Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: oskrzydlić

oskrzydlić

postrzelić ptaka w skrzydło uniemożliwiając mu dalszy lot.

Oskrzydlenie to technika łowiecka polegająca na trafieniu ptaka w skrzydło, celem uniemożliwienia mu dalszego lotu. Ten sposób polowania jest stosowany od starożytności i wymaga precyzji strzału, aby skutecznie unieruchomić ptaka. Oskrzydlenie jest popularne wśród myśliwych, zwłaszcza podczas polowań na ptaki, ponieważ pozwala im zdobywać więcej trofeów niż inne metody. Ponadto uważane jest za humanitarną metodę polowania, ponieważ umożliwia łatwe złapanie postrzelonego ptaka. Dodatkowo oskrzydlenie znajduje zastosowanie w celach naukowych i edukacyjnych, umożliwiając ornitologom oznaczenie i badanie zachowań ptaków oraz może być wykorzystywane do ochrony tych zwierząt przed drapieżnikami czy innymi zagrożeniami dla ich populacji.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj oskrzydlić w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

otrąbić

ogłosić trąbieniem koniec polowania.

odwiatr

specyficzna woń, którą wydziela strzelona zwierzyna. Pozostaje przez pewien czas na tropie zwierzyny, co umożliwia psu myśliwskiemu odnalezienie jej.

organista

młody jeleń byk, który pierwszy zaczyna ryczeć wieczorem.

obławnik

uczestnik obławy.

oślada

trop kuny na śniegu.

odstrzał sanitarny

usunięcie z łowiska sztuki wyraźnie chorej. Można, a nawet należy, wykonać go bez względu na posiadanie odstrzału czy okres ochronny. Po dokonaniu odstrzału sztukę należy dostarczyć do (...)

obowiązek stanu

najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.

obkładanie, obkładanie, okładanie -

przeszukiwanie pola przez psa myśliwskiego w celu znalezienia i wystawienia (legawce) lub wypłoszenia (płochacze) ptactwa.

obroża

skórzana lub metalowa opaska zakładana psu na szyję, umożliwiająca prowadzenie go na smyczy lub otoku.

odprzodówka

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez lufę - najpierw proch, potem pocisk).