Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: odyniec

odyniec

stary samiec dzika (powyżej 4 lat) prowadzący samotny tryb życia (z wyjątkiem okresu huczki).

Odyńcem nazywamy starym samcem dzika, który przekroczył wiek 4 lat. Jest to zwierzę, które prowadzi samotny tryb życia, z wyjątkiem okresu huczki. W tym czasie odyńce są bardziej aktywne i spotykają się z innymi samcami w celu rywalizacji o partnerki.

Odyńce cechują się wyjątkową siłą i odpornością na choroby, co sprawia, że stanowią ważny cel polowań dla myśliwych. Z uwagi na potrzebę utrzymania dobrej kondycji fizycznej, odyńce posiadają znacznie większe zapotrzebowanie na pokarm niż młode dziki i są skłonne do polowania na większe ofiary.

Charakteryzują się również większą agresywnością i niebezpieczeństwem niż młode dziki, dzięki swojemu doświadczeniu i sile. Jednakże ich obecność w ekosystemie leśnym jest istotna, gdyż mogą mieć pozytywny wpływ na populacje młodych dzików poprzez ochronę przed drapieżnikami oraz nauczanie młodych dzików jak polować i przetrwać w środowisku leśnym. Odyńce stanowią więc istotną część naturalnego cyklu życia w ekosystemie leśnym.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odyniec w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

otrąbić

ogłosić trąbieniem koniec polowania.

ostroga

1) wyrostek znajdujący się z tyłu odnóży kuraków;
2) pierwszy sęk łopaty daniela.

odkapturzyć

zdjąć kaptur z głowy ptaka łowczego.

oblany

o ptakach, głównie o słonce, dubelcie i kszyku: tłusty.

okocić się

o samicach rysia, żbika, sarny, kozicy, muflona, zająca i królika: urodzić potomstwo.

odwiatr

specyficzna woń, którą wydziela strzelona zwierzyna. Pozostaje przez pewien czas na tropie zwierzyny, co umożliwia psu myśliwskiemu odnalezienie jej.

oszczep

biała broń myśliwska używana od najdawniejszych czasów do pocz. XIX w. Składa się z grubego drzewca (dł. 2-2,5 m) i szerokiego, płaskiego, wydłużonego grotu o liściastym kształcie z (...)

Order Złotego Jelenia

myśliwski order ustanowiony w 1672 r. przez księcia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma, ostatniego piasta śląskiego.

otok

długi rzemień służący do prowadzenia psa myśliwskiego podczas układania oraz dochodzenia postrzałka.

obciąć

1) o zwierzynie: ustalić za pomocą tropienia jej obecność w miocie;
2) o dzikach atakujących i raniących doskakujące do nich psy.