Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: falkonarius

falkonarius, falkonarius, sokolnik

w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.

Falkonarius był osobą zajmującą się opieką nad sokolarnią i ptakami łowczymi w średniowiecznej Polsce. Jego obowiązki obejmowały zapewnienie ptakom odpowiednich warunków do życia, naukę polowania, karmienie i opiekę weterynaryjną. Od XV wieku falkonarius pełnił również rolę urzędnika dworu, zajmując się utrzymaniem sokolarni, przygotowaniem ptaków do polowań oraz innymi obowiązkami na dworze. Jego wysoka pozycja społeczna na dworze królewskim wynikała z kluczowej roli, jaką pełnił w zapewnianiu sukcesu polowań króla i jego gości.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj falkonarius w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę F

zobacz pełną listę haseł

fladry, fladry, sznury

kolorowe (najczęściej czerwone) szmatki szerokości ok. 10 cm i długości ok. 40 cm, zawieszone na sznurze w odstępach ok. 50 cm Służą one do otaczania fladrowania; części lasu, w której (...)

fryc

myśliwy młody stażem, niedoświadczony.

farbować

o zwierzynie: zostawiać farbę na tropie.

fiołek

gruczoł zapachowy znajdujący się u nasady ogona lisa (na górnej stronie), wydzielający tłustą ciecz o zapachu piżma.

farbowik

młody kogut głuszca, cietrzewia, bażanta, pokryty już piórami cechującymi ptaka dojrzałego.

falkatio, falkatio, sokołowe

jeden z ciężarów łowieckich, który na mocy prawa książęcego (gwarantującego wyłączność polowania z sokołami - regale łowieckie) ponosili poddani, mając obowiązek karmienia (...)

foksteriery

rasa psów myśliwskich używanych do polowań na dziki oraz do pracy w norach. Dzielimy je na gładkowłose i szorstkowłose. Wysokość f. około 38 cm, maść biała w brązowe lub czarne albo (...)

forsować

gonić zwierza konno z chartami.

flagi, flagi, chorągwie

fragmenty scypulu zwisające z wieńca w okresie jego wycierania.

fajki

zagięte do góry kły dzika rosnące w górnej szczęce (razem z szablami tworzą oręż - trofeum). U starego odyńca są brunatne (mówimy wówczas, że są osmolone lub opalone).