Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: odwiatr

odwiatr

specyficzna woń, którą wydziela strzelona zwierzyna. Pozostaje przez pewien czas na tropie zwierzyny, co umożliwia psu myśliwskiemu odnalezienie jej.

Odwiatr – zjawisko występujące w łowiectwie, polegające na uwalnianiu się specyficznego zapachu po strzeleniu zwierzyny. Składa się z różnych składników, w tym feromonów wydzielanych przez zwierzynę w stresujących sytuacjach. Te substancje chemiczne pozostają na miejscu przez pewien czas i mogą być wykryte przez psy myśliwskie na dużych odległościach. Odwiatr może zawierać również inne produkty uboczne procesu trawiennego zwierzęcia, takie jak amoniak, które również mogą być wykorzystane przez psy myśliwskie do odnalezienia zwierzyny.

Odwiatr jest istotnym elementem w pracy psów myśliwskich, umożliwiając im odnalezienie strzelonej zwierzyny poprzez wykrycie charakterystycznego zapachu pozostawionego na tropie. Skuteczność poszukiwań psów zależy często od ich zdolności do wykrycia i śledzenia odwiatria na danym terenie łowieckim. Dodatkowo, odwiatr może zawierać unikalne informacje o stanie zdrowia czy stresem zwierzęcia, co może być istotne zarówno dla naukowych badań nad zachowaniem zwierząt, jak i dla praktycznego zastosowania przy polowaniach. Dlatego też znajomość i umiejętność interpretacji odwiatria stanowi ważny element w szkoleniu myśliwskich psów.

W praktyce łowieckiej odwiatr jest wykorzystywany do wspomagania polowań poprzez ułatwianie lokalizacji upolowanej zwierzyny. Ponadto coraz powszechniej wykorzystywany jest także do celów naukowych w badaniach nad zachowaniem oraz komunikacją międzygatunkową u dzikich zwierząt. Dzięki możliwości detekcji specyficznego zapachu stosunkowo daleko po oddaniu strzału, odwiatr wpływa nie tylko na praktykę myślistwa, ale i badania naukowe dotyczące dzikich populacji zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odwiatr w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

odprzodówka

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez lufę - najpierw proch, potem pocisk).

objazd

polowanie polegające na objeżdżaniu znajdującej się na polu zwierzyny (np. lisa) w celu zbliżenia się na odległość strzału.

oblatywać

ćwiczyć ptaka łowczego w swobodnym lataniu.

obroża

skórzana lub metalowa opaska zakładana psu na szyję, umożliwiająca prowadzenie go na smyczy lub otoku.

opiekun stażysty

doświadczony myśliwy, wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego, sprawujący pieczę nad stażystą, kandydatem na myśliwego.

organista

młody jeleń byk, który pierwszy zaczyna ryczeć wieczorem.

osiemnastak

jeleń byk posiadający wieniec o dziewięciu odnogach na obu tykach (o. regularny) lub na jednej z tyk (o. nieregularny).

ostoja

teren, na którym zwierzyna najchętniej przebywa.

okocić się

o samicach rysia, żbika, sarny, kozicy, muflona, zająca i królika: urodzić potomstwo.

obławnik

uczestnik obławy.