Definicja hasła: ostoja
- ostoja
teren, na którym zwierzyna najchętniej przebywa.
Ostoja to obszar, na którym zwierzyna znajduje schronienie, pożywienie i odpowiednie warunki do przebywania. Jest to teren, gdzie zwierzęta najchętniej przebywają, gdyż zapewnia im bezpieczeństwo i komfort życia. Ostoje są istotne dla ochrony przyrody, ponieważ stanowią naturalne siedliska dla różnych gatunków zwierząt oraz miejsca do rozmnażania się. Oprócz tego odgrywają ważną rolę w utrzymaniu równowagi ekologicznej w danym regionie poprzez filtrację wody i powietrza oraz jako źródło pożywienia dla lokalnych społeczności. Istnieją zarówno ostoję tworzone przez człowieka, jak i ostoi naturalnie występujące wokół nas. Ważne jest dbanie o ochronę ostoi poprzez specjalne programy mające na celu redukcję niszczenia tych obszarów przez działalność człowieka.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ostoja w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- odbić
odłączyć się od stada,
- obkładanie, obkładanie, okładanie -
przeszukiwanie pola przez psa myśliwskiego w celu znalezienia i wystawienia (legawce) lub wypłoszenia (płochacze) ptactwa.
- opierak
środkowa odnoga (trzecia licząc od róży) wieńca jelenia.
- odznaczenia łowieckie
nadawane myśliwym: 1) medale: brązowy, srebrny i złoty;
2) najwyższe odznaczenie łowieckie „Złom";
3) Medal za Zasługi dla Łowiectwa (nadawany niemyśliwym).
- odstrzał łowny
pozyskanie samca zwierzyny płowej, który osiągnął szczytową formę poroża, a przekroczył określony wiek (sama 5, daniel 9, jeleń 12 lat).
- odstrzał redukcyjny
odstrzał mający na celu zredukowanie nadmiaru osobników danego gatunku w łowisku. Stosuje się go wówczas, gdy w wyniku zlej gospodarki nastąpiło przekroczenie pojemności łowiska. Przy (...)
- ogorzałka, ogorzałka (Aythya marila L.)
ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. W Polsce nielicznie, chociaż regularnie, pojawia się na przelotach.
- oblatany
ptak łowczy wyćwiczony w swobodnym lataniu.
- opalone
o brązowym zabarwieniu oręża dzika lub haków jelenia.
- odprzodówka
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez lufę - najpierw proch, potem pocisk).