Definicja hasła: fuj!
- fuj!
rozkaz zaniechania wykonywanej przez psa czynności.
Fuj! - rozkaz zaniechania wykonywanej przez psa czynności.
Fuj jest komendą stosowaną podczas pracy z psem, aby nakazać mu przerwanie wykonywanej czynności. Jest to jedno z podstawowych poleceń w szkoleniu psów myśliwskich oraz wszystkich ras używanych do pracy na polowaniach. Komenda ta jest używana, aby natychmiastowo zatrzymać psa w sytuacjach, gdy wykonuje niepożądane zachowanie, takie jak gonięcie zwierzyny lub nieautoryzowane oddalenie się od przewodnika.
Podczas treningu psów myśliwskich fuj jest naukowane w kontekście posłuszeństwa i bezpieczeństwa. Pies musi być nauczony reagowania na tę komendę bez względu na otoczenie i obecność innych bodźców. W przypadku pracy psów mysliwskich, posłuszeństwo wobec komendy "fuj" może mieć kluczowe znaczenie dla bezpiecznego i efektywnego polowania.
Trening fuj wymaga cierpliwości, konsekwencji i regularnych powtórzeń. Pies musi nauczyć się natychmiastowego reagowania na to polecenie, co wymaga systematycznego trenowania w różnych warunkach i sytuacjach terenowych. Konsekwentne stosowanie tej komendy pozwala utrzymać kontrolę nad psem podczas polowania, co jest kluczowe zarówno dla skuteczności akcji łowieckich, jak i bezpieczeństwa wszystkich uczestników polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj fuj! w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę F
- futerał
skórzany lub brezentowy pokrowiec albo pojemnik służący do ochrony i transportu broni myśliwskiej, takie niektórych akcesoriów (lunety, lornetki).
- fuj!
rozkaz zaniechania wykonywanej przez psa czynności.
- fafle
obwisłe górne wargi u niektórych ras psów myśliwskich, np. u wżłów.
- fousek
czeska rasa wyżła szorstkowłosego pracującego jako pies wszechstronny. Wzorzec jego został zatwierdzony przez FCI w 1963 r. W Polsce rzadko spotykany.
- funt dać
dobić grubą zwierzynę pchnięciem kordelasa (obecnie zabronione w Polsce).
- foksteriery
rasa psów myśliwskich używanych do polowań na dziki oraz do pracy w norach. Dzielimy je na gładkowłose i szorstkowłose. Wysokość f. około 38 cm, maść biała w brązowe lub czarne albo (...)
- fanfara
1) krótki sygnał grany na trąbkach lub rogach na rozpoczęcie lub zakończenie polowania;
2) głos wydawany przez żurawia.
- farbowik
młody kogut głuszca, cietrzewia, bażanta, pokryty już piórami cechującymi ptaka dojrzałego.
- flanka
skrzydło linii myśliwych zagięte w kierunku miotu.
- falkonarius, falkonarius, sokolnik
w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.