Definicja hasła: cwał
- cwał
sposób szybkiego poruszania się zwierzyny płowej.
Cwał - to specyficzny sposób poruszania się zwierzyny płowej, polegający na szybkim biegu, który zazwyczaj jest wykorzystywany w celu ucieczki przed drapieżnikiem. Zwierzęta takie jak jelenie, daniele i sarny używają cwału jako reakcji na zagrożenie, osiągając prędkość do 40 km/h podczas tego szybkiego biegu. Cwał jest charakterystyczny ze względu na swoją intensywność i krótkotrwałość, zwykle trwający jedynie kilka sekund. Zwierzyna płowa podczas cwału skacze i gwałtownie zmienia kierunek, co ma na celu uniknięcie drapieżnika. Jest to ważne dla łowiectwa, ponieważ umożliwia myśliwym śledzenie ruchu zwierzyny oraz określenie jej pozycji i kierunku ucieczki, co ułatwia przygotowanie strategii polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cwał w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- cherlawy
wynędzniały zwierz nie nadający się do hodowli.
- cukrować
o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.
- cocer spaniel
rasa psa myśliwskiego, płochacza. Używany jest głównie do polowań na bażanty i ptactwo wodne; bardzo dobry aporter. Może być też ułożony jako pies wielostronny. Coocker spaniel. jest (...)
- czernica, czernica (Aythya fuligula L.)
gatunek z rodziny kaczek należący do grążyc, Kaczor (w szacie godowej) czarny z białym brzuchem i lusterkami, na głowie ma zwisający czub z długich, wąskich piórek; kaczka (...)
- czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie
wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)
- ćwik
doświadczony, wyćwiczony ptak łowczy.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- chałupa
legowisko zająca w śniegu.
- ciec, ciec, cieknąć
o kurakach: uchodzić pieszo bezszelestnie.
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.