Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: forsować

forsować

gonić zwierza konno z chartami.

Forsowanie - tradycyjna technika polowania, polegająca na gonienu zwierzyny konno z udziałem chartów. Ta starożytna forma polowania wymaga od myśliwego wysokich umiejętności jeździeckich oraz doświadczenia łowieckiego. Forsowanie jest szczególnie popularne w Europie, gdzie jest stosowane do polowań na dziki, jelenie i inne duże zwierzęta. Aby skutecznie forsować, myśliwy musi być wyposażony w odpowiednich konia i sprzęt - konie używane do forsowania muszą być wytrzymałe i szkolone do pracy w grupie, a w zestawie sprzętu oprócz chartów znajdują się także lasso używane do chwytania zwierzyny.

Wymagana jest także dobra znajomość terenu i zdolność prowadzenia chartów w celu skutecznego dążenia do zdobyczy łowieckiej. Umiejętności jeździeckie są niezbędne dla myśliwego forsującego zwierzynę, gdyż musi poruszać się szybko i sprawnie na koniu, aby skutecznie przeprowadzić polowanie. Cały proces forsowania wymaga też ścisłej współpracy między chartami a myśliwym, co sprawia, że technika ta stanowi wyzwanie dla zaangażowanych uczestników.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj forsować w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę F

zobacz pełną listę haseł

fretka, fretka, tchórek

albinotyczna, udomowiona odmiana północnoafrykańskiego tchórza do wypędzania królików z nor.

farbowiec

pies myśliwski pracujący bardzo dobrze po farbie.

fukanie

dźwięk wydawany przez zaniepokojone dziki za pomocą silnego wydmuchiwania powietrza otworami nosowymi.

fiołek

gruczoł zapachowy znajdujący się u nasady ogona lisa (na górnej stronie), wydzielający tłustą ciecz o zapachu piżma.

fuj!

rozkaz zaniechania wykonywanej przez psa czynności.

flagi, flagi, chorągwie

fragmenty scypulu zwisające z wieńca w okresie jego wycierania.

foksteriery

rasa psów myśliwskich używanych do polowań na dziki oraz do pracy w norach. Dzielimy je na gładkowłose i szorstkowłose. Wysokość f. około 38 cm, maść biała w brązowe lub czarne albo (...)

falkonarius, falkonarius, sokolnik

w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.

fauna

ogół gatunków zwierząt.

fajki

zagięte do góry kły dzika rosnące w górnej szczęce (razem z szablami tworzą oręż - trofeum). U starego odyńca są brunatne (mówimy wówczas, że są osmolone lub opalone).