Definicja hasła: cieciorka
- cieciorka
kura cietrzewia.
Cieciorka to nazwa potoczna dla kury cietrzewia (Lyrurus tetrix), gatunku ptaka z rodziny kurowatych. Kura cietrzewia jest ptakiem zamieszkującym tereny górskie, a jej zasięg występowania obejmuje obszary Eurazji. Jest to gatunek stosunkowo małego ptaka, samce charakteryzują się dłuższymi ogonami oraz bardziej intensywnym ubarwieniem niż samice.
Kura cietrzewia przystosowana jest do życia w trudnych warunkach górskich, często występuje na terenach skalistych i kamienistych. W poszukiwaniu pożywienia przemieszcza się po zboczach gór, żerując głównie na młodych pędach roślin, kiełkach i owocach. Gniazduje na ziemi wśród gęstej roślinności lub pod osłoną kamieni.
Ptak ten odgrywa istotną rolę w ekosystemie górskim, a jednocześnie stanowi obiekt polowań łowieckich. W Polsce kura cietrzewia jest pod ścisłą ochroną gatunkową ze względu na jej stopniowy spadek liczebności populacji. Istnieją programy mające na celu ochronę i przywrócenie naturalnych siedlisk tego gatunku w Polsce.
W czasach historycznych kura cietrzewia była cenionym obiektem polowań ze względu na swoje smaczne mięso oraz piękne upierzenie samców. Obecnie polowania są surowo regulowane i kontrolowane przez odpowiednie instytucje zajmujące się ochroną przyrody oraz myślistwo.
W skali globalnej status populacji kury cietrzewia jest różnorodny; w niektórych regionach ich liczebność utrzymuje się stabilnie, podczas gdy w innych następuje spadek liczby osobników. Związane jest to z niszczeniem siedlisk, presją drapieżników oraz nadmiernymi polowaniami. Dlatego też ochrona tego gatunku oraz jego naturalnych siedlisk pozostaje ważnym zadaniem dla współczesnego zarządzania fauną dziką.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cieciorka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- chwatny
inaczej bierny.
- ciecier
gwarowe, cietrzew kogut.
- cwał
sposób szybkiego poruszania się zwierzyny płowej.
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.
- czworak, czworak, fierling
nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- chatka
gniazdo piżmaka zbudowane wśród trzcin i szuwarów z twarde] roślinności wodnej.
- comber
część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.
- chycać
o zającu i samie: poruszać się wolnymi skokami.
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).