Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: osacznik

osacznik

staropolska nazwa naganiacza.

Osacznik to staropolska nazwa używana w odniesieniu do naganiacza lub psa myśliwskiego, który specjalizuje się w nagabywaniu zwierzyny. Jest to rodzaj psów myśliwskich, które są wykorzystywane do wyprowadzania zwierzyny z jej kryjówek, ułatwiając tym samym polowanie. Ponadto osaczniki mogą być także wykorzystywane do odstraszania dzikich zwierząt od upraw i innych terenów, na których może pojawić się szkoda. Charakteryzują się one wysoką inteligencją oraz łatwością w tresowaniu. Osaczniki są również znane ze swojej siły, wytrzymałości, odwagi oraz silnego instynktu polowania. Często współpracują z innymi psami myśliwskimi takimi jak gończe i tropiciele. Osaczniki są również chętnie hodowane jako psy myśliwskie lub towarzyszące, gdyż cechuje je oddanie właścicielowi oraz chęć pomagania mu w aktywnościach łowieckich. Są one zazwyczaj bardzo lojalne i lubią spędzać dużo czasu na świeżym powietrzu, co czyni je idealnymi towarzyszami dla aktywnych osób prowadzących życie na łonie natury.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj osacznik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

odstrzał redukcyjny

odstrzał mający na celu zredukowanie nadmiaru osobników danego gatunku w łowisku. Stosuje się go wówczas, gdy w wyniku zlej gospodarki nastąpiło przekroczenie pojemności łowiska. Przy (...)

oszczek

ujadanie psa myśliwskiego na widok wytropionej zwierzyny.

obwód łowiecki

obszar wystarczający do prowadzenia samodzielnej gospodarki łowieckiej (przeważnie około 5000 ha) wydzielony jako jednostka administracyjna. Obszary łowieckie dzielimy na: polne, polno-leśne, (...)

ostatni miot

żartobliwie - myśliwska biesiada w terenie, organizowana bezpośrednio po polowaniu.

obcierka, obcierka, ocierka

strzał raniący zwierza tylko powierzchownie.

okno

otwór wejściowy do lisiej nory.

odświeżyć krew

zabieg hodowlany polegający na wpuszczeniu do łowiska osobników obcych, sprowadzonych z innych terenów bytującego w nim gatunku, w celu polepszenia formy zwierzyny miejscowej.

otok

długi rzemień służący do prowadzenia psa myśliwskiego podczas układania oraz dochodzenia postrzałka.

osmużać

ściągać skórę z zająca lub królika.

oszczep

biała broń myśliwska używana od najdawniejszych czasów do pocz. XIX w. Składa się z grubego drzewca (dł. 2-2,5 m) i szerokiego, płaskiego, wydłużonego grotu o liściastym kształcie z (...)