Definicja hasła: fuzja
- fuzja
gwarowe określenie śrutowej strzelby myśliwskiej.
Fuzja to gwarowe określenie śrutowej strzelby myśliwskiej. Jest to rodzaj broni przeznaczonej do polowań, której konstrukcja łączy cechy zarówno karabinu, jak i strzelby. Fuzja charakteryzuje się długą lufą wykonaną zwykle z mosiądzu lub stali nierdzewnej, posiadającą gwinty umożliwiające montaż różnego rodzaju akcesoriów, w tym celowników optycznych czy lunet. Broń ta dysponuje również magazynkiem mogącym pomieścić do pięciu naboi.
Fuzja jest stosowana przede wszystkim do polowań na duże zwierzęta, takie jak jelenie czy dziki, ze względu na jej znakomitą celność oraz możliwość oddawania strzałów z dużych odległości. Jednakże warto zauważyć, że fuzja wykazuje też silny odrzut, co wymaga od strzelca odpowiedniej techniki trzymania bronii podczas oddawania strzałów.
Ze względu na swoje cechy, fuzja cieszy się dużą popularnością wśród myśliwych - jej wszechstronność oraz skuteczność czynią ją idealną bronią do polowań na duże zwierzęta.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj fuzja w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę F
- fryc
myśliwy młody stażem, niedoświadczony.
- fladrować
otaczać fladrami ostęp, w którym zalęgły wilki.
- futerał
skórzany lub brezentowy pokrowiec albo pojemnik służący do ochrony i transportu broni myśliwskiej, takie niektórych akcesoriów (lunety, lornetki).
- flinta
nazwa strzelby skałkowej (od angielskiego flint - krzemień). Obecnie używana na określenie strzelby myśliwskiej.
- fousek
czeska rasa wyżła szorstkowłosego pracującego jako pies wszechstronny. Wzorzec jego został zatwierdzony przez FCI w 1963 r. W Polsce rzadko spotykany.
- flankować
obstawiać stanowiska na flankach.
- forsować
gonić zwierza konno z chartami.
- furkot
odgłos wydawany przez ptaki podczas zrywania się do lotu.
- fajki
zagięte do góry kły dzika rosnące w górnej szczęce (razem z szablami tworzą oręż - trofeum). U starego odyńca są brunatne (mówimy wówczas, że są osmolone lub opalone).
- falkatio, falkatio, sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich, który na mocy prawa książęcego (gwarantującego wyłączność polowania z sokołami - regale łowieckie) ponosili poddani, mając obowiązek karmienia (...)