Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: odyniec

odyniec

stary samiec dzika (powyżej 4 lat) prowadzący samotny tryb życia (z wyjątkiem okresu huczki).

Odyńcem nazywamy starym samcem dzika, który przekroczył wiek 4 lat. Jest to zwierzę, które prowadzi samotny tryb życia, z wyjątkiem okresu huczki. W tym czasie odyńce są bardziej aktywne i spotykają się z innymi samcami w celu rywalizacji o partnerki.

Odyńce cechują się wyjątkową siłą i odpornością na choroby, co sprawia, że stanowią ważny cel polowań dla myśliwych. Z uwagi na potrzebę utrzymania dobrej kondycji fizycznej, odyńce posiadają znacznie większe zapotrzebowanie na pokarm niż młode dziki i są skłonne do polowania na większe ofiary.

Charakteryzują się również większą agresywnością i niebezpieczeństwem niż młode dziki, dzięki swojemu doświadczeniu i sile. Jednakże ich obecność w ekosystemie leśnym jest istotna, gdyż mogą mieć pozytywny wpływ na populacje młodych dzików poprzez ochronę przed drapieżnikami oraz nauczanie młodych dzików jak polować i przetrwać w środowisku leśnym. Odyńce stanowią więc istotną część naturalnego cyklu życia w ekosystemie leśnym.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odyniec w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

ochrona przyrody

działalność mająca na celu zachowanie, restytuowanie oraz zapewnienie trwałości użytkowania zasobów przyrody. Polega to m.in. na ochronie pomników przyrody, tworzeniu rezerwatów przyrody, (...)

oręż

trofeum myśliwskie z dzika (szable, fajki lub wieniec jelenia).

ogar polski

pies gończy średniej wielkości (60 cm), o silnej budowie, dużej głowie z wiszącymi uszami, szerokiej klatce piersiowej i długim ogonie. Maść o. p. jest czarna żółto podpalana, sierść (...)

obroża

skórzana lub metalowa opaska zakładana psu na szyję, umożliwiająca prowadzenie go na smyczy lub otoku.

osada

inaczej łoże.

odświeżyć krew

zabieg hodowlany polegający na wpuszczeniu do łowiska osobników obcych, sprowadzonych z innych terenów bytującego w nim gatunku, w celu polepszenia formy zwierzyny miejscowej.

odnoga

odgałęzienie tyki w porożu jeleniowatych.

ostroga

1) wyrostek znajdujący się z tyłu odnóży kuraków;
2) pierwszy sęk łopaty daniela.

opierak

środkowa odnoga (trzecia licząc od róży) wieńca jelenia.

oblany

o ptakach, głównie o słonce, dubelcie i kszyku: tłusty.