Definicja hasła: fiołek
- fiołek
gruczoł zapachowy znajdujący się u nasady ogona lisa (na górnej stronie), wydzielający tłustą ciecz o zapachu piżma.
Fiołek to gruczoł zapachowy znajdujący się u nasady ogona lisa, który uwalnia tłustą ciecz o charakterystycznym zapachu piżma. Jest to kluczowy element w systemie komunikacji zapachowej lisów, służący do wyrażania emocji oraz komunikowania się z innymi przedstawicielami gatunku. Fiołek składa się z dwóch głównych części: gruczołu oraz wydzieliny. Gruczoł jest zbudowany z tkanki łojowej i gruczołów potowych, które produkują tę tłustą ciecz o silnym aromacie. Wydzielina ta jest rozprowadzana po ciele lisa, służąc do znakowania terytorium oraz ostrzegania innych osobników o obecności danego lisa. Ponadto fiołek odgrywa istotną rolę w orientacji lisów, umożliwiając im identyfikację innych szlachetnych oraz określenie ich statusu społecznego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj fiołek w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę F
- farbówka
młoda kuropatwa w okresie, gdy zaczynają jej wyrastać rude pióra na piersi, skrzydłach i w ogonie.
- fryc
myśliwy młody stażem, niedoświadczony.
- fladrować
otaczać fladrami ostęp, w którym zalęgły wilki.
- fartuszek, fartuszek, chustka
pęk żółtawych włosów przy sromie sarny, doskonale widoczny nawet z dużej odległości.
- fuj!
rozkaz zaniechania wykonywanej przez psa czynności.
- falkonarius, falkonarius, sokolnik
w średniowiecznej Polsce, służący, opiekujący się sokolarnią i ptakami łowczymi. Od XV w. był urzędnikiem dworu.
- flagi, flagi, chorągwie
fragmenty scypulu zwisające z wieńca w okresie jego wycierania.
- field trialsy
wiosenne próby polowe wyżłów angielskich i gładkowłosych niemieckich, mające na celu wykazanie wrodzonych uzdolnień (w klasie młodzieży) oraz uzdolnień i sposobu pracy w polu (w klasie (...)
- fousek
czeska rasa wyżła szorstkowłosego pracującego jako pies wszechstronny. Wzorzec jego został zatwierdzony przez FCI w 1963 r. W Polsce rzadko spotykany.
- fajki
zagięte do góry kły dzika rosnące w górnej szczęce (razem z szablami tworzą oręż - trofeum). U starego odyńca są brunatne (mówimy wówczas, że są osmolone lub opalone).