Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: flanka

flanka

skrzydło linii myśliwych zagięte w kierunku miotu.

Flanka to jeden z ważniejszych elementów układu myśliwych podczas polowania. Jest to skrzydło linii myśliwych, które zostaje zagięte w kierunku miotu. Celem flanek jest otoczenie miotu i zmuszenie zwierzyny do wyjścia na środek linii myśliwych.

Flanki są często używane w połączeniu z innymi technikami polowania, takimi jak szczury lub sztuczne przeszkody, aby skuteczniej otoczyć miot. Mogą być wykonane z różnych materiałów, w tym drewna, metalu lub tworzywa sztucznego. Mogą być również wykonane z naturalnych materiałów, takich jak gałęzie lub krzewy. Flanki mogą być również wykonane z różnych rodzajów siatki lub taśmy, aby utrudnić przejście zwierzyny.

Flanki są bardzo ważne dla skutecznego polowania, ponieważ pozwalają myśliwym otoczyć miot i skutecznie go otoczyć. Są one również bardzo przydatne do ograniczenia ruchu zwierzyny i utrudnienia jej ucieczki. Flanki mogą być również używane do ochrony myśliwych przed niespodziewanymi atakami ze strony dzikich zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj flanka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę F

zobacz pełną listę haseł

fuzja

gwarowe określenie śrutowej strzelby myśliwskiej.

fajki

zagięte do góry kły dzika rosnące w górnej szczęce (razem z szablami tworzą oręż - trofeum). U starego odyńca są brunatne (mówimy wówczas, że są osmolone lub opalone).

farbowiec

pies myśliwski pracujący bardzo dobrze po farbie.

fukanie

dźwięk wydawany przez zaniepokojone dziki za pomocą silnego wydmuchiwania powietrza otworami nosowymi.

forsować

gonić zwierza konno z chartami.

falkatio, falkatio, sokołowe

jeden z ciężarów łowieckich, który na mocy prawa książęcego (gwarantującego wyłączność polowania z sokołami - regale łowieckie) ponosili poddani, mając obowiązek karmienia (...)

farbówka

młoda kuropatwa w okresie, gdy zaczynają jej wyrastać rude pióra na piersi, skrzydłach i w ogonie.

fryc

myśliwy młody stażem, niedoświadczony.

falkonarius, falkonarius, sokolnik

w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.

fartuszek, fartuszek, chustka

pęk żółtawych włosów przy sromie sarny, doskonale widoczny nawet z dużej odległości.