Definicja hasła: chwytacz
- chwytacz
osoba wybierająca zwierzynę z sieci podczas odłowów.
Chwytacz to osoba wykonująca istotną rolę podczas odłowów w łowiectwie. Jego głównym zadaniem jest wydobycie zwierzyny z sieci w trakcie odłowów, które często służą do monitorowania populacji dzikich zwierząt. Chwytacz musi posiadać odpowiednie kwalifikacje oraz doświadczenie w pracy z dzikimi zwierzętami, a także umiejętności praktyczne, takie jak obsługa sprzętu łowieckiego oraz znajomość technik odłowu. Dodatkowo, musi być przygotowany do pracy w trudnych warunkach i dysponować niezbędnym wyposażeniem ochronnym. W razie potrzeby powinien szybko reagować na nagłe zagrożenia, takie jak atak dzikich zwierząt czy inne nieprzewidziane sytuacje.
Chwytacze stanowią istotny element społeczności łowieckiej poprzez niezbędny udział w monitorowaniu populacji dzikich zwierząt i utrzymaniu ich liczebności na właściwym poziomie. Dlatego ważne jest, aby chwytacze byli dobrze przeszkoleni oraz posiadali niezbędne umiejętności pozwalające im skutecznie wykonywać swoje obowiązki. Rzetelna praca chwytaczy przyczynia się do zachowania równowagi ekosystemów leśnych i zapewnienia bezpieczeństwa przy odławianiu oraz manipulacji zwierzyny. Ich zaangażowanie ma wpływ na efektywność działań monitorujących i wprowadzanych programów ochrony dzikich populacji zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chwytacz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- cietrzew, cietrzew (Lyrurus Tetrix L.)
ptak wielkości kury domowej z rzędu kuraków. Samiec (kogut) czarny z metalicznym połyskiem i ogonem w kształcie lity, samica (cieciorki) szarobrązowa; na skrzydłach mają białe pręgi. (...)
- chrapanie
charakterystyczny glos wydawany przez słonkę w czasie lotu tokowego (ciągu).
- czyhitanie
inaczej szlifowanie.
- ciągnąć
1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.
- chrapy
nozdrza jelenia, łosia, daniela, muflona, sarny i kozicy.
- czysty strzał
strzał kładący Zwierzynę w ogniu.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- czemchanie
wycieranie przez jeleniowate poroża ze scypulu (o drzewa lub krzewy).
- chłodzić się
o zwierzynie: kąpać się w babrzysku.
- czapliniec
miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.