Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ostoja

ostoja

teren, na którym zwierzyna najchętniej przebywa.

Ostoja to obszar, na którym zwierzyna znajduje schronienie, pożywienie i odpowiednie warunki do przebywania. Jest to teren, gdzie zwierzęta najchętniej przebywają, gdyż zapewnia im bezpieczeństwo i komfort życia. Ostoje są istotne dla ochrony przyrody, ponieważ stanowią naturalne siedliska dla różnych gatunków zwierząt oraz miejsca do rozmnażania się. Oprócz tego odgrywają ważną rolę w utrzymaniu równowagi ekologicznej w danym regionie poprzez filtrację wody i powietrza oraz jako źródło pożywienia dla lokalnych społeczności. Istnieją zarówno ostoję tworzone przez człowieka, jak i ostoi naturalnie występujące wokół nas. Ważne jest dbanie o ochronę ostoi poprzez specjalne programy mające na celu redukcję niszczenia tych obszarów przez działalność człowieka.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ostoja w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

oszczenić się

o suce psa, liszce i wilczycy: urodzić młode.

obławnik

uczestnik obławy.

ochrona zwierzyny

jeden z głównych działów gospodarki łowieckiej obejmujący całokształt zabiegów, mających na celu utrzymanie zwierzyny w łowiskach na stałym, optymalnym pod względem biologicznym i (...)

odstrzał sanitarny

usunięcie z łowiska sztuki wyraźnie chorej. Można, a nawet należy, wykonać go bez względu na posiadanie odstrzału czy okres ochronny. Po dokonaniu odstrzału sztukę należy dostarczyć do (...)

ostroga

1) wyrostek znajdujący się z tyłu odnóży kuraków;
2) pierwszy sęk łopaty daniela.

obrączkowanie

znakowanie ptaków do celów naukowych przez zakładanie im na nodze obrączki z adresem stacji, która dokonała obrączkowania. W przypadku strzelania ptaka z obrączką należy wysłać ją na (...)

ostęp

część lasu z ostoją zwierzyny (na ogół trudno dostępna).

osiadła

zwierzyna, która nie zmienia swojej ostoi,

ogar polski

pies gończy średniej wielkości (60 cm), o silnej budowie, dużej głowie z wiszącymi uszami, szerokiej klatce piersiowej i długim ogonie. Maść o. p. jest czarna żółto podpalana, sierść (...)

opalone

o brązowym zabarwieniu oręża dzika lub haków jelenia.