Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: okres godowy

okres godowy

inaczej gody.

Okres godowy, zwany również gody, to okres w życiu zwierząt, podczas którego odbywa się przygotowanie do rozmnażania i szukanie partnera przez samce i samice. Ten czas może zazwyczaj występować w okresie zimowym lub wczesnowiosennym i trwać przez kilka tygodni do kilku miesięcy. W tym czasie samce rywalizują o samice, a samice wybierają najlepszego partnera spośród pretendujących do ich względów.

Przykłady okresów godowych u poszczególnych gatunków obejmują zachowania takie jak jelenie, które od grudnia do marca przeprowadzają okres godowy. Samce rywalizują ze sobą o samicę poprzez głośne rykowiska, aby przyciągnąć uwagę samic. Podobnie u lisów okres godowy trwa od stycznia do marca, gdzie samice wykonują cieczkę, a samce starają się wykazać swoje atuty, walcząc o prawo do rozmnażania. Natomiast u cietrzewi okres godowy występuje od marca do maja, podczas którego samce tworzą tokowiska, składające się z krótkich sekwencji dźwięków i ruchów mających przyciągnąć uwagę samic.

W okresie godowym zwierzęta przejawiają specyficzne zachowania mające na celu zdobycie partnera płciowego oraz rozpoczęcie procesu rozmnażania. Jest to często ważny termin dla myśliwych, gdyż znając zachowania charakterystyczne dla konkretnych gatunków podczas ich okresu godowego, mogą oni lepiej zrozumieć i swobodniej przeprowadzić polowanie oraz zapewnić ochronę tych zwierząt w tym trudnym dla nich czasie.

Niektóre gatunki zwierząt demonstrują wyjątkowe i niepowtarzalne zachowania podczas swojego okresu godowego, co stanowi istotny element w życiu dzikiej przyrody oraz w tradycji myśliwskiej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj okres godowy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

ochrona zwierzyny

jeden z głównych działów gospodarki łowieckiej obejmujący całokształt zabiegów, mających na celu utrzymanie zwierzyny w łowiskach na stałym, optymalnym pod względem biologicznym i (...)

ohar, ohar (Tadorna tadorna L.)

ptak łowny łączący cechy g(si i kaczek, należący do blaszkodziobych. Długość ok. 56 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 96 cm, ciężar do 1000 g. Upierzenie czarno-białe, na skrzydłach (...)

osmużać

ściągać skórę z zająca lub królika.

otrąbić

ogłosić trąbieniem koniec polowania.

oczyć

o zwierzynie: rozglądać się uważnie.

ósmak

jeleń byk noszący wieniec o czterech odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

omyk

ogon zająca.

ostrolotka

jedna z lotek w skrzydle cietrzewia i słonki; stanowi trofeum z tych ptaków. Ostrolotka słonki, zwana piórkiem malarskim, służyła malarzom (ze względu na ostre zakończenie) do robienia (...)

obowiązek stanu

najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.

odbić

odłączyć się od stada,