Definicja hasła: czapla siwa
- czapla siwa, czapla siwa (Ardca cincrea L.)
ptak z rodziny czapli o długiej szyi, którą charakterystycznie wygina w locie. Wierzch ciała popielaty, spód biały, lotki dłoni czarne. Długość 90 cm, rozpiętość skrzydeł 160-170 cm. W Polsce występuje na otwartych wodach całego kraju. Na zimę odlatuje. Gnieździ się w kępach drzew w okresie marzec-kwiecień. Składa 3-5 niebieskawozielonych jaj, które wysiaduje przez 25-26 dni. Młode są gniazdownikami i samodzielność uzyskują po 8-9 tygodniach. Czapla siwa jest gatunkiem łownym (na terenie czaplińców podlega całorocznej ochronie).
Czapla siwa (Ardea cinerea) to duża, drapieżna ptak z rodziny czapli, charakteryzująca się długą szyją i charakterystycznymi wygibasami w locie. Jej wierzch ciała jest popielaty, spód biały, a lotki dłoni czarne. Dorosłe osobniki osiągają około 90 cm długości oraz rozpiętość skrzydeł wynoszącą 160-170 cm. W Polsce występuje na otwartych wodach i jest gatunkiem wędrownym, odlatującym na zimę do cieplejszych krajów. Gniazduje w kępach drzew od marca do kwietnia, składając 3-5 niebieskawozielonych jaj, które wysiaduje przez 25-26 dni. Młode są gniazdownikami i uzyskują samodzielność po około 8-9 tygodniach.
Czapla siwa preferuje tereny z dostępem do wód, gdzie poluje głównie na ryby, ale także inne małe zwierzęta wodne. Jej umiejętności lotnicze pozwalają na precyzyjne ataki na ofiary. Jest ptakiem stadnym i tworzy duże grupy podczas polowań. Zasięg terytorialny tego gatunku obejmuje obszary Europy, Azji i Afryki.
Gatunek ten odgrywa istotną rolę ekologiczną regulując populację drobnych zwierząt wodnych oraz chroniąc przed ich nadmierną eksploatacją. Czapla siwa jest również ważnym elementem dla rekreacji łowieckiej; jednakże ze względu na ochronę gatunkową jest objęta całoroczną ochroną na terenie czaplińców.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czapla siwa w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- ćwik
doświadczony, wyćwiczony ptak łowczy.
- cukrować
o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.
- celownik
zestaw służący do celowania. Celownik może być otwarty lub optyczny; otwarty składa się: na lufie broni kulowej z muszki i szczerbinki, na lufie broni śrutowej tylko z muszki (przy (...)
- chrzest myśliwski
ceremonia pomazania myśliwego farbą z pierwszej strzelonej przez niego sztuki danego gatunku. Myśliwy klęka na lewe kolano, lewą rękę trzyma na broni, a prawą na tuszy zwierza. Łowczy (...)
- comber
część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.
- chybiać
nie trafiać zwierzyny, strzelać bezskutecznie.
- chłyst
młody jeleń (byczek) przebywający w okresie rykowiska w pobliżu chmary, odpędzany przez stadnego byka.
- czternastak
jeleń byk noszący poroże posiadające po siedem odnóg na każdej tyce (czternastal regularny) lub na jednej z tyk (czternastak nieregularny).