Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ohar

ohar, ohar (Tadorna tadorna L.)

ptak łowny łączący cechy g(si i kaczek, należący do blaszkodziobych. Długość ok. 56 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 96 cm, ciężar do 1000 g. Upierzenie czarno-białe, na skrzydłach zielone lusterko. W Polsce gnieździ się nielicznie na wybrzeżu bałtyckim. Gniazda zakłada w norach lisów lub królików.

Ohar (Mergus serrator) – ptak łowny z rodziny kaczkowatych, charakteryzujący się cechami gęsi i kaczek. Dorosłe osobniki osiągają długość około 56 cm, a rozpiętość skrzydeł wynosi około 96 cm, przy ciężarze do 1000 g. Upierzenie ohara jest czarno-białe, a na skrzydłach znajduje się charakterystyczne zielone lusterko. W Polsce gnieździ się nielicznie na wybrzeżu bałtyckim, preferując zakładanie gniazd w norach lisów lub królików.

Ohar jest aktywny głównie w porze dziennej i odżywia się głównie owadami oraz małymi rybami. Charakteryzuje go szybki i zwinny lot, co czyni go trudnym do upolowania. Ze względu na swoje właściwości stanowi wyzwanie dla myśliwych i jest ważnym elementem kultury łowieckiej. Dodatkowo, ohary pełnią istotną rolę w ekosystemie poprzez regulację populacji owadów i małych ryb. Podobnie jak wiele innych gatunków, ohar cieszy się ochroną ze względu na swoje znaczenie dla zachowania bioróżnorodności.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ohar w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

otropić

ustalić za pomocą tropów miejsce zalegania zwierzyny.

osadzanie zwierzyny

zatrzymywanie w miejscu zwierzyny przez psa do czasu przyjścia myśliwego.

ostroga

1) wyrostek znajdujący się z tyłu odnóży kuraków;
2) pierwszy sęk łopaty daniela.

osiadły

o zwierzynie, która nie zmienia swojej ostoi.

opolować

odbyć polowanie na części terenu.

opiekun stażysty

doświadczony myśliwy, wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego, sprawujący pieczę nad stażystą, kandydatem na myśliwego.

organista

młody jeleń byk, który pierwszy zaczyna ryczeć wieczorem.

obowiązek stanu

najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.

odwodzić

dawniej przy broni kurkowej: napinać kurki.

oddać, oddać (strzał)

strzelić.