Definicja hasła: celowanie
- celowanie
zgrywanie w jedną linię oka, celownika i celu.
Celowanie jest procesem, w którym strzelec ustawia cel w odpowiedniej pozycji względem celownika, skupiając się na wykreowaniu idealnej linii pomiędzy okiem, celownikiem i celem. Jest to kluczowy element strzelania, umożliwiający precyzyjne trzymanie wizera na celu i trafienie w niego. Proces ten może być realizowany za pomocą ręcznego lub optycznego celownika.
Ręczny celownik stanowi podstawowe narzędzie do celowania, składające się z metalowej ramki z dwoma otworami na oczy i jednym na cel. Strzelec musi skoncentrować swoje oczy na tych trzech punktach, aby osiągnąć dokładne celowanie. Natomiast optyczny celownik jest bardziej zaawansowanym narzędziem, wykorzystującym lunetę lub teleskop z obiektywem i soczewką do powiększenia obrazu celu. Dzięki temu pozwala on strzelcowi precyzyjnie ustawić i lepiej dostrzec cel, szczególnie przy słabym oświetleniu czy w ciemności.
Celowanie stanowi zatem kluczowy element umożliwiający trafienie w cel z większym prawdopodobieństwem sukcesu. Odpowiednio wykonane czynności poprzedzające strzał są niezbędne dla każdego strzelca, a nawet najlepszy sprzęt nie zastąpi solidnego procesu celowania oraz praktyki. Doskonałe wypracowanie tej umiejętności pozwala precyzyjnie kontrolować ruchoma lufę broni i manipulować klawiszami spustowymi podczas strzelania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj celowanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- cherlawy
wynędzniały zwierz nie nadający się do hodowli.
- czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie
wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- chwost
ogon muflona.
- czysty ptak
dzielny, doświadczony, dobrze ułożony ptak łowczy.
- charkot
głos wydawany przez wilka goniącego zwierzynę.
- czyszczenie broni
bardzo ważny zabieg, polegający na usunięciu z przewodów luf bardzo szkodliwych osadów po strzale oraz wody i kurzu z zewnętrznej strony broni po polowaniu. Po wyczyszczeniu specjalnymi (...)
- chłodzić się
o zwierzynie: kąpać się w babrzysku.