Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: czysty ptak

czysty ptak

dzielny, doświadczony, dobrze ułożony ptak łowczy.

Czysty ptak to doświadczony i dobrze ułożony ptak łowczy, charakteryzujący się wysoką samodzielnością w wykonywaniu zadań łowieckich. Jest to termin stosowany przede wszystkim w odniesieniu do psów myśliwskich, które wykazują umiejętność samodzielnej pracy bez nadzoru czy instrukcji swojego właściciela. Czyste ptaki są powszechnie bardzo dobrze wyszkolone, posiadające duże doświadczenie w polowaniu oraz zdolne do skutecznego polowania na różne rodzaje zwierząt. Charakteryzują się także silnymi i zwinymi umiejętnościami fizycznymi, co sprawia, że są skuteczne w dzikiej przyrodzie. Ponadto, cechuje je wysoka inteligencja oraz elastyczność dostosowania do zmiennych sytuacji.

Czyste ptaki są również znane z ich odporności na warunki pogodowe, co pozwala im na pracę nawet w trudnych warunkach atmosferycznych. Ich lojalność wobec właściciela jest również godna uwagi – potrafią pracować z nimi przez długi czas i są bardzo odpowiada otoczeniu ludzkiemu. Ze względu na ich umiejętności i optymalne potrzeby opieki, czyste ptaki często uważane są za jedne z najlepszych psów myśliwskich. Ich skuteczność w polowaniu jest równie imponująca jak innych ras psów myśliwskich, a jednocześnie wymagają one mniejszej opieki ze strony człowieka.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czysty ptak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

celowanie

zgrywanie w jedną linię oka, celownika i celu.

czyścić

inaczej trzebić.

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

chałupa

legowisko zająca w śniegu.

ciężary łowieckie

w dawnej Polsce świadczenia ponoszone przez ogół ludności na rzecz księcia w związku z posiadaniem przez niego monopolu łowieckiego (regale łowieckie). Część tych świadczeń płacono w (...)

chyb, chyb, pióra

długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).

czółenko

część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

czyszczenie broni

bardzo ważny zabieg, polegający na usunięciu z przewodów luf bardzo szkodliwych osadów po strzale oraz wody i kurzu z zewnętrznej strony broni po polowaniu. Po wyczyszczeniu specjalnymi (...)

ciąć

o dziku: atakować szablami myśliwego lub psa.