Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: cwał

cwał

sposób szybkiego poruszania się zwierzyny płowej.

Cwał - to specyficzny sposób poruszania się zwierzyny płowej, polegający na szybkim biegu, który zazwyczaj jest wykorzystywany w celu ucieczki przed drapieżnikiem. Zwierzęta takie jak jelenie, daniele i sarny używają cwału jako reakcji na zagrożenie, osiągając prędkość do 40 km/h podczas tego szybkiego biegu. Cwał jest charakterystyczny ze względu na swoją intensywność i krótkotrwałość, zwykle trwający jedynie kilka sekund. Zwierzyna płowa podczas cwału skacze i gwałtownie zmienia kierunek, co ma na celu uniknięcie drapieżnika. Jest to ważne dla łowiectwa, ponieważ umożliwia myśliwym śledzenie ruchu zwierzyny oraz określenie jej pozycji i kierunku ucieczki, co ułatwia przygotowanie strategii polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cwał w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czok

zwężenie części wylotowej lufy śrutowej, mającej na celu zwiększenie pokrycia. Produkowane, są lufy o 1/4, 1/2, 3/4 i pełnych czokach; przeważnie prawa lufa ma półczok, lewa pełny (...)

chruściele, chruściele (Rallidae)

rodzina ptaków naziemnych z rzędu żurawiowatych. Z gatunków łownych do chruścieli należą derkacz i łyska.

cietrzew, cietrzew (Lyrurus Tetrix L.)

ptak wielkości kury domowej z rzędu kuraków. Samiec (kogut) czarny z metalicznym połyskiem i ogonem w kształcie lity, samica (cieciorki) szarobrązowa; na skrzydłach mają białe pręgi. (...)

Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)

ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz (...)

cuch

węch psa myśliwskiego.

czapeczka

kaptur ptaka łowczego.

czółenko

część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej

chwytacz

osoba wybierająca zwierzynę z sieci podczas odłowów.

czatownia

obudowane naziemne stanowisko myśliwskie przeznaczone głównie do polowania na wilki i lisy przy przynęcie.

czterodwudziestak

jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).