Definicja hasła: obwód łowiecki
- obwód łowiecki
obszar wystarczający do prowadzenia samodzielnej gospodarki łowieckiej (przeważnie około 5000 ha) wydzielony jako jednostka administracyjna. Obszary łowieckie dzielimy na: polne, polno-leśne, leśne, wodno-bagienne, górskie.
Obszar łowiecki to stała jednostka administracyjna, zazwyczaj obejmująca około 5000 hektarów, konieczna do prowadzenia samodzielnej gospodarki łowieckiej. Obwody łowieckie dzielą się na kilka rodzajów, takich jak obszary polne, polno-leśne, leśne, wodno-bagienne oraz górskie. Odpowiedzialność za zarządzanie nimi spoczywa na myśliwych, którzy muszą utrzymać stabilną liczebność populacji dzikich zwierząt poprzez regularne monitorowanie oraz stosowanie odpowiednich działań regulacyjnych, włącznie ze sprawowaniem kontroli liczebności poprzez odstrzał kontrolny lub inne metody regulacji populacji. Dodatkowo obowiązkiem myśliwych jest dbanie o stan zdrowia tych populacji oraz zapewnienie im ochrony przed chorobami i szkodnikami. Chronią także obszary łowieckie przed nadmiernym wykorzystaniem przez ludzi i starają się zapobiec degradacji siedlisk.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj obwód łowiecki w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- odznaczenia łowieckie
nadawane myśliwym: 1) medale: brązowy, srebrny i złoty;
2) najwyższe odznaczenie łowieckie „Złom";
3) Medal za Zasługi dla Łowiectwa (nadawany niemyśliwym).
- opolować
odbyć polowanie na części terenu.
- ochrona przyrody
działalność mająca na celu zachowanie, restytuowanie oraz zapewnienie trwałości użytkowania zasobów przyrody. Polega to m.in. na ochronie pomników przyrody, tworzeniu rezerwatów przyrody, (...)
- obcierka, obcierka, ocierka
strzał raniący zwierza tylko powierzchownie.
- oszczenić się
o suce psa, liszce i wilczycy: urodzić młode.
- Order Złotego Jelenia
myśliwski order ustanowiony w 1672 r. przez księcia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma, ostatniego piasta śląskiego.
- odwodzić
dawniej przy broni kurkowej: napinać kurki.
- omyk
ogon zająca.
- osiadły
o zwierzynie, która nie zmienia swojej ostoi.
- oczyć
o zwierzynie: rozglądać się uważnie.