Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: chwytacz

chwytacz

osoba wybierająca zwierzynę z sieci podczas odłowów.

Chwytacz to osoba wykonująca istotną rolę podczas odłowów w łowiectwie. Jego głównym zadaniem jest wydobycie zwierzyny z sieci w trakcie odłowów, które często służą do monitorowania populacji dzikich zwierząt. Chwytacz musi posiadać odpowiednie kwalifikacje oraz doświadczenie w pracy z dzikimi zwierzętami, a także umiejętności praktyczne, takie jak obsługa sprzętu łowieckiego oraz znajomość technik odłowu. Dodatkowo, musi być przygotowany do pracy w trudnych warunkach i dysponować niezbędnym wyposażeniem ochronnym. W razie potrzeby powinien szybko reagować na nagłe zagrożenia, takie jak atak dzikich zwierząt czy inne nieprzewidziane sytuacje.

Chwytacze stanowią istotny element społeczności łowieckiej poprzez niezbędny udział w monitorowaniu populacji dzikich zwierząt i utrzymaniu ich liczebności na właściwym poziomie. Dlatego ważne jest, aby chwytacze byli dobrze przeszkoleni oraz posiadali niezbędne umiejętności pozwalające im skutecznie wykonywać swoje obowiązki. Rzetelna praca chwytaczy przyczynia się do zachowania równowagi ekosystemów leśnych i zapewnienia bezpieczeństwa przy odławianiu oraz manipulacji zwierzyny. Ich zaangażowanie ma wpływ na efektywność działań monitorujących i wprowadzanych programów ochrony dzikich populacji zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chwytacz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czaple, czaple (Ardeidae)

rodzina ptaków z rzędu brodzących. Mają długi dziób (ostro zakończony), szyję, skok i palce długie. Dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie (...)

chruściele, chruściele (Rallidae)

rodzina ptaków naziemnych z rzędu żurawiowatych. Z gatunków łownych do chruścieli należą derkacz i łyska.

ciecier

gwarowe, cietrzew kogut.

czapliniec

miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.

chustka

inaczej fartuszek.

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

cieczka, cieczka, ciekanie się

okres rui u ssaków z rodziny psów i łasicowatych.

cel

punkt, do którego mierzy się i strzela.

chłodzić się

o zwierzynie: kąpać się w babrzysku.

chrzest myśliwski

ceremonia pomazania myśliwego farbą z pierwszej strzelonej przez niego sztuki danego gatunku. Myśliwy klęka na lewe kolano, lewą rękę trzyma na broni, a prawą na tuszy zwierza. Łowczy (...)