Definicja hasła: flinta
- flinta
nazwa strzelby skałkowej (od angielskiego flint - krzemień). Obecnie używana na określenie strzelby myśliwskiej.
Flinta jest rodzajem strzelby skałkowej, której nazwa pochodzi od angielskiego słowa "flint", oznaczającego krzemień. Strzelby flintowe używały krzesiw do wystrzeliwania pocisków poprzez iskrzenie. Obecnie termin "flinta" jest również stosowany na określenie strzelby myśliwskiej. Charakterystyczną cechą strzelby flintowej jest mechanizm zapłonu, w którym kamień krzemieniowy był uderzany przez krzesiwo, powodując iskrę zapalającą proch i wystrzał.
Flinty były powszechnie używane w XVIII wieku, zanim zostały wyparte przez nowocześniejsze konstrukcje broni palnej. Współcześnie strzelby myśliwskie nazywane flintami to przede wszystkim zbliżone w kształcie do historycznych broni, lecz korzystające z bardziej nowoczesnych systemów zapłonu i konstrukcji.
Tradycyjne flinty są cenione przez kolekcjonerów broni za swój historyczny charakter oraz rzemieślnicze wykonanie. Chociaż obecnie rzadko są używane do polowań czy sportowego strzelania, to stanowią cenny element dziedzictwa kulturowego związanego z historią łowiectwa i rozwojem broni palnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj flinta w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę F
- funt dać
dobić grubą zwierzynę pchnięciem kordelasa (obecnie zabronione w Polsce).
- falkonarius, falkonarius, sokolnik
w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.
- fladry, fladry, sznury
kolorowe (najczęściej czerwone) szmatki szerokości ok. 10 cm i długości ok. 40 cm, zawieszone na sznurze w odstępach ok. 50 cm Służą one do otaczania fladrowania; części lasu, w której (...)
- farbówka
młoda kuropatwa w okresie, gdy zaczynają jej wyrastać rude pióra na piersi, skrzydłach i w ogonie.
- flagi, flagi, chorągwie
fragmenty scypulu zwisające z wieńca w okresie jego wycierania.
- fuj!
rozkaz zaniechania wykonywanej przez psa czynności.
- foksteriery
rasa psów myśliwskich używanych do polowań na dziki oraz do pracy w norach. Dzielimy je na gładkowłose i szorstkowłose. Wysokość f. około 38 cm, maść biała w brązowe lub czarne albo (...)
- fajki
zagięte do góry kły dzika rosnące w górnej szczęce (razem z szablami tworzą oręż - trofeum). U starego odyńca są brunatne (mówimy wówczas, że są osmolone lub opalone).
- fukanie
dźwięk wydawany przez zaniepokojone dziki za pomocą silnego wydmuchiwania powietrza otworami nosowymi.
- fuzja
gwarowe określenie śrutowej strzelby myśliwskiej.