Definicja hasła: okładać
- okładać
inaczej obkładać.
Okładać (obkładać) – termin używany w łowiectwie, oznaczający wyściełać miejscowość krycia lub siedliska zwierzyny futerkowej (np. lisa, kuny) w formie zastawy. Zastawa taka składa się z zielonych gałązek, liści, traw, mchu i innych roślinności, tworząc naturalne okrycie, które ma przyciągnąć zwierzynę do danego miejsca. Służy to jako element umożliwiający skuteczniejsze polowanie, bowiem zwierzęta często korzystają z okładanego terenu jako schronienia czy pożywienia.
W praktyce łowieckiej okładanie można spotkać przede wszystkim na polowaniach futerkowych, gdzie myśliwi starają się wykorzystać naturalną chęć zwierzyny do poszukiwania schronienia czy pokarmu. Okładanie może odbywać się zarówno na drzewach, jak i na ziemi, w zależności od preferencji konkretnych gatunków zwierzyny.
Proces okładania wymaga znajomości zachowań i potrzeb zwierząt futerkowych oraz umiejętności maskowania okładanej przestrzeni w sposób jak najbardziej zbliżony do naturalnego otoczenia. Jest to ważny element strategii łowieckiej mający na celu maksymalne zwiększenie szans na sukces polowania.
Współcześnie okładanie jest praktykowane z poszanowaniem zasad etyki łowieckiej i przepisów dotyczących ochrony środowiska naturalnego oraz gatunków dziko żyjących. Dzięki temu stanowi integralną część tradycji łowieckich mającej na celu utrzymanie równowagi ekologicznej oraz kultywowanie dziedzictwa przyrodniczego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj okładać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- okręgowy łowczy
przewodniczący zarządu okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego. Zarząd okręgowy jest organem wykonawczym okręgowej rady łowieckiej.
- otropić
ustalić za pomocą tropów miejsce zalegania zwierzyny.
- ogorzałka, ogorzałka (Aythya marila L.)
ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. W Polsce nielicznie, chociaż regularnie, pojawia się na przelotach.
- odbezpieczyć
o broni myśliwskiej: wyłączyć bezpiecznik.
- osacznik
staropolska nazwa naganiacza.
- odprzodówka
dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez lufę - najpierw proch, potem pocisk).
- ogar polski
pies gończy średniej wielkości (60 cm), o silnej budowie, dużej głowie z wiszącymi uszami, szerokiej klatce piersiowej i długim ogonie. Maść o. p. jest czarna żółto podpalana, sierść (...)
- obcierka, obcierka, ocierka
strzał raniący zwierza tylko powierzchownie.
- organista
młody jeleń byk, który pierwszy zaczyna ryczeć wieczorem.