Definicja hasła: fuzja
- fuzja
gwarowe określenie śrutowej strzelby myśliwskiej.
Fuzja to gwarowe określenie śrutowej strzelby myśliwskiej. Jest to rodzaj broni przeznaczonej do polowań, której konstrukcja łączy cechy zarówno karabinu, jak i strzelby. Fuzja charakteryzuje się długą lufą wykonaną zwykle z mosiądzu lub stali nierdzewnej, posiadającą gwinty umożliwiające montaż różnego rodzaju akcesoriów, w tym celowników optycznych czy lunet. Broń ta dysponuje również magazynkiem mogącym pomieścić do pięciu naboi.
Fuzja jest stosowana przede wszystkim do polowań na duże zwierzęta, takie jak jelenie czy dziki, ze względu na jej znakomitą celność oraz możliwość oddawania strzałów z dużych odległości. Jednakże warto zauważyć, że fuzja wykazuje też silny odrzut, co wymaga od strzelca odpowiedniej techniki trzymania bronii podczas oddawania strzałów.
Ze względu na swoje cechy, fuzja cieszy się dużą popularnością wśród myśliwych - jej wszechstronność oraz skuteczność czynią ją idealną bronią do polowań na duże zwierzęta.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj fuzja w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę F
- foksteriery
rasa psów myśliwskich używanych do polowań na dziki oraz do pracy w norach. Dzielimy je na gładkowłose i szorstkowłose. Wysokość f. około 38 cm, maść biała w brązowe lub czarne albo (...)
- fladry, fladry, sznury
kolorowe (najczęściej czerwone) szmatki szerokości ok. 10 cm i długości ok. 40 cm, zawieszone na sznurze w odstępach ok. 50 cm Służą one do otaczania fladrowania; części lasu, w której (...)
- flinta
nazwa strzelby skałkowej (od angielskiego flint - krzemień). Obecnie używana na określenie strzelby myśliwskiej.
- fanfara
1) krótki sygnał grany na trąbkach lub rogach na rozpoczęcie lub zakończenie polowania;
2) głos wydawany przez żurawia.
- funt dać
dobić grubą zwierzynę pchnięciem kordelasa (obecnie zabronione w Polsce).
- farba, farba, barwa
myśliwska nazwa krwi zwierzyny.
- falkatio, falkatio, sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich, który na mocy prawa książęcego (gwarantującego wyłączność polowania z sokołami - regale łowieckie) ponosili poddani, mając obowiązek karmienia (...)
- fukanie
dźwięk wydawany przez zaniepokojone dziki za pomocą silnego wydmuchiwania powietrza otworami nosowymi.
- fafle
obwisłe górne wargi u niektórych ras psów myśliwskich, np. u wżłów.
- falkonarius, falkonarius, sokolnik
w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.