Definicja hasła: flinta
- flinta
nazwa strzelby skałkowej (od angielskiego flint - krzemień). Obecnie używana na określenie strzelby myśliwskiej.
Flinta jest rodzajem strzelby skałkowej, której nazwa pochodzi od angielskiego słowa "flint", oznaczającego krzemień. Strzelby flintowe używały krzesiw do wystrzeliwania pocisków poprzez iskrzenie. Obecnie termin "flinta" jest również stosowany na określenie strzelby myśliwskiej. Charakterystyczną cechą strzelby flintowej jest mechanizm zapłonu, w którym kamień krzemieniowy był uderzany przez krzesiwo, powodując iskrę zapalającą proch i wystrzał.
Flinty były powszechnie używane w XVIII wieku, zanim zostały wyparte przez nowocześniejsze konstrukcje broni palnej. Współcześnie strzelby myśliwskie nazywane flintami to przede wszystkim zbliżone w kształcie do historycznych broni, lecz korzystające z bardziej nowoczesnych systemów zapłonu i konstrukcji.
Tradycyjne flinty są cenione przez kolekcjonerów broni za swój historyczny charakter oraz rzemieślnicze wykonanie. Chociaż obecnie rzadko są używane do polowań czy sportowego strzelania, to stanowią cenny element dziedzictwa kulturowego związanego z historią łowiectwa i rozwojem broni palnej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj flinta w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę F
- flora
ogól gatunków roślin. FN Fabrique Nalionale d'Armes de Guerre w Herstal - belgijska fabryka broni produkująca m.in. znane nadlufki uraz broń samoczynną (śrutową i kulową).
- furkot
odgłos wydawany przez ptaki podczas zrywania się do lotu.
- flanka
skrzydło linii myśliwych zagięte w kierunku miotu.
- fladrować
otaczać fladrami ostęp, w którym zalęgły wilki.
- fauna
ogół gatunków zwierząt.
- FCI
(Federation Cynologique Internationale) - Międzynarodowa Organizacja Kynologiczna (należy do niej także Związek Kynologiczny w Polsce) powołana w celu koordynowania wszystkich zagadnień (...)
- fiołek
gruczoł zapachowy znajdujący się u nasady ogona lisa (na górnej stronie), wydzielający tłustą ciecz o zapachu piżma.
- falkonarius, falkonarius, sokolnik
w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.
- fuzja
gwarowe określenie śrutowej strzelby myśliwskiej.
- fryc
myśliwy młody stażem, niedoświadczony.