Definicja hasła: ohar
- ohar, ohar (Tadorna tadorna L.)
ptak łowny łączący cechy g(si i kaczek, należący do blaszkodziobych. Długość ok. 56 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 96 cm, ciężar do 1000 g. Upierzenie czarno-białe, na skrzydłach zielone lusterko. W Polsce gnieździ się nielicznie na wybrzeżu bałtyckim. Gniazda zakłada w norach lisów lub królików.
Ohar (Mergus serrator) – ptak łowny z rodziny kaczkowatych, charakteryzujący się cechami gęsi i kaczek. Dorosłe osobniki osiągają długość około 56 cm, a rozpiętość skrzydeł wynosi około 96 cm, przy ciężarze do 1000 g. Upierzenie ohara jest czarno-białe, a na skrzydłach znajduje się charakterystyczne zielone lusterko. W Polsce gnieździ się nielicznie na wybrzeżu bałtyckim, preferując zakładanie gniazd w norach lisów lub królików.
Ohar jest aktywny głównie w porze dziennej i odżywia się głównie owadami oraz małymi rybami. Charakteryzuje go szybki i zwinny lot, co czyni go trudnym do upolowania. Ze względu na swoje właściwości stanowi wyzwanie dla myśliwych i jest ważnym elementem kultury łowieckiej. Dodatkowo, ohary pełnią istotną rolę w ekosystemie poprzez regulację populacji owadów i małych ryb. Podobnie jak wiele innych gatunków, ohar cieszy się ochroną ze względu na swoje znaczenie dla zachowania bioróżnorodności.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ohar w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- otropić
ustalić za pomocą tropów miejsce zalegania zwierzyny.
- oszczenić się
o suce psa, liszce i wilczycy: urodzić młode.
- oszczep
biała broń myśliwska używana od najdawniejszych czasów do pocz. XIX w. Składa się z grubego drzewca (dł. 2-2,5 m) i szerokiego, płaskiego, wydłużonego grotu o liściastym kształcie z (...)
- oblany
o ptakach, głównie o słonce, dubelcie i kszyku: tłusty.
- ostroga
1) wyrostek znajdujący się z tyłu odnóży kuraków;
2) pierwszy sęk łopaty daniela.
- okresy polowań
terminy, w których, na podstawie rozporządzenia ministra leśnictwa i przemysłu drzewnego, wolno polować na zwierzęta łowne.
- oblatywać
ćwiczyć ptaka łowczego w swobodnym lataniu.
- opolować
odbyć polowanie na części terenu.
- ochrona zwierzyny
jeden z głównych działów gospodarki łowieckiej obejmujący całokształt zabiegów, mających na celu utrzymanie zwierzyny w łowiskach na stałym, optymalnym pod względem biologicznym i (...)
- odbita
sztuka odpędzana od stada.