Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ostoja

ostoja

teren, na którym zwierzyna najchętniej przebywa.

Ostoja to obszar, na którym zwierzyna znajduje schronienie, pożywienie i odpowiednie warunki do przebywania. Jest to teren, gdzie zwierzęta najchętniej przebywają, gdyż zapewnia im bezpieczeństwo i komfort życia. Ostoje są istotne dla ochrony przyrody, ponieważ stanowią naturalne siedliska dla różnych gatunków zwierząt oraz miejsca do rozmnażania się. Oprócz tego odgrywają ważną rolę w utrzymaniu równowagi ekologicznej w danym regionie poprzez filtrację wody i powietrza oraz jako źródło pożywienia dla lokalnych społeczności. Istnieją zarówno ostoję tworzone przez człowieka, jak i ostoi naturalnie występujące wokół nas. Ważne jest dbanie o ochronę ostoi poprzez specjalne programy mające na celu redukcję niszczenia tych obszarów przez działalność człowieka.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ostoja w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

oślada

trop kuny na śniegu.

ogorzałka, ogorzałka (Aythya marila L.)

ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. W Polsce nielicznie, chociaż regularnie, pojawia się na przelotach.

objezdnik

inaczej dojetdżacz.

odstrzał łowny

pozyskanie samca zwierzyny płowej, który osiągnął szczytową formę poroża, a przekroczył określony wiek (sama 5, daniel 9, jeleń 12 lat).

oskrzydlić

postrzelić ptaka w skrzydło uniemożliwiając mu dalszy lot.

oszczep

biała broń myśliwska używana od najdawniejszych czasów do pocz. XIX w. Składa się z grubego drzewca (dł. 2-2,5 m) i szerokiego, płaskiego, wydłużonego grotu o liściastym kształcie z (...)

okresy polowań

terminy, w których, na podstawie rozporządzenia ministra leśnictwa i przemysłu drzewnego, wolno polować na zwierzęta łowne.

omyk

ogon zająca.

ochrona zwierzyny

jeden z głównych działów gospodarki łowieckiej obejmujący całokształt zabiegów, mających na celu utrzymanie zwierzyny w łowiskach na stałym, optymalnym pod względem biologicznym i (...)

odyniec

stary samiec dzika (powyżej 4 lat) prowadzący samotny tryb życia (z wyjątkiem okresu huczki).