Definicja hasła: flinta
- flinta
nazwa strzelby skałkowej (od angielskiego flint - krzemień). Obecnie używana na określenie strzelby myśliwskiej.
Flinta jest rodzajem strzelby skałkowej, której nazwa pochodzi od angielskiego słowa "flint", oznaczającego krzemień. Strzelby flintowe używały krzesiw do wystrzeliwania pocisków poprzez iskrzenie. Obecnie termin "flinta" jest również stosowany na określenie strzelby myśliwskiej. Charakterystyczną cechą strzelby flintowej jest mechanizm zapłonu, w którym kamień krzemieniowy był uderzany przez krzesiwo, powodując iskrę zapalającą proch i wystrzał.
Flinty były powszechnie używane w XVIII wieku, zanim zostały wyparte przez nowocześniejsze konstrukcje broni palnej. Współcześnie strzelby myśliwskie nazywane flintami to przede wszystkim zbliżone w kształcie do historycznych broni, lecz korzystające z bardziej nowoczesnych systemów zapłonu i konstrukcji.
Tradycyjne flinty są cenione przez kolekcjonerów broni za swój historyczny charakter oraz rzemieślnicze wykonanie. Chociaż obecnie rzadko są używane do polowań czy sportowego strzelania, to stanowią cenny element dziedzictwa kulturowego związanego z historią łowiectwa i rozwojem broni palnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj flinta w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę F
- futerał
skórzany lub brezentowy pokrowiec albo pojemnik służący do ochrony i transportu broni myśliwskiej, takie niektórych akcesoriów (lunety, lornetki).
- fuzja
gwarowe określenie śrutowej strzelby myśliwskiej.
- fafle
obwisłe górne wargi u niektórych ras psów myśliwskich, np. u wżłów.
- fiołek
gruczoł zapachowy znajdujący się u nasady ogona lisa (na górnej stronie), wydzielający tłustą ciecz o zapachu piżma.
- flagi, flagi, chorągwie
fragmenty scypulu zwisające z wieńca w okresie jego wycierania.
- futro
skóra z włosem, np. wilka, rysia, lisa itp.
- fryc
myśliwy młody stażem, niedoświadczony.
- farbowiec
pies myśliwski pracujący bardzo dobrze po farbie.
- fajki
zagięte do góry kły dzika rosnące w górnej szczęce (razem z szablami tworzą oręż - trofeum). U starego odyńca są brunatne (mówimy wówczas, że są osmolone lub opalone).
- falkatio, falkatio, sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich, który na mocy prawa książęcego (gwarantującego wyłączność polowania z sokołami - regale łowieckie) ponosili poddani, mając obowiązek karmienia (...)