Definicja hasła: oblatywać
- oblatywać
ćwiczyć ptaka łowczego w swobodnym lataniu.
Oblatywać - ćwiczyć ptaka łowczego w swobodnym lataniu
Oblatywanie, będące jednym z kluczowych elementów szkolenia ptaków łowczych, polega na ćwiczeniu ptaka w swobodnym lataniu, aby mógł wykonywać polecenia oraz wykorzystywać swe naturalne umiejętności podczas polowania. Proces ten może odbywać się zarówno na lądzie, jak i w powietrzu. Na lądzie obejmuje on trening ptaka w locie, umożliwiający mu skuteczne polowanie oraz zdolność śledzenia i chwytania ofiar. Zaawansowanie tego procesu osiąga się poprzez różnorodne ćwiczenia takie jak loty na krótkich i długich dystansach czy loty w wyznaczonym kierunku oraz powroty do punktu wyjścia. W treningu w powietrzu kluczowym aspektem jest rozwijanie umiejętności polowań., Można także trenować ptaki do latania w grupach lub do samodzielnego polowania. Oblatywanie stanowi istotny element szkolenia ptaków łowczych, pozwalając im stać się bardziej sprawne podczas polowań poprzez odpowiednie ćwiczenia.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj oblatywać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- ogar polski
pies gończy średniej wielkości (60 cm), o silnej budowie, dużej głowie z wiszącymi uszami, szerokiej klatce piersiowej i długim ogonie. Maść o. p. jest czarna żółto podpalana, sierść (...)
- oblatany
ptak łowczy wyćwiczony w swobodnym lataniu.
- obwód łowiecki
obszar wystarczający do prowadzenia samodzielnej gospodarki łowieckiej (przeważnie około 5000 ha) wydzielony jako jednostka administracyjna. Obszary łowieckie dzielimy na: polne, polno-leśne, (...)
- ostęp
część lasu z ostoją zwierzyny (na ogół trudno dostępna).
- ogorzałka, ogorzałka (Aythya marila L.)
ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. W Polsce nielicznie, chociaż regularnie, pojawia się na przelotach.
- okres godowy
inaczej gody.
- Order Złotego Jelenia
myśliwski order ustanowiony w 1672 r. przez księcia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma, ostatniego piasta śląskiego.
- osiemnastak
jeleń byk posiadający wieniec o dziewięciu odnogach na obu tykach (o. regularny) lub na jednej z tyk (o. nieregularny).
- opierak
środkowa odnoga (trzecia licząc od róży) wieńca jelenia.
- obowiązek stanu
najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.