Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: cwał

cwał

sposób szybkiego poruszania się zwierzyny płowej.

Cwał - to specyficzny sposób poruszania się zwierzyny płowej, polegający na szybkim biegu, który zazwyczaj jest wykorzystywany w celu ucieczki przed drapieżnikiem. Zwierzęta takie jak jelenie, daniele i sarny używają cwału jako reakcji na zagrożenie, osiągając prędkość do 40 km/h podczas tego szybkiego biegu. Cwał jest charakterystyczny ze względu na swoją intensywność i krótkotrwałość, zwykle trwający jedynie kilka sekund. Zwierzyna płowa podczas cwału skacze i gwałtownie zmienia kierunek, co ma na celu uniknięcie drapieżnika. Jest to ważne dla łowiectwa, ponieważ umożliwia myśliwym śledzenie ruchu zwierzyny oraz określenie jej pozycji i kierunku ucieczki, co ułatwia przygotowanie strategii polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cwał w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czaty

sposób polowania polegąjący na czatowaniu w czatowni, na ambonie, na przestryku lub przy norze.

ciągi słonek

wiosenne loty tokowe słonek odbywane wieczorem po zachodzie słońca, rzadziej o świcie.

cewki

kończyny sarny

czerta

dawny sposób polowania na dziki. Polegał na otaczaniu bogatego w dziki kompleksu leśnego przez 800 do 1000 naganiaczy. Otaczali oni koliście linię złożoną z dwunastu myśliwych. Przed (...)

czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie

wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)

czternastak

jeleń byk noszący poroże posiadające po siedem odnóg na każdej tyce (czternastal regularny) lub na jednej z tyk (czternastak nieregularny).

chycać

o zającu i samie: poruszać się wolnymi skokami.

czatownia

obudowane naziemne stanowisko myśliwskie przeznaczone głównie do polowania na wilki i lisy przy przynęcie.

czochrać się

o jeleniach i dzikach: wycierać się o drzewa.

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.