Definicja hasła: fanfara
- fanfara
1) krótki sygnał grany na trąbkach lub rogach na rozpoczęcie lub zakończenie polowania;
2) głos wydawany przez żurawia.
Fanfara to krótki sygnał grany na trąbkach lub rogach, mający swoje korzenie w starożytnych ceremoniach i obrzędach, a obecnie służący do rozpoczęcia lub zakończenia polowania. Jest to tradycyjny element łowiectwa, który pełni funkcję oznajmienia ważnych momentów takich jak uroczystości czy ceremonie. Fanfara może także być wykorzystywana jako głos wydawany przez żurawia, ptaka drapieżnego często spotykanego w lasach Europy i Azji. Jego charakterystyczny głos składający się z długich, głośnych tonów jest czasami uważany za symbol wolności i nadziei. Dzięki swojej donośności fanfara może być słyszana na odległość nawet kilku kilometrów.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj fanfara w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę F
- fretka, fretka, tchórek
albinotyczna, udomowiona odmiana północnoafrykańskiego tchórza do wypędzania królików z nor.
- fauna
ogół gatunków zwierząt.
- fladry, fladry, sznury
kolorowe (najczęściej czerwone) szmatki szerokości ok. 10 cm i długości ok. 40 cm, zawieszone na sznurze w odstępach ok. 50 cm Służą one do otaczania fladrowania; części lasu, w której (...)
- funt dać
dobić grubą zwierzynę pchnięciem kordelasa (obecnie zabronione w Polsce).
- flagi, flagi, chorągwie
fragmenty scypulu zwisające z wieńca w okresie jego wycierania.
- fladrować
otaczać fladrami ostęp, w którym zalęgły wilki.
- flankować
obstawiać stanowiska na flankach.
- fajki
zagięte do góry kły dzika rosnące w górnej szczęce (razem z szablami tworzą oręż - trofeum). U starego odyńca są brunatne (mówimy wówczas, że są osmolone lub opalone).
- fuj!
rozkaz zaniechania wykonywanej przez psa czynności.
- falkonarius, falkonarius, sokolnik
w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.