielony jako jednostka administracyjna. Obszary łowieckie dzielimy na: polne, polno-leśne, (...)