Definicja hasła: okładać
- okładać
inaczej obkładać.
Okładać (obkładać) – termin używany w łowiectwie, oznaczający wyściełać miejscowość krycia lub siedliska zwierzyny futerkowej (np. lisa, kuny) w formie zastawy. Zastawa taka składa się z zielonych gałązek, liści, traw, mchu i innych roślinności, tworząc naturalne okrycie, które ma przyciągnąć zwierzynę do danego miejsca. Służy to jako element umożliwiający skuteczniejsze polowanie, bowiem zwierzęta często korzystają z okładanego terenu jako schronienia czy pożywienia.
W praktyce łowieckiej okładanie można spotkać przede wszystkim na polowaniach futerkowych, gdzie myśliwi starają się wykorzystać naturalną chęć zwierzyny do poszukiwania schronienia czy pokarmu. Okładanie może odbywać się zarówno na drzewach, jak i na ziemi, w zależności od preferencji konkretnych gatunków zwierzyny.
Proces okładania wymaga znajomości zachowań i potrzeb zwierząt futerkowych oraz umiejętności maskowania okładanej przestrzeni w sposób jak najbardziej zbliżony do naturalnego otoczenia. Jest to ważny element strategii łowieckiej mający na celu maksymalne zwiększenie szans na sukces polowania.
Współcześnie okładanie jest praktykowane z poszanowaniem zasad etyki łowieckiej i przepisów dotyczących ochrony środowiska naturalnego oraz gatunków dziko żyjących. Dzięki temu stanowi integralną część tradycji łowieckich mającej na celu utrzymanie równowagi ekologicznej oraz kultywowanie dziedzictwa przyrodniczego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj okładać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- odwiatr
specyficzna woń, którą wydziela strzelona zwierzyna. Pozostaje przez pewien czas na tropie zwierzyny, co umożliwia psu myśliwskiemu odnalezienie jej.
- okocić się
o samicach rysia, żbika, sarny, kozicy, muflona, zająca i królika: urodzić potomstwo.
- okres godowy
inaczej gody.
- oblany
o ptakach, głównie o słonce, dubelcie i kszyku: tłusty.
- odrzut
cofnięcie się broni po strzale spowodowane działaniem gazów prochowych, odczuwalne jako uderzenie w dołek strzelecki.
- odkapturzyć
zdjąć kaptur z głowy ptaka łowczego.
- oszczep
biała broń myśliwska używana od najdawniejszych czasów do pocz. XIX w. Składa się z grubego drzewca (dł. 2-2,5 m) i szerokiego, płaskiego, wydłużonego grotu o liściastym kształcie z (...)
- obowiązek stanu
najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.
- osiemnastak
jeleń byk posiadający wieniec o dziewięciu odnogach na obu tykach (o. regularny) lub na jednej z tyk (o. nieregularny).
- osadzanie zwierzyny
zatrzymywanie w miejscu zwierzyny przez psa do czasu przyjścia myśliwego.