Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: okładać

okładać

inaczej obkładać.

Okładać (obkładać) – termin używany w łowiectwie, oznaczający wyściełać miejscowość krycia lub siedliska zwierzyny futerkowej (np. lisa, kuny) w formie zastawy. Zastawa taka składa się z zielonych gałązek, liści, traw, mchu i innych roślinności, tworząc naturalne okrycie, które ma przyciągnąć zwierzynę do danego miejsca. Służy to jako element umożliwiający skuteczniejsze polowanie, bowiem zwierzęta często korzystają z okładanego terenu jako schronienia czy pożywienia.

W praktyce łowieckiej okładanie można spotkać przede wszystkim na polowaniach futerkowych, gdzie myśliwi starają się wykorzystać naturalną chęć zwierzyny do poszukiwania schronienia czy pokarmu. Okładanie może odbywać się zarówno na drzewach, jak i na ziemi, w zależności od preferencji konkretnych gatunków zwierzyny.

Proces okładania wymaga znajomości zachowań i potrzeb zwierząt futerkowych oraz umiejętności maskowania okładanej przestrzeni w sposób jak najbardziej zbliżony do naturalnego otoczenia. Jest to ważny element strategii łowieckiej mający na celu maksymalne zwiększenie szans na sukces polowania.

Współcześnie okładanie jest praktykowane z poszanowaniem zasad etyki łowieckiej i przepisów dotyczących ochrony środowiska naturalnego oraz gatunków dziko żyjących. Dzięki temu stanowi integralną część tradycji łowieckich mającej na celu utrzymanie równowagi ekologicznej oraz kultywowanie dziedzictwa przyrodniczego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj okładać w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

opierak

środkowa odnoga (trzecia licząc od róży) wieńca jelenia.

opiekun stażysty

doświadczony myśliwy, wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego, sprawujący pieczę nad stażystą, kandydatem na myśliwego.

oganiać

o jeleniu byku: obiegać chmarę w czasie rykowiska; zapobiega to oddalaniu się łań.

oblany

o ptakach, głównie o słonce, dubelcie i kszyku: tłusty.

odbita

sztuka odpędzana od stada.

ohar, ohar (Tadorna tadorna L.)

ptak łowny łączący cechy g(si i kaczek, należący do blaszkodziobych. Długość ok. 56 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 96 cm, ciężar do 1000 g. Upierzenie czarno-białe, na skrzydłach (...)

odtylcówka

broń myśliwska ładowana od tyłu. Nazwa ta została wprowadzona dla odróżnienia tych strzelb od wcześniej produkowanych odprzodówek.

osiadła

zwierzyna, która nie zmienia swojej ostoi,

oręż

trofeum myśliwskie z dzika (szable, fajki lub wieniec jelenia).

obława

w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.