Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: okres godowy

okres godowy

inaczej gody.

Okres godowy, zwany również gody, to okres w życiu zwierząt, podczas którego odbywa się przygotowanie do rozmnażania i szukanie partnera przez samce i samice. Ten czas może zazwyczaj występować w okresie zimowym lub wczesnowiosennym i trwać przez kilka tygodni do kilku miesięcy. W tym czasie samce rywalizują o samice, a samice wybierają najlepszego partnera spośród pretendujących do ich względów.

Przykłady okresów godowych u poszczególnych gatunków obejmują zachowania takie jak jelenie, które od grudnia do marca przeprowadzają okres godowy. Samce rywalizują ze sobą o samicę poprzez głośne rykowiska, aby przyciągnąć uwagę samic. Podobnie u lisów okres godowy trwa od stycznia do marca, gdzie samice wykonują cieczkę, a samce starają się wykazać swoje atuty, walcząc o prawo do rozmnażania. Natomiast u cietrzewi okres godowy występuje od marca do maja, podczas którego samce tworzą tokowiska, składające się z krótkich sekwencji dźwięków i ruchów mających przyciągnąć uwagę samic.

W okresie godowym zwierzęta przejawiają specyficzne zachowania mające na celu zdobycie partnera płciowego oraz rozpoczęcie procesu rozmnażania. Jest to często ważny termin dla myśliwych, gdyż znając zachowania charakterystyczne dla konkretnych gatunków podczas ich okresu godowego, mogą oni lepiej zrozumieć i swobodniej przeprowadzić polowanie oraz zapewnić ochronę tych zwierząt w tym trudnym dla nich czasie.

Niektóre gatunki zwierząt demonstrują wyjątkowe i niepowtarzalne zachowania podczas swojego okresu godowego, co stanowi istotny element w życiu dzikiej przyrody oraz w tradycji myśliwskiej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj okres godowy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

obrączkowanie

znakowanie ptaków do celów naukowych przez zakładanie im na nodze obrączki z adresem stacji, która dokonała obrączkowania. W przypadku strzelania ptaka z obrączką należy wysłać ją na (...)

oddać, oddać (strzał)

strzelić.

obkładanie, obkładanie, okładanie -

przeszukiwanie pola przez psa myśliwskiego w celu znalezienia i wystawienia (legawce) lub wypłoszenia (płochacze) ptactwa.

oślada

trop kuny na śniegu.

odtylcówka

broń myśliwska ładowana od tyłu. Nazwa ta została wprowadzona dla odróżnienia tych strzelb od wcześniej produkowanych odprzodówek.

osiadła

zwierzyna, która nie zmienia swojej ostoi,

oszczep

biała broń myśliwska używana od najdawniejszych czasów do pocz. XIX w. Składa się z grubego drzewca (dł. 2-2,5 m) i szerokiego, płaskiego, wydłużonego grotu o liściastym kształcie z (...)

odnoga

odgałęzienie tyki w porożu jeleniowatych.

oręż

trofeum myśliwskie z dzika (szable, fajki lub wieniec jelenia).

opalone

o brązowym zabarwieniu oręża dzika lub haków jelenia.