Definicja hasła: odyniec
- odyniec
stary samiec dzika (powyżej 4 lat) prowadzący samotny tryb życia (z wyjątkiem okresu huczki).
Odyńcem nazywamy starym samcem dzika, który przekroczył wiek 4 lat. Jest to zwierzę, które prowadzi samotny tryb życia, z wyjątkiem okresu huczki. W tym czasie odyńce są bardziej aktywne i spotykają się z innymi samcami w celu rywalizacji o partnerki.
Odyńce cechują się wyjątkową siłą i odpornością na choroby, co sprawia, że stanowią ważny cel polowań dla myśliwych. Z uwagi na potrzebę utrzymania dobrej kondycji fizycznej, odyńce posiadają znacznie większe zapotrzebowanie na pokarm niż młode dziki i są skłonne do polowania na większe ofiary.
Charakteryzują się również większą agresywnością i niebezpieczeństwem niż młode dziki, dzięki swojemu doświadczeniu i sile. Jednakże ich obecność w ekosystemie leśnym jest istotna, gdyż mogą mieć pozytywny wpływ na populacje młodych dzików poprzez ochronę przed drapieżnikami oraz nauczanie młodych dzików jak polować i przetrwać w środowisku leśnym. Odyńce stanowią więc istotną część naturalnego cyklu życia w ekosystemie leśnym.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odyniec w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- opierak
środkowa odnoga (trzecia licząc od róży) wieńca jelenia.
- osiadła
zwierzyna, która nie zmienia swojej ostoi,
- ostęp
część lasu z ostoją zwierzyny (na ogół trudno dostępna).
- organista
młody jeleń byk, który pierwszy zaczyna ryczeć wieczorem.
- oszczek
ujadanie psa myśliwskiego na widok wytropionej zwierzyny.
- odświeżyć krew
zabieg hodowlany polegający na wpuszczeniu do łowiska osobników obcych, sprowadzonych z innych terenów bytującego w nim gatunku, w celu polepszenia formy zwierzyny miejscowej.
- odstrzał łowny
pozyskanie samca zwierzyny płowej, który osiągnął szczytową formę poroża, a przekroczył określony wiek (sama 5, daniel 9, jeleń 12 lat).
- ohar, ohar (Tadorna tadorna L.)
ptak łowny łączący cechy g(si i kaczek, należący do blaszkodziobych. Długość ok. 56 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 96 cm, ciężar do 1000 g. Upierzenie czarno-białe, na skrzydłach (...)
- obława
w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.
- odprawa
nagroda dla psów gończych w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny.