Definicja hasła: obcierka
- obcierka, obcierka, ocierka
strzał raniący zwierza tylko powierzchownie.
Obcierka to strzał, który powoduje powierzchowne zranienie zwierzęcia. Może ona być spowodowana przez zranienie zewnętrzne, które nie penetruje wewnętrznych tkanek lub organów, lub trafienie w obszar ciała, gdzie rany są łagodne i niezagrożone życiu. Obcierka jest błędem myśliwego, ponieważ nie przynosi śmierci zwierzęcia, lecz jedynie krzywdę. Jest to sytuacja niepożądana nie tylko z etycznego punktu widzenia, ale także z uwagi na konsekwencje dla zdrowia zwierzęcia i jakości polowania.
Myśliwi starają się unikać obcierki poprzez doskonałe przygotowanie i precyzyjne użycie broni oraz technik strzeleckich. W przypadku wystąpienia wątpliwości co do trafienia, podejmowane są intensywne poszukiwania rannego zwierzęcia, a myśliwi podejmują działania w celu zapewnienia mu pomocy medycznej i minimalizacji cierpień. Dodatkowo należy pamiętać, że upolowane zwierzę powinno zostać wykorzystane w sposób jak najbardziej odpowiedzialny. Odpowiednia identyfikacja obcierki ma kluczowe znaczenie dla zachowania etyki polowania oraz przejrzystości działania myśliwych.
Obcierka stanowi istotny aspekt zarówno praktyczny jak i etyczny w kontekście polowań, co wymaga od myśliwych stałej czujności oraz gotowości do podjęcia odpowiednich działań w sytuacjach problematycznych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj obcierka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- ostroga
1) wyrostek znajdujący się z tyłu odnóży kuraków;
2) pierwszy sęk łopaty daniela.
- ochrona zwierzyny
jeden z głównych działów gospodarki łowieckiej obejmujący całokształt zabiegów, mających na celu utrzymanie zwierzyny w łowiskach na stałym, optymalnym pod względem biologicznym i (...)
- osiadła
zwierzyna, która nie zmienia swojej ostoi,
- odznaczenia łowieckie
nadawane myśliwym: 1) medale: brązowy, srebrny i złoty;
2) najwyższe odznaczenie łowieckie „Złom";
3) Medal za Zasługi dla Łowiectwa (nadawany niemyśliwym).
- odbita
sztuka odpędzana od stada.
- ogar polski
pies gończy średniej wielkości (60 cm), o silnej budowie, dużej głowie z wiszącymi uszami, szerokiej klatce piersiowej i długim ogonie. Maść o. p. jest czarna żółto podpalana, sierść (...)
- obowiązek stanu
najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.
- osacznik
staropolska nazwa naganiacza.
- odstrzał redukcyjny
odstrzał mający na celu zredukowanie nadmiaru osobników danego gatunku w łowisku. Stosuje się go wówczas, gdy w wyniku zlej gospodarki nastąpiło przekroczenie pojemności łowiska. Przy (...)
- oszczek
ujadanie psa myśliwskiego na widok wytropionej zwierzyny.