Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: futro

futro

skóra z włosem, np. wilka, rysia, lisa itp.

Futro to skóra zwierzęca wraz z przytwierdzonym do niej włosem. Jest produktem ubocznym po odłowie zwierzęcia futerkowego, który może być wykorzystany do produkcji odzieży, dodatków i ozdób. Futra mogą pochodzić od różnych gatunków zwierząt, takich jak wilki, lisy, rysie czy norki. Proces przetwarzania futra obejmuje kilka etapów, takich jak suszenie, garbowanie i obróbkę mechaniczną, aby uzyskać materiał gotowy do wykorzystania w branży odzieżowej.

Istnieje wiele tradycyjnych metod wykorzystywania futer w kulturze łowieckiej i ludowej. Futra były tradycyjnie noszone przez myśliwych i pasterzy dla ochrony przed zimnem i deszczem. Dodatkowo futro było także elementem ozdobnym stroju ceremonialnego oraz towarzyskim w niektórych społecznościach.

W dzisiejszych czasach kwestia wykorzystywania futer budzi kontrowersje z powodu obaw dotyczących ochrony środowiska naturalnego oraz praw zwierząt. Przemysł futrzarski musi stosować się do surowych standardów dotyczących etycznych praktyk łowieckich oraz przestrzegania regulacji dotyczących ochrony zagrożonych gatunków.

Futro nadal jednak pozostaje istotnym produktem w przemyśle mody i luksusu, choć wielu projektantów przyjmuje alternatywne podejście poprzez stosowanie sztucznych materiałów imitujących futra naturalne. Współczesna debata nad wykorzystaniem futer koncentruje się na znalezieniu równowagi między tradycją a nowoczesnością oraz między dbałością o środowisko a zapotrzebowaniem rynkowym na ten rodzaj produktów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj futro w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę F

zobacz pełną listę haseł

furkot

odgłos wydawany przez ptaki podczas zrywania się do lotu.

farba, farba, barwa

myśliwska nazwa krwi zwierzyny.

fuzja

gwarowe określenie śrutowej strzelby myśliwskiej.

falkonarius, falkonarius, sokolnik

w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.

fuj!

rozkaz zaniechania wykonywanej przez psa czynności.

fajki

zagięte do góry kły dzika rosnące w górnej szczęce (razem z szablami tworzą oręż - trofeum). U starego odyńca są brunatne (mówimy wówczas, że są osmolone lub opalone).

fiołek

gruczoł zapachowy znajdujący się u nasady ogona lisa (na górnej stronie), wydzielający tłustą ciecz o zapachu piżma.

fousek

czeska rasa wyżła szorstkowłosego pracującego jako pies wszechstronny. Wzorzec jego został zatwierdzony przez FCI w 1963 r. W Polsce rzadko spotykany.

futro

skóra z włosem, np. wilka, rysia, lisa itp.

flagi, flagi, chorągwie

fragmenty scypulu zwisające z wieńca w okresie jego wycierania.