Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: odprawa

odprawa

nagroda dla psów gończych w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny.

Odprawa to nagroda dla psów gończych, którą otrzymują w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny. Jest to element tradycji myśliwskiej, stanowiący formę uznania i nagrody za pracę psa podczas polowania. Patrochy, czyli część zwierzyny, która zostaje oddana psu gończemu w nagrodę, mogą stanowić zarówno fragmenty mięsa, jak i kości czy innych części ciała upolowanego zwierzęcia.

Nagroda ta jest istotnym środkiem motywacji dla psów gończych i ma na celu zachęcenie ich do aktywnego uczestnictwa w polowaniu oraz utrzymania wysokiego poziomu zaangażowania podczas pracy na tropieniu zwierzyny. Wielu myśliwych traktuje odprawę jako ważny element relacji między człowiekiem a psem myśliwskim, uznając rolę psa za niezwykle istotną dla sukcesu polowania.

Warto zaznaczyć, że odprawa stanowi także element szacunku wobec psów gończych za ich naturalne zdolności łowieckie oraz zaangażowanie w pomoc myśliwym podczas polowań. Z tej perspektywy jest to również wyraz uznania dla specyficznych umiejętności i pracy psów gończych, które od wieków są nieodłącznym partnerem myśliwych w polowaniach.

Odpowiedzialne stosowanie odprawy jest istotne nie tylko ze względów etycznych i humanitarnych, ale także wpisuje się w kulturę łowiecką, dbając o odpowiednie traktowanie i motywację zwierząt uczestniczących w polowaniach. Znaczenie odprawy dla kondycji fizycznej i motywacji psów gończych wymaga przemyślanego podejścia oraz dążenia do zapewnienia im właściwej opieki podczas trwającego sezonu łowieckiego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odprawa w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

osada

inaczej łoże.

obowiązek stanu

najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.

opalone

o brązowym zabarwieniu oręża dzika lub haków jelenia.

osiadły

o zwierzynie, która nie zmienia swojej ostoi.

okocić się

o samicach rysia, żbika, sarny, kozicy, muflona, zająca i królika: urodzić potomstwo.

omyk

ogon zająca.

ostatni kęs

tradycja wkładania strzelonej zwierzynie złomu z jedliny do pyska ( przed wręczeniem złomu myśliwemu).

odznaczenia łowieckie

nadawane myśliwym: 1) medale: brązowy, srebrny i złoty;
2) najwyższe odznaczenie łowieckie „Złom";
3) Medal za Zasługi dla Łowiectwa (nadawany niemyśliwym).

oblany

o ptakach, głównie o słonce, dubelcie i kszyku: tłusty.

oszczepnik

dawniej myśliwy polujący z oszczepem.