Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ostry

ostry

inaczej cięty.

Ostry (cięty) to pożądana cecha psa myśliwskiego, charakteryzująca się zajadłością w stosunku do drapieżników. Oznacza to, że pies myśliwski ma silną skłonność do atakowania drapieżników z dużym zaangażowaniem i determinacją. Psy o tej cechce są odważne i gotowe stawić czoła największym drapieżnikom, nie cofając się przed wyzwaniami. Szybko reagują na bodźce zewnętrzne oraz sygnały swojego właściciela, wykonując polecenia szybko i bez wahania.

Jest to cecha bardzo pożądana u psów myśliwskich, ponieważ pozwala im skutecznie polować na drapieżniki. Psy o tej cechce są silne, wytrzymałe i posiadają dużo energii, co zmniejsza ryzyko zranienia lub szkód wynikających ze starć z drapieżnikami. Dodatkowo psy o charakterze "ostrym" szybko się uczą i łatwo przyswajają nowe umiejętności, co czyni je efektywnymi w działaniach myśliwskich.

W kontekście łowieckim, psy ostrym charakterem mają naturalną zdolność do rozpoznawania zagrożeń i reagowania na nie błyskawicznie. Ich zdolność koncentracji na celu oraz szybka reakcja na ruchy drapieżników sprawiają, że stanowią niezastąpione wsparcie dla myśliwego podczas polowania.

Warto jednak pamiętać, że "ostry" charakter wymaga odpowiedniego szkolenia oraz dyscypliny ze strony opiekuna psa, aby zachować kontrolę nad agresywnymi zachowaniami i zapewnić bezpieczną pracę psa w trakcie polowań oraz innych aktywności łowieckich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ostry w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

odprzodówka

dawna broń myśliwska ładowana od przodu (przez lufę - najpierw proch, potem pocisk).

Order Złotego Jelenia

myśliwski order ustanowiony w 1672 r. przez księcia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma, ostatniego piasta śląskiego.

opalone

o brązowym zabarwieniu oręża dzika lub haków jelenia.

odzew

odezwanie się na trąbce myśliwskiej w odpowiedzi na sygnał.

osadzanie zwierzyny

zatrzymywanie w miejscu zwierzyny przez psa do czasu przyjścia myśliwego.

odnoga

odgałęzienie tyki w porożu jeleniowatych.

odwodzić

dawniej przy broni kurkowej: napinać kurki.

osiemnastak

jeleń byk posiadający wieniec o dziewięciu odnogach na obu tykach (o. regularny) lub na jednej z tyk (o. nieregularny).

obcierka, obcierka, ocierka

strzał raniący zwierza tylko powierzchownie.

ochrona przyrody

działalność mająca na celu zachowanie, restytuowanie oraz zapewnienie trwałości użytkowania zasobów przyrody. Polega to m.in. na ochronie pomników przyrody, tworzeniu rezerwatów przyrody, (...)