Definicja hasła: chwytacz
- chwytacz
osoba wybierająca zwierzynę z sieci podczas odłowów.
Chwytacz to osoba wykonująca istotną rolę podczas odłowów w łowiectwie. Jego głównym zadaniem jest wydobycie zwierzyny z sieci w trakcie odłowów, które często służą do monitorowania populacji dzikich zwierząt. Chwytacz musi posiadać odpowiednie kwalifikacje oraz doświadczenie w pracy z dzikimi zwierzętami, a także umiejętności praktyczne, takie jak obsługa sprzętu łowieckiego oraz znajomość technik odłowu. Dodatkowo, musi być przygotowany do pracy w trudnych warunkach i dysponować niezbędnym wyposażeniem ochronnym. W razie potrzeby powinien szybko reagować na nagłe zagrożenia, takie jak atak dzikich zwierząt czy inne nieprzewidziane sytuacje.
Chwytacze stanowią istotny element społeczności łowieckiej poprzez niezbędny udział w monitorowaniu populacji dzikich zwierząt i utrzymaniu ich liczebności na właściwym poziomie. Dlatego ważne jest, aby chwytacze byli dobrze przeszkoleni oraz posiadali niezbędne umiejętności pozwalające im skutecznie wykonywać swoje obowiązki. Rzetelna praca chwytaczy przyczynia się do zachowania równowagi ekosystemów leśnych i zapewnienia bezpieczeństwa przy odławianiu oraz manipulacji zwierzyny. Ich zaangażowanie ma wpływ na efektywność działań monitorujących i wprowadzanych programów ochrony dzikich populacji zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chwytacz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich
pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)
- czochrać się
o jeleniach i dzikach: wycierać się o drzewa.
- cielna
o żubrzycy, łoszy, łani: nosząca płód.
- czaple, czaple (Ardeidae)
rodzina ptaków z rzędu brodzących. Mają długi dziób (ostro zakończony), szyję, skok i palce długie. Dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie (...)
- cięty pies, cięty pies, ostry
cecha psa myśliwskiego: zajadły w stosunku do drapieżników.
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.
- czas ochronny
okres, w którym na mocy ustawy nie wolno polować na dany gatunek zwierzyny łownej; przeważnie obejmuje on czas rozrodu i wychowywania młodych.
- cofny
wyżeł dający się łatwo odwołać.
- cielę
młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).