Definicja hasła: odprawa
- odprawa
nagroda dla psów gończych w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny.
Odprawa to nagroda dla psów gończych, którą otrzymują w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny. Jest to element tradycji myśliwskiej, stanowiący formę uznania i nagrody za pracę psa podczas polowania. Patrochy, czyli część zwierzyny, która zostaje oddana psu gończemu w nagrodę, mogą stanowić zarówno fragmenty mięsa, jak i kości czy innych części ciała upolowanego zwierzęcia.
Nagroda ta jest istotnym środkiem motywacji dla psów gończych i ma na celu zachęcenie ich do aktywnego uczestnictwa w polowaniu oraz utrzymania wysokiego poziomu zaangażowania podczas pracy na tropieniu zwierzyny. Wielu myśliwych traktuje odprawę jako ważny element relacji między człowiekiem a psem myśliwskim, uznając rolę psa za niezwykle istotną dla sukcesu polowania.
Warto zaznaczyć, że odprawa stanowi także element szacunku wobec psów gończych za ich naturalne zdolności łowieckie oraz zaangażowanie w pomoc myśliwym podczas polowań. Z tej perspektywy jest to również wyraz uznania dla specyficznych umiejętności i pracy psów gończych, które od wieków są nieodłącznym partnerem myśliwych w polowaniach.
Odpowiedzialne stosowanie odprawy jest istotne nie tylko ze względów etycznych i humanitarnych, ale także wpisuje się w kulturę łowiecką, dbając o odpowiednie traktowanie i motywację zwierząt uczestniczących w polowaniach. Znaczenie odprawy dla kondycji fizycznej i motywacji psów gończych wymaga przemyślanego podejścia oraz dążenia do zapewnienia im właściwej opieki podczas trwającego sezonu łowieckiego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj odprawa w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę O
- oszczep
biała broń myśliwska używana od najdawniejszych czasów do pocz. XIX w. Składa się z grubego drzewca (dł. 2-2,5 m) i szerokiego, płaskiego, wydłużonego grotu o liściastym kształcie z (...)
- odbić
odłączyć się od stada,
- odprawa
nagroda dla psów gończych w postaci patrochów upolowanej przy ich pomocy zwierzyny.
- ogorzałka, ogorzałka (Aythya marila L.)
ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do grążyc. W Polsce nielicznie, chociaż regularnie, pojawia się na przelotach.
- Order Złotego Jelenia
myśliwski order ustanowiony w 1672 r. przez księcia legnicko-brzeskiego Jerzego Wilhelma, ostatniego piasta śląskiego.
- otropić
ustalić za pomocą tropów miejsce zalegania zwierzyny.
- opiekun stażysty
doświadczony myśliwy, wyznaczony przez zarząd koła łowieckiego, sprawujący pieczę nad stażystą, kandydatem na myśliwego.
- ogar polski
pies gończy średniej wielkości (60 cm), o silnej budowie, dużej głowie z wiszącymi uszami, szerokiej klatce piersiowej i długim ogonie. Maść o. p. jest czarna żółto podpalana, sierść (...)
- objezdnik
inaczej dojetdżacz.
- obciąć
1) o zwierzynie: ustalić za pomocą tropienia jej obecność w miocie;
2) o dzikach atakujących i raniących doskakujące do nich psy.