Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: odprawa

odprawa

nagroda dla psów gończych w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny.

Odprawa to nagroda dla psów gończych, którą otrzymują w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny. Jest to element tradycji myśliwskiej, stanowiący formę uznania i nagrody za pracę psa podczas polowania. Patrochy, czyli część zwierzyny, która zostaje oddana psu gończemu w nagrodę, mogą stanowić zarówno fragmenty mięsa, jak i kości czy innych części ciała upolowanego zwierzęcia.

Nagroda ta jest istotnym środkiem motywacji dla psów gończych i ma na celu zachęcenie ich do aktywnego uczestnictwa w polowaniu oraz utrzymania wysokiego poziomu zaangażowania podczas pracy na tropieniu zwierzyny. Wielu myśliwych traktuje odprawę jako ważny element relacji między człowiekiem a psem myśliwskim, uznając rolę psa za niezwykle istotną dla sukcesu polowania.

Warto zaznaczyć, że odprawa stanowi także element szacunku wobec psów gończych za ich naturalne zdolności łowieckie oraz zaangażowanie w pomoc myśliwym podczas polowań. Z tej perspektywy jest to również wyraz uznania dla specyficznych umiejętności i pracy psów gończych, które od wieków są nieodłącznym partnerem myśliwych w polowaniach.

Odpowiedzialne stosowanie odprawy jest istotne nie tylko ze względów etycznych i humanitarnych, ale także wpisuje się w kulturę łowiecką, dbając o odpowiednie traktowanie i motywację zwierząt uczestniczących w polowaniach. Znaczenie odprawy dla kondycji fizycznej i motywacji psów gończych wymaga przemyślanego podejścia oraz dążenia do zapewnienia im właściwej opieki podczas trwającego sezonu łowieckiego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odprawa w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę O

zobacz pełną listę haseł

oszczek

ujadanie psa myśliwskiego na widok wytropionej zwierzyny.

ostatni miot

żartobliwie - myśliwska biesiada w terenie, organizowana bezpośrednio po polowaniu.

odbezpieczyć

o broni myśliwskiej: wyłączyć bezpiecznik.

Order Złotego Jelenia

myśliwski order ustanowiony w 1672 r. przez księcia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma, ostatniego piasta śląskiego.

oręż

trofeum myśliwskie z dzika (szable, fajki lub wieniec jelenia).

osiadła

zwierzyna, która nie zmienia swojej ostoi,

obroża

skórzana lub metalowa opaska zakładana psu na szyję, umożliwiająca prowadzenie go na smyczy lub otoku.

objezdnik

inaczej dojetdżacz.

oblatany

ptak łowczy wyćwiczony w swobodnym lataniu.

odstrzał redukcyjny

odstrzał mający na celu zredukowanie nadmiaru osobników danego gatunku w łowisku. Stosuje się go wówczas, gdy w wyniku zlej gospodarki nastąpiło przekroczenie pojemności łowiska. Przy (...)