Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: chwytacz

chwytacz

osoba wybierająca zwierzynę z sieci podczas odłowów.

Chwytacz to osoba wykonująca istotną rolę podczas odłowów w łowiectwie. Jego głównym zadaniem jest wydobycie zwierzyny z sieci w trakcie odłowów, które często służą do monitorowania populacji dzikich zwierząt. Chwytacz musi posiadać odpowiednie kwalifikacje oraz doświadczenie w pracy z dzikimi zwierzętami, a także umiejętności praktyczne, takie jak obsługa sprzętu łowieckiego oraz znajomość technik odłowu. Dodatkowo, musi być przygotowany do pracy w trudnych warunkach i dysponować niezbędnym wyposażeniem ochronnym. W razie potrzeby powinien szybko reagować na nagłe zagrożenia, takie jak atak dzikich zwierząt czy inne nieprzewidziane sytuacje.

Chwytacze stanowią istotny element społeczności łowieckiej poprzez niezbędny udział w monitorowaniu populacji dzikich zwierząt i utrzymaniu ich liczebności na właściwym poziomie. Dlatego ważne jest, aby chwytacze byli dobrze przeszkoleni oraz posiadali niezbędne umiejętności pozwalające im skutecznie wykonywać swoje obowiązki. Rzetelna praca chwytaczy przyczynia się do zachowania równowagi ekosystemów leśnych i zapewnienia bezpieczeństwa przy odławianiu oraz manipulacji zwierzyny. Ich zaangażowanie ma wpływ na efektywność działań monitorujących i wprowadzanych programów ochrony dzikich populacji zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chwytacz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czatownia

obudowane naziemne stanowisko myśliwskie przeznaczone głównie do polowania na wilki i lisy przy przynęcie.

ciota

stara łania.

cofny

wyżeł dający się łatwo odwołać.

cyranka, cyranka (Anas querquedula L.)

ptak z rodziny kaczek należący do kaczek właściwych (pływających). Kaczor (w szacie godowej) barwnie upierzony z zielonym lusterkiem. Kaczka brunatna. Długość ciała 36-40 cm, ciężar (...)

czuszykanie

jeden z głosów wydawanych przez koguta cietrzewia podczas tokowania.

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

ciągnięcie

powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,

cel

punkt, do którego mierzy się i strzela.

cherlawy

wynędzniały zwierz nie nadający się do hodowli.

cielić się

o samicach żubra, łosia, jelenia i daniela: rodzić młode.