Definicja hasła: czternastak
- czternastak
jeleń byk noszący poroże posiadające po siedem odnóg na każdej tyce (czternastal regularny) lub na jednej z tyk (czternastak nieregularny).
Czternastak - termin używany w łowiectwie do określenia jelenia byka, którego poroże składa się z 14 odnóg. Jest to najbardziej pożądany gatunek jelenia ze względu na imponujący wygląd swojego poroża oraz większe rozmiary w porównaniu do innych gatunków jeleni. Czternastaki mogą występować w dwóch wariantach: regularnym i nieregularnym. Regularny czternastak charakteryzuje się po siedem odnóg na każdej tylnej wiencowej kości, co daje łącznie 14 odnóg. Natomiast nieregularny czternastak ma jedną tykę złożoną z siedmiu odnóg, a drugą z pozostałymi siedmioma. Nieregularne czternastaki są rzadsze i bardziej cenione przez myśliwych ze względu na ich unikatowość.
Czternastaki są obiektem pożądania dla myśliwych ze względu na ich piękno i symbolizm. Stanowią one symbole dumy, mocy, długowieczności oraz siły. Polowanie na czternastaki jest dla wielu myśliwych sposobem na podziwianie imponującego wyglądu tych zwierząt oraz manifestację własnej umiejętności w polowaniu. Ze względu na ich atrakcyjność estetyczną oraz symboliczne znaczenie, polowanie na czternastaki wymaga odpowiedniej wiedzy i doświadczenia, a samo zdobycie takiego trofeum stanowi prestiż dla myśliwego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czternastak w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- cielę
młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).
- ciąć
o dziku: atakować szablami myśliwego lub psa.
- ciecieruk
gwarowe, młody cietrzew kogut.
- chrap
charakterystyczny głos wydawany przez łosia byka w czasie bukowiska.
- caniductores, caniductores, psiarze
służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.
- cewka
noga samy.
- Conseil International de la Chasse
międzynarodowa organizacja łowiecka z siedzibą w Paryżu.
- ciekanie się
inaczej cieczka.
- celownik
zestaw służący do celowania. Celownik może być otwarty lub optyczny; otwarty składa się: na lufie broni kulowej z muszki i szczerbinki, na lufie broni śrutowej tylko z muszki (przy (...)
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.