Definicja hasła: osiadły
- osiadły
o zwierzynie, która nie zmienia swojej ostoi.
Osiadły to termin używany w łowiectwie do opisania zwierzyny, która nie zmienia swojej ostoi, czyli miejsca stałego przebywania. Zwierzęta osiadłe zazwyczaj zamieszkują te same tereny przez większość lub całe życie, nie migrując na inne obszary w poszukiwaniu pożywienia lub schronienia. Ten cecha jest charakterystyczna dla wielu gatunków zwierząt, takich jak sarny, jelenie czy dziki.
Zwierzęta osiadłe są silnie związane z danym obszarem ze względu na dostępność pożywienia, bezpieczne siedliska oraz inne czynniki środowiskowe. Ich zachowanie osiedleńcze ma także wpływ na lokalne ekosystemy i różnorodność biologiczną, ponieważ mogą oddziaływać na szereg innych organizmów żyjących w danym obszarze poprzez interakcje pokarmowe, konkurencję o miejsce lęgowe itp.
W kontekście polowań i zarządzania populacjami zwierzyny osiadłej istotne jest poznanie ich nawyków życiowych oraz terytorialnych. Ponieważ zwierzęta osiadłe często mają silne przywiązanie do swojego terenu, nadmierny odstrzał w określonym obszarze może prowadzić do zaburzenia równowagi populacji oraz środowiska naturalnego.
Ponadto, dla myśliwych i obserwatorów przyrody zwierzęta osiadłe stanowią fascynujący obiekt badawczy oraz obserwacji. Można studiować ich nawyki żerowania, terytorialne walki czy interakcje międzyosobnicze na danym obszarze przez dłuższy czas, co przyczynia się do lepszego zrozumienia ekologii i zachowań zwierząt leśnych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj osiadły w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- odstrzał
1) odstrzeliwanie zwierzyny zgodnie z planem hodowlanym;
2) popularna nazwa zezwolenia na odstrzeliwanie zwierzyny (zob. (...)
- obwód łowiecki
obszar wystarczający do prowadzenia samodzielnej gospodarki łowieckiej (przeważnie około 5000 ha) wydzielony jako jednostka administracyjna. Obszary łowieckie dzielimy na: polne, polno-leśne, (...)
- odprzodówka
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez lufę - najpierw proch, potem pocisk).
- opiekun stażysty
doświadczony myśliwy, wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego, sprawujący pieczę nad stażystą, kandydatem na myśliwego.
- ostoja
teren, na którym zwierzyna najchętniej przebywa.
- odtylcówka
broń myśliwska ładowana od tyłu. Nazwa ta została wprowadzona dla odróżnienia tych strzelb od wcześniej produkowanych odprzodówek.
- oręż
trofeum myśliwskie z dzika (szable, fajki lub wieniec jelenia).
- oblany
o ptakach, głównie o słonce, dubelcie i kszyku: tłusty.
- otok
długi rzemień służący do prowadzenia psa myśliwskiego podczas układania oraz dochodzenia postrzałka.