Definicja hasła: falkonarius
- falkonarius, falkonarius, sokolnik
w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.
Falkonarius był osobą zajmującą się opieką nad sokolarnią i ptakami łowczymi w średniowiecznej Polsce. Jego obowiązki obejmowały zapewnienie ptakom odpowiednich warunków do życia, naukę polowania, karmienie i opiekę weterynaryjną. Od XV wieku falkonarius pełnił również rolę urzędnika dworu, zajmując się utrzymaniem sokolarni, przygotowaniem ptaków do polowań oraz innymi obowiązkami na dworze. Jego wysoka pozycja społeczna na dworze królewskim wynikała z kluczowej roli, jaką pełnił w zapewnianiu sukcesu polowań króla i jego gości.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj falkonarius w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę F
- flagi, flagi, chorągwie
fragmenty scypulu zwisające z wieńca w okresie jego wycierania.
- fartuszek, fartuszek, chustka
pęk żółtawych włosów przy sromie sarny, doskonale widoczny nawet z dużej odległości.
- fiołek
gruczoł zapachowy znajdujący się u nasady ogona lisa (na górnej stronie), wydzielający tłustą ciecz o zapachu piżma.
- forsować
gonić zwierza konno z chartami.
- funt dać
dobić grubą zwierzynę pchnięciem kordelasa (obecnie zabronione w Polsce).
- farbówka
młoda kuropatwa w okresie, gdy zaczynają jej wyrastać rude pióra na piersi, skrzydłach i w ogonie.
- futro
skóra z włosem, np. wilka, rysia, lisa itp.
- farbowik
młody kogut głuszca, cietrzewia, bażanta, pokryty już piórami cechującymi ptaka dojrzałego.
- futerał
skórzany lub brezentowy pokrowiec albo pojemnik służący do ochrony i transportu broni myśliwskiej, takie niektórych akcesoriów (lunety, lornetki).
- fajki
zagięte do góry kły dzika rosnące w górnej szczęce (razem z szablami tworzą oręż - trofeum). U starego odyńca są brunatne (mówimy wówczas, że są osmolone lub opalone).