Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: osacznik

osacznik

staropolska nazwa naganiacza.

Osacznik to staropolska nazwa używana w odniesieniu do naganiacza lub psa myśliwskiego, który specjalizuje się w nagabywaniu zwierzyny. Jest to rodzaj psów myśliwskich, które są wykorzystywane do wyprowadzania zwierzyny z jej kryjówek, ułatwiając tym samym polowanie. Ponadto osaczniki mogą być także wykorzystywane do odstraszania dzikich zwierząt od upraw i innych terenów, na których może pojawić się szkoda. Charakteryzują się one wysoką inteligencją oraz łatwością w tresowaniu. Osaczniki są również znane ze swojej siły, wytrzymałości, odwagi oraz silnego instynktu polowania. Często współpracują z innymi psami myśliwskimi takimi jak gończe i tropiciele. Osaczniki są również chętnie hodowane jako psy myśliwskie lub towarzyszące, gdyż cechuje je oddanie właścicielowi oraz chęć pomagania mu w aktywnościach łowieckich. Są one zazwyczaj bardzo lojalne i lubią spędzać dużo czasu na świeżym powietrzu, co czyni je idealnymi towarzyszami dla aktywnych osób prowadzących życie na łonie natury.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj osacznik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

ostroga

1) wyrostek znajdujący się z tyłu odnóży kuraków;
2) pierwszy sęk łopaty daniela.

obroża

skórzana lub metalowa opaska zakładana psu na szyję, umożliwiająca prowadzenie go na smyczy lub otoku.

osadzanie zwierzyny

zatrzymywanie w miejscu zwierzyny przez psa do czasu przyjścia myśliwego.

okno

otwór wejściowy do lisiej nory.

objazd

polowanie polegające na objeżdżaniu znajdującej się na polu zwierzyny (np. lisa) w celu zbliżenia się na odległość strzału.

odstrzał sanitarny

usunięcie z łowiska sztuki wyraźnie chorej. Można, a nawet należy, wykonać go bez względu na posiadanie odstrzału czy okres ochronny. Po dokonaniu odstrzału sztukę należy dostarczyć do (...)

opalone

o brązowym zabarwieniu oręża dzika lub haków jelenia.

odzew

odezwanie się na trąbce myśliwskiej w odpowiedzi na sygnał.

odtylcówka

broń myśliwska ładowana od tyłu. Nazwa ta została wprowadzona dla odróżnienia tych strzelb od wcześniej produkowanych odprzodówek.

obławnik

uczestnik obławy.