Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: czysty ptak

czysty ptak

dzielny, doświadczony, dobrze ułożony ptak łowczy.

Czysty ptak to doświadczony i dobrze ułożony ptak łowczy, charakteryzujący się wysoką samodzielnością w wykonywaniu zadań łowieckich. Jest to termin stosowany przede wszystkim w odniesieniu do psów myśliwskich, które wykazują umiejętność samodzielnej pracy bez nadzoru czy instrukcji swojego właściciela. Czyste ptaki są powszechnie bardzo dobrze wyszkolone, posiadające duże doświadczenie w polowaniu oraz zdolne do skutecznego polowania na różne rodzaje zwierząt. Charakteryzują się także silnymi i zwinymi umiejętnościami fizycznymi, co sprawia, że są skuteczne w dzikiej przyrodzie. Ponadto, cechuje je wysoka inteligencja oraz elastyczność dostosowania do zmiennych sytuacji.

Czyste ptaki są również znane z ich odporności na warunki pogodowe, co pozwala im na pracę nawet w trudnych warunkach atmosferycznych. Ich lojalność wobec właściciela jest również godna uwagi – potrafią pracować z nimi przez długi czas i są bardzo odpowiada otoczeniu ludzkiemu. Ze względu na ich umiejętności i optymalne potrzeby opieki, czyste ptaki często uważane są za jedne z najlepszych psów myśliwskich. Ich skuteczność w polowaniu jest równie imponująca jak innych ras psów myśliwskich, a jednocześnie wymagają one mniejszej opieki ze strony człowieka.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czysty ptak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czterodwudziestak

jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).

ciągnąć

1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.

ciota

stara łania.

Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)

ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz (...)

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.

czółenko

część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej

chody psa

sposób poruszania się psa myśliwskiego podczas pracy w terenie.

cherlawy

wynędzniały zwierz nie nadający się do hodowli.

cieciorka

kura cietrzewia.