Definicja hasła: ohar
- ohar, ohar (Tadorna tadorna L.)
ptak łowny łączący cechy g(si i kaczek, należący do blaszkodziobych. Długość ok. 56 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 96 cm, ciężar do 1000 g. Upierzenie czarno-białe, na skrzydłach zielone lusterko. W Polsce gnieździ się nielicznie na wybrzeżu bałtyckim. Gniazda zakłada w norach lisów lub królików.
Ohar (Mergus serrator) – ptak łowny z rodziny kaczkowatych, charakteryzujący się cechami gęsi i kaczek. Dorosłe osobniki osiągają długość około 56 cm, a rozpiętość skrzydeł wynosi około 96 cm, przy ciężarze do 1000 g. Upierzenie ohara jest czarno-białe, a na skrzydłach znajduje się charakterystyczne zielone lusterko. W Polsce gnieździ się nielicznie na wybrzeżu bałtyckim, preferując zakładanie gniazd w norach lisów lub królików.
Ohar jest aktywny głównie w porze dziennej i odżywia się głównie owadami oraz małymi rybami. Charakteryzuje go szybki i zwinny lot, co czyni go trudnym do upolowania. Ze względu na swoje właściwości stanowi wyzwanie dla myśliwych i jest ważnym elementem kultury łowieckiej. Dodatkowo, ohary pełnią istotną rolę w ekosystemie poprzez regulację populacji owadów i małych ryb. Podobnie jak wiele innych gatunków, ohar cieszy się ochroną ze względu na swoje znaczenie dla zachowania bioróżnorodności.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ohar w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- obciąć
1) o zwierzynie: ustalić za pomocą tropienia jej obecność w miocie;
2) o dzikach atakujących i raniących doskakujące do nich psy.
- obroża
skórzana lub metalowa opaska zakładana psu na szyję, umożliwiająca prowadzenie go na smyczy lub otoku.
- odyniec
stary samiec dzika (powyżej 4 lat) prowadzący samotny tryb życia (z wyjątkiem okresu huczki).
- odłowy
łowienie żywej zwierzyny za pomocą sieci, łowni itp. Wykonuje się je w celach naukowych lub przesiedlenia zwierzyny na inny teren.
- odzew
odezwanie się na trąbce myśliwskiej w odpowiedzi na sygnał.
- obława
w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.
- oblatany
ptak łowczy wyćwiczony w swobodnym lataniu.
- Order Złotego Jelenia
myśliwski order ustanowiony w 1672 r. przez księcia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma, ostatniego piasta śląskiego.
- odbita
sztuka odpędzana od stada.
- oręż
trofeum myśliwskie z dzika (szable, fajki lub wieniec jelenia).