Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: celowanie

celowanie

zgrywanie w jedną linię oka, celownika i celu.

Celowanie jest procesem, w którym strzelec ustawia cel w odpowiedniej pozycji względem celownika, skupiając się na wykreowaniu idealnej linii pomiędzy okiem, celownikiem i celem. Jest to kluczowy element strzelania, umożliwiający precyzyjne trzymanie wizera na celu i trafienie w niego. Proces ten może być realizowany za pomocą ręcznego lub optycznego celownika.

Ręczny celownik stanowi podstawowe narzędzie do celowania, składające się z metalowej ramki z dwoma otworami na oczy i jednym na cel. Strzelec musi skoncentrować swoje oczy na tych trzech punktach, aby osiągnąć dokładne celowanie. Natomiast optyczny celownik jest bardziej zaawansowanym narzędziem, wykorzystującym lunetę lub teleskop z obiektywem i soczewką do powiększenia obrazu celu. Dzięki temu pozwala on strzelcowi precyzyjnie ustawić i lepiej dostrzec cel, szczególnie przy słabym oświetleniu czy w ciemności.

Celowanie stanowi zatem kluczowy element umożliwiający trafienie w cel z większym prawdopodobieństwem sukcesu. Odpowiednio wykonane czynności poprzedzające strzał są niezbędne dla każdego strzelca, a nawet najlepszy sprzęt nie zastąpi solidnego procesu celowania oraz praktyki. Doskonałe wypracowanie tej umiejętności pozwala precyzyjnie kontrolować ruchoma lufę broni i manipulować klawiszami spustowymi podczas strzelania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj celowanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

ciągnąć

1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.

cieczka, cieczka, ciekanie się

okres rui u ssaków z rodziny psów i łasicowatych.

ciężary łowieckie

w dawnej Polsce świadczenia ponoszone przez ogół ludności na rzecz księcia w związku z posiadaniem przez niego monopolu łowieckiego (regale łowieckie). Część tych świadczeń płacono w (...)

ciche pędzenie

naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).

czapla siwa, czapla siwa (Ardca cincrea L.)

ptak z rodziny czapli o długiej szyi, którą charakterystycznie wygina w locie. Wierzch ciała popielaty, spód biały, lotki dłoni czarne. Długość 90 cm, rozpiętość skrzydeł 160-170 cm. (...)

cietrzew, cietrzew (Lyrurus Tetrix L.)

ptak wielkości kury domowej z rzędu kuraków. Samiec (kogut) czarny z metalicznym połyskiem i ogonem w kształcie lity, samica (cieciorki) szarobrązowa; na skrzydłach mają białe pręgi. (...)

czernica, czernica (Aythya fuligula L.)

gatunek z rodziny kaczek należący do grążyc, Kaczor (w szacie godowej) czarny z białym brzuchem i lusterkami, na głowie ma zwisający czub z długich, wąskich piórek; kaczka (...)

comber

część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.

combrownik

lekceważące określenie myśliwego, polującego wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny.

czyszczenie broni

bardzo ważny zabieg, polegający na usunięciu z przewodów luf bardzo szkodliwych osadów po strzale oraz wody i kurzu z zewnętrznej strony broni po polowaniu. Po wyczyszczeniu specjalnymi (...)