Definicja hasła: farbówka
- farbówka
młoda kuropatwa w okresie, gdy zaczynają jej wyrastać rude pióra na piersi, skrzydłach i w ogonie.
Farbówka - młoda kuropatwa w okresie, gdy zaczynają jej wyrastać rude pióra na piersi, skrzydłach i w ogonie.
Farbówka, zwana również świergotką, jest młodym osobnikiem kuropatwy, który przechodzi okres dojrzewania. Charakterystyczną cechą farbówki jest stopniowe zmienianie barwy jej piór z szarobrunatnej na ciemnoczerwoną podczas tego procesu. Jest to znak rozpoznawczy tej grupy wiekowej, co ułatwia identyfikację w terenie. Kuropatwy, oraz ich młode, żyją głównie na terenach leśnych i polnych. Farbówki są aktywne i towarzyskie, można je spotkać w stadach lub grupach poruszających się po obszarze ich występowania. Charakterystyczny dla nich głos jest często słyszalny w porze dnia.
Farbówki odgrywają ważną rolę w ekosystemie lasów. Dzięki swojej diecie opartej głównie na owadach, pełnią rolę naturalnych drapieżników, przyczyniając się do utrzymania równowagi populacji owadów oraz stanowiąc istotne źródło pożywienia dla drapieżników i innych zwierząt spotykanych na tych obszarach.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj farbówka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę F
- flinta
nazwa strzelby skałkowej (od angielskiego flint - krzemień). Obecnie używana na określenie strzelby myśliwskiej.
- farba, farba, barwa
myśliwska nazwa krwi zwierzyny.
- fartuszek, fartuszek, chustka
pęk żółtawych włosów przy sromie sarny, doskonale widoczny nawet z dużej odległości.
- farbówka
młoda kuropatwa w okresie, gdy zaczynają jej wyrastać rude pióra na piersi, skrzydłach i w ogonie.
- falkatio, falkatio, sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich, który na mocy prawa książęcego (gwarantującego wyłączność polowania z sokołami - regale łowieckie) ponosili poddani, mając obowiązek karmienia (...)
- fajki
zagięte do góry kły dzika rosnące w górnej szczęce (razem z szablami tworzą oręż - trofeum). U starego odyńca są brunatne (mówimy wówczas, że są osmolone lub opalone).
- fladrować
otaczać fladrami ostęp, w którym zalęgły wilki.
- fuj!
rozkaz zaniechania wykonywanej przez psa czynności.
- fukanie
dźwięk wydawany przez zaniepokojone dziki za pomocą silnego wydmuchiwania powietrza otworami nosowymi.
- falkonarius, falkonarius, sokolnik
w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.