Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: falkonarius

falkonarius, falkonarius, sokolnik

w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.

Falkonarius był osobą zajmującą się opieką nad sokolarnią i ptakami łowczymi w średniowiecznej Polsce. Jego obowiązki obejmowały zapewnienie ptakom odpowiednich warunków do życia, naukę polowania, karmienie i opiekę weterynaryjną. Od XV wieku falkonarius pełnił również rolę urzędnika dworu, zajmując się utrzymaniem sokolarni, przygotowaniem ptaków do polowań oraz innymi obowiązkami na dworze. Jego wysoka pozycja społeczna na dworze królewskim wynikała z kluczowej roli, jaką pełnił w zapewnianiu sukcesu polowań króla i jego gości.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj falkonarius w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę F

zobacz pełną listę haseł

farba, farba, barwa

myśliwska nazwa krwi zwierzyny.

fuj!

rozkaz zaniechania wykonywanej przez psa czynności.

flinta

nazwa strzelby skałkowej (od angielskiego flint - krzemień). Obecnie używana na określenie strzelby myśliwskiej.

fladry, fladry, sznury

kolorowe (najczęściej czerwone) szmatki szerokości ok. 10 cm i długości ok. 40 cm, zawieszone na sznurze w odstępach ok. 50 cm Służą one do otaczania fladrowania; części lasu, w której (...)

fafle

obwisłe górne wargi u niektórych ras psów myśliwskich, np. u wżłów.

flora

ogól gatunków roślin. FN Fabrique Nalionale d'Armes de Guerre w Herstal - belgijska fabryka broni produkująca m.in. znane nadlufki uraz broń samoczynną (śrutową i kulową).

furkot

odgłos wydawany przez ptaki podczas zrywania się do lotu.

FCI

(Federation Cynologique Internationale) - Międzynarodowa Organizacja Kynologiczna (należy do niej także Związek Kynologiczny w Polsce) powołana w celu koordynowania wszystkich zagadnień (...)

falkonarius, falkonarius, sokolnik

w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.

fajki

zagięte do góry kły dzika rosnące w górnej szczęce (razem z szablami tworzą oręż - trofeum). U starego odyńca są brunatne (mówimy wówczas, że są osmolone lub opalone).