Definicja hasła: furkot
- furkot
odgłos wydawany przez ptaki podczas zrywania się do lotu.
Furkot to odgłos wydawany przez ptaki podczas zrywania się do lotu. Jest to szybki, głośny i krótki dźwięk spowodowany przez uderzenie skrzydeł, które można usłyszeć, gdy ptak startuje z ziemi. Ten dźwięk jest charakterystyczny dla różnych gatunków ptaków i może być wykorzystywany do identyfikacji poszczególnych gatunków. Furkot jest również często używany przez myśliwych w celach polowania. Wykorzystując ten dźwięk, myśliwi przyciągają ptaki, co stwarza dla nich okazję do skutecznego polowania.
Odgłos furkotu spełnia również funkcję ostrzegawczą w środowisku naturalnym. Kiedy inne ptaki usłyszą ten dźwięk, oznacza to zagrożenie i sygnalizuje konieczność ucieczki. Dzięki swojej specyficznej naturze furkot jest dlatego postrzegany jako istotne narzędzie zarówno dla myśliwych, jak i dla ornitologów.
Warto zauważyć, że furkot różni się w zależności od gatunku ptaka - każdy gatunek ma swój indywidualny sposób wydawania tego dźwięku. Dlatego też dla ornitologów badających zachowanie i migracje ptaków oraz dla myśliwych tropiących różne gatunki furkot stanowi ważne źródło informacji i narzędzie w praktyce łowieckiej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj furkot w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę F
- furkot
odgłos wydawany przez ptaki podczas zrywania się do lotu.
- flanka
skrzydło linii myśliwych zagięte w kierunku miotu.
- falkatio, falkatio, sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich, który na mocy prawa książęcego (gwarantującego wyłączność polowania z sokołami - regale łowieckie) ponosili poddani, mając obowiązek karmienia (...)
- fladrować
otaczać fladrami ostęp, w którym zalęgły wilki.
- fousek
czeska rasa wyżła szorstkowłosego pracującego jako pies wszechstronny. Wzorzec jego został zatwierdzony przez FCI w 1963 r. W Polsce rzadko spotykany.
- foksteriery
rasa psów myśliwskich używanych do polowań na dziki oraz do pracy w norach. Dzielimy je na gładkowłose i szorstkowłose. Wysokość f. około 38 cm, maść biała w brązowe lub czarne albo (...)
- fafle
obwisłe górne wargi u niektórych ras psów myśliwskich, np. u wżłów.
- fuj!
rozkaz zaniechania wykonywanej przez psa czynności.
- falkonarius, falkonarius, sokolnik
w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.
- funt dać
dobić grubą zwierzynę pchnięciem kordelasa (obecnie zabronione w Polsce).