Definicja hasła: cwał
- cwał
sposób szybkiego poruszania się zwierzyny płowej.
Cwał - to specyficzny sposób poruszania się zwierzyny płowej, polegający na szybkim biegu, który zazwyczaj jest wykorzystywany w celu ucieczki przed drapieżnikiem. Zwierzęta takie jak jelenie, daniele i sarny używają cwału jako reakcji na zagrożenie, osiągając prędkość do 40 km/h podczas tego szybkiego biegu. Cwał jest charakterystyczny ze względu na swoją intensywność i krótkotrwałość, zwykle trwający jedynie kilka sekund. Zwierzyna płowa podczas cwału skacze i gwałtownie zmienia kierunek, co ma na celu uniknięcie drapieżnika. Jest to ważne dla łowiectwa, ponieważ umożliwia myśliwym śledzenie ruchu zwierzyny oraz określenie jej pozycji i kierunku ucieczki, co ułatwia przygotowanie strategii polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cwał w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- czas ochronny
okres, w którym na mocy ustawy nie wolno polować na dany gatunek zwierzyny łownej; przeważnie obejmuje on czas rozrodu i wychowywania młodych.
- choroba Banga, choroba Banga, bruceloza
choroba wywoływana przez bakterie z grupy brucella; atakuje większość zwierząt łownych. Zwalczanie jest bardzo trudne.
- czerta
dawny sposób polowania na dziki. Polegał na otaczaniu bogatego w dziki kompleksu leśnego przez 800 do 1000 naganiaczy. Otaczali oni koliście linię złożoną z dwunastu myśliwych. Przed (...)
- ciąg
1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.
- celownik
zestaw służący do celowania. Celownik może być otwarty lub optyczny; otwarty składa się: na lufie broni kulowej z muszki i szczerbinki, na lufie broni śrutowej tylko z muszki (przy (...)
- choroba motylicza, choroba motylicza, motylica
choroba wywoływana przez przywry. Najczęstsza, to motylica wątrobowa (fasciola hepatica). Posiada bardzo skomplikowany cykl rozwojowy z błotniarką moczarową jako żywicielem pośrednim. (...)
- czochrać się
o jeleniach i dzikach: wycierać się o drzewa.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.