Definicja hasła: oszczep
- oszczep
biała broń myśliwska używana od najdawniejszych czasów do pocz. XIX w. Składa się z grubego drzewca (dł. 2-2,5 m) i szerokiego, płaskiego, wydłużonego grotu o liściastym kształcie z poprze lub hakiem. Drzewce owijano zazwyczaj krzyżującymi się rzemykami i nabijano gwoździami, aby nie ślizgało się w ręce (zob. historia broni myśliwskiej).
Oszczep – broń myśliwska stosowana przez człowieka od najdawniejszych czasów aż do początków XIX wieku. Składała się z długiego drzewca (o długości 2-2,5 m) oraz szerokiego, płaskiego, wydłużonego grotu o kształcie liścia, zakończonego poprzecznym końcem lub hakiem. Drzewce oszczepa było zazwyczaj owijane krzyżującymi się rzemykami i nabijane gwoździami, aby zapobiec ślizganiu się w ręce użytkownika. Oszczepy były stosowane zarówno do polowań na zwierzęta duże, jak i małe.
Wraz z rozwojem broni palnej w XIV wieku zmniejszyło się znaczenie oszczepów w polowaniach. Wynalezienie broni palnej przyczyniło się do stopniowego wycofywania oszczepów z użycia oraz wzrostu popularności broni palnej w celach myśliwskich.
Oszczepy stanowiły istotny etap rozwoju broni myśliwskiej, a ich rola w historii myślistwa była niezwykle istotna. Dzięki nim ludzie mogli zdobywać pożywienie dla siebie i swoich rodzin, pozwalając na przetrwanie i rozwój społeczności łowieckich przez wieki.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj oszczep w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- obwód łowiecki
obszar wystarczający do prowadzenia samodzielnej gospodarki łowieckiej (przeważnie około 5000 ha) wydzielony jako jednostka administracyjna. Obszary łowieckie dzielimy na: polne, polno-leśne, (...)
- obrączkowanie
znakowanie ptaków do celów naukowych przez zakładanie im na nodze obrączki z adresem stacji, która dokonała obrączkowania. W przypadku strzelania ptaka z obrączką należy wysłać ją na (...)
- otok
długi rzemień służący do prowadzenia psa myśliwskiego podczas układania oraz dochodzenia postrzałka.
- organista
młody jeleń byk, który pierwszy zaczyna ryczeć wieczorem.
- oczniak
pierwsza (licząc od róży) odnoga wieńca jelenia lub łopaty daniela.
- osiemnastak
jeleń byk posiadający wieniec o dziewięciu odnogach na obu tykach (o. regularny) lub na jednej z tyk (o. nieregularny).
- okocić się
o samicach rysia, żbika, sarny, kozicy, muflona, zająca i królika: urodzić potomstwo.
- owca
samica muflona.
- odtrąbić
grać na trąbce myśliwskiej sygnały zakończenia miotu, polowania, lub też na śmierć ubitej zwierzyny.