Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: odprawa

odprawa

nagroda dla psów gończych w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny.

Odprawa to nagroda dla psów gończych, którą otrzymują w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny. Jest to element tradycji myśliwskiej, stanowiący formę uznania i nagrody za pracę psa podczas polowania. Patrochy, czyli część zwierzyny, która zostaje oddana psu gończemu w nagrodę, mogą stanowić zarówno fragmenty mięsa, jak i kości czy innych części ciała upolowanego zwierzęcia.

Nagroda ta jest istotnym środkiem motywacji dla psów gończych i ma na celu zachęcenie ich do aktywnego uczestnictwa w polowaniu oraz utrzymania wysokiego poziomu zaangażowania podczas pracy na tropieniu zwierzyny. Wielu myśliwych traktuje odprawę jako ważny element relacji między człowiekiem a psem myśliwskim, uznając rolę psa za niezwykle istotną dla sukcesu polowania.

Warto zaznaczyć, że odprawa stanowi także element szacunku wobec psów gończych za ich naturalne zdolności łowieckie oraz zaangażowanie w pomoc myśliwym podczas polowań. Z tej perspektywy jest to również wyraz uznania dla specyficznych umiejętności i pracy psów gończych, które od wieków są nieodłącznym partnerem myśliwych w polowaniach.

Odpowiedzialne stosowanie odprawy jest istotne nie tylko ze względów etycznych i humanitarnych, ale także wpisuje się w kulturę łowiecką, dbając o odpowiednie traktowanie i motywację zwierząt uczestniczących w polowaniach. Znaczenie odprawy dla kondycji fizycznej i motywacji psów gończych wymaga przemyślanego podejścia oraz dążenia do zapewnienia im właściwej opieki podczas trwającego sezonu łowieckiego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odprawa w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

odłowy

łowienie żywej zwierzyny za pomocą sieci, łowni itp. Wykonuje się je w celach naukowych lub przesiedlenia zwierzyny na inny teren.

okocić się

o samicach rysia, żbika, sarny, kozicy, muflona, zająca i królika: urodzić potomstwo.

obowiązek stanu

najuciążliwszy z ciężarów łowieckich książęcego prawa, polegający na obowiązku przyjmowania łowców pod swój dach i zapewnieniu im wszelkich wygód.

opalone

o brązowym zabarwieniu oręża dzika lub haków jelenia.

osiadła

zwierzyna, która nie zmienia swojej ostoi,

osmużać

ściągać skórę z zająca lub królika.

odzew

odezwanie się na trąbce myśliwskiej w odpowiedzi na sygnał.

obława

w dawnej Polsce duża (nawet ponad 1000) liczba naganiaczy podczas polowań.

obroża

skórzana lub metalowa opaska zakładana psu na szyję, umożliwiająca prowadzenie go na smyczy lub otoku.

obierz myśliwska

staropolskie określenie całości sprzętu myśliwskiego.