Definicja hasła: czapla siwa
- czapla siwa, czapla siwa (Ardca cincrea L.)
ptak z rodziny czapli o długiej szyi, którą charakterystycznie wygina w locie. Wierzch ciała popielaty, spód biały, lotki dłoni czarne. Długość 90 cm, rozpiętość skrzydeł 160-170 cm. W Polsce występuje na otwartych wodach całego kraju. Na zimę odlatuje. Gnieździ się w kępach drzew w okresie marzec-kwiecień. Składa 3-5 niebieskawozielonych jaj, które wysiaduje przez 25-26 dni. Młode są gniazdownikami i samodzielność uzyskują po 8-9 tygodniach. Czapla siwa jest gatunkiem łownym (na terenie czaplińców podlega całorocznej ochronie).
Czapla siwa (Ardea cinerea) to duża, drapieżna ptak z rodziny czapli, charakteryzująca się długą szyją i charakterystycznymi wygibasami w locie. Jej wierzch ciała jest popielaty, spód biały, a lotki dłoni czarne. Dorosłe osobniki osiągają około 90 cm długości oraz rozpiętość skrzydeł wynoszącą 160-170 cm. W Polsce występuje na otwartych wodach i jest gatunkiem wędrownym, odlatującym na zimę do cieplejszych krajów. Gniazduje w kępach drzew od marca do kwietnia, składając 3-5 niebieskawozielonych jaj, które wysiaduje przez 25-26 dni. Młode są gniazdownikami i uzyskują samodzielność po około 8-9 tygodniach.
Czapla siwa preferuje tereny z dostępem do wód, gdzie poluje głównie na ryby, ale także inne małe zwierzęta wodne. Jej umiejętności lotnicze pozwalają na precyzyjne ataki na ofiary. Jest ptakiem stadnym i tworzy duże grupy podczas polowań. Zasięg terytorialny tego gatunku obejmuje obszary Europy, Azji i Afryki.
Gatunek ten odgrywa istotną rolę ekologiczną regulując populację drobnych zwierząt wodnych oraz chroniąc przed ich nadmierną eksploatacją. Czapla siwa jest również ważnym elementem dla rekreacji łowieckiej; jednakże ze względu na ochronę gatunkową jest objęta całoroczną ochroną na terenie czaplińców.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czapla siwa w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- czarna stopa
teren pozbawiony pokrywy śnieżnej: polowanie na czarnej stopie odbywa się na obszarze, gdzie brak śniegu.
- chrapy
nozdrza jelenia, łosia, daniela, muflona, sarny i kozicy.
- cel
punkt, do którego mierzy się i strzela.
- cieczka, cieczka, ciekanie się
okres rui u ssaków z rodziny psów i łasicowatych.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- cuch
węch psa myśliwskiego.
- czerta
dawny sposób polowania na dziki. Polegał na otaczaniu bogatego w dziki kompleksu leśnego przez 800 do 1000 naganiaczy. Otaczali oni koliście linię złożoną z dwunastu myśliwych. Przed (...)
- cherlawy
wynędzniały zwierz nie nadający się do hodowli.
- Conseil International de la Chasse
międzynarodowa organizacja łowiecka z siedzibą w Paryżu.