Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: osacznik

osacznik

staropolska nazwa naganiacza.

Osacznik to staropolska nazwa używana w odniesieniu do naganiacza lub psa myśliwskiego, który specjalizuje się w nagabywaniu zwierzyny. Jest to rodzaj psów myśliwskich, które są wykorzystywane do wyprowadzania zwierzyny z jej kryjówek, ułatwiając tym samym polowanie. Ponadto osaczniki mogą być także wykorzystywane do odstraszania dzikich zwierząt od upraw i innych terenów, na których może pojawić się szkoda. Charakteryzują się one wysoką inteligencją oraz łatwością w tresowaniu. Osaczniki są również znane ze swojej siły, wytrzymałości, odwagi oraz silnego instynktu polowania. Często współpracują z innymi psami myśliwskimi takimi jak gończe i tropiciele. Osaczniki są również chętnie hodowane jako psy myśliwskie lub towarzyszące, gdyż cechuje je oddanie właścicielowi oraz chęć pomagania mu w aktywnościach łowieckich. Są one zazwyczaj bardzo lojalne i lubią spędzać dużo czasu na świeżym powietrzu, co czyni je idealnymi towarzyszami dla aktywnych osób prowadzących życie na łonie natury.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj osacznik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

oślada

trop kuny na śniegu.

opolować

odbyć polowanie na części terenu.

ostrolotka

jedna z lotek w skrzydle cietrzewia i słonki; stanowi trofeum z tych ptaków. Ostrolotka słonki, zwana piórkiem malarskim, służyła malarzom (ze względu na ostre zakończenie) do robienia (...)

odstrzał redukcyjny

odstrzał mający na celu zredukowanie nadmiaru osobników danego gatunku w łowisku. Stosuje się go wówczas, gdy w wyniku zlej gospodarki nastąpiło przekroczenie pojemności łowiska. Przy (...)

ohar, ohar (Tadorna tadorna L.)

ptak łowny łączący cechy g(si i kaczek, należący do blaszkodziobych. Długość ok. 56 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 96 cm, ciężar do 1000 g. Upierzenie czarno-białe, na skrzydłach (...)

organista

młody jeleń byk, który pierwszy zaczyna ryczeć wieczorem.

objazd

polowanie polegające na objeżdżaniu znajdującej się na polu zwierzyny (np. lisa) w celu zbliżenia się na odległość strzału.

odbezpieczyć

o broni myśliwskiej: wyłączyć bezpiecznik.

obława

w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.

odrzut

cofnięcie się broni po strzale spowodowane działaniem gazów prochowych, odczuwalne jako uderzenie w dołek strzelecki.